سگهای گروه تریر بهطور طبیعی استعداد شکار جوندگان و سایر جانوران موذی را دارند و برای یافتن و از بین بردن آنها معمولاً زمین را میکاوند یا وارد لانهشان میشوند. واژه terrier (تریر) در اصل از ریشۀ terra بهمعنای زمین گرفته شده است. تریرهایی که برای شکار جانوران موذی پرورش یافتهاند، معمولاً به دو دسته کلی تقسیم میشوند: نژادهای پابلند و نژادهای پاکوتاه. دستهای دیگر از تریرها نیز حاصل آمیزش سگهای مورد استفاده در مبارزه با گاوهای نر (بولداگها) با تریرها هستند؛ این سگها در گذشته برای نبرد با یکدیگر نیز به کار گرفته میشدند. بهطور کلی، تریرها سگهایی مستقل، ماجراجو، ماجراجو و گاهی ستیزهجو هستند. همین ویژگیها، همراه با جسارت و انرژی بالایشان، آنها را به همراهانی فعال و بیپروا تبدیل میکند.
وبلاگ دانشنامه سگها
