وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
معرفی اجمالی
سطح انرژی: ■■■■
نیاز به ورزش: ■■■
بازیگوشی: ■■■■
میزان محبت: ■■■
سازگاری با سگ‌های دیگر: ■■
سازگاری با سایر حیوانات خانگی: ■■■
برخورد با غریبه‌ها: ■■
آموزش‌پذیری: ■■■
توانایی نگهبانی: ■■■■
توان حفاظتی: ■■■
نیاز به آراستن: ■■■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■■
وزن
نر: ۱۴ تا ۲۰ کیلوگرم
ماده: ۱۱ تا ۱۸ کیلوگرم
قد: ۳۸ تا ۴۶ سانتی‌متر
محبوبیت: بسیار نادر
گروه: گان‌داگ (سگ شکاری با اسلحه)، اسپانیل
خاستگاه: ایالات متحده آمریکا
زمان پیدایش: سدۀ نوزدهم
کارکرد اولیه: بیرون راندن و بازیابی پرندگان شکار
کارکرد امروزی: بیرون راندن و بازیابی پرندگان، مسابقات میدانی اسپانیل
نام دیگر: ندارد
تاریخچه
زمان و مکان دقیق شکل‌گیری این نژاد هرگز ثبت نشده است. ظاهر آن به‌وضوح یادآور نسخه‌ای کوچک‌تر از اسپانیل آبی ایرلندی است و احتمالاً از همان نژاد یا گونه‌های پیشین آن—اسپانیل‌های آبی شمالی، جنوبی و تویید—منشأ گرفته است. رتریور موفرفری و نیای آن، اسپانیل آبی انگلیسی، نیز ممکن است در شکل‌گیری آن نقش داشته باشند. حتی برخی نظریه‌ها بومیان آمریکایی ساکن منطقه دریاچه‌های بزرگ را خالق این نژاد می‌دانند.
صرف‌نظر از منشأ دقیق، این نژاد نخستین‌بار در نواحی غرب میانه ایالات متحده به‌عنوان نژادی متمایز شناخته شد و در آنجا به‌عنوان همراهی بی‌همتا در شکار شهرت یافت. این سگ کوچک که آن زمان اسپانیل قهوه‌ای آمریکایی نامیده می‌شد، با پوشش ضدآب و بینی تیز خود می‌توانست در بیشه‌های انبوه حرکت کند، شکار را بیرون براند و انواع پرندگان را از خشکی و آب بازیابی کند—حتی گاهی چند پرنده سقوط‌کرده را هم‌زمان علامت‌گذاری کرده و سپس بی‌نقص آن‌ها را بازمی‌گرداند.
باشگاه United Kennel Club این نژاد را در سال ۱۹۲۰ با نام کنونی به رسمیت شناخت، اما تا پیش از شناسایی توسط باشگاه AKC در سال ۱۹۴۰، کسی به پرورش آن برای منظوری جز توانایی شکار نمی‌اندیشید. حتی پس از آن نیز نقطه قوت اصلی نژاد در میدان شکار باقی ماند و حضورش در نمایشگاه‌های سگ یا حتی در خانه‌ها اندک بود.
امروزه این نژاد با وجود آنکه یکی از تنها دو نژاد شکاری پرورش‌یافته در آمریکا است، از کم‌شناخته‌ترین نژادهای به‌رسمیت‌شناخته‌شده توسط AKC به‌شمار می‌رود. جالب آنکه این نژاد سگ رسمی ایالت ویسکانسین نیز هست.
استاندارد مصور
۱. چشم‌ها اندکی گرد، با رنگی هماهنگ با پوشش بدن
۲. جمجمه پهن با استاپی تا حدی مشخص
۳. گوش‌های بلند و پهن
۴. خط پشت صاف یا با شیب مستقیم ملایم از جلوگاه
۵. دم با انحنای ملایم شبیه گهواره، تقریباً هم‌سطح با پشت حمل می‌شود
۶. پنجه‌های پرده‌دار
رنگ: جگری یکدست، قهوه‌ای یا شکلاتی تیره
نقص موجب رد صلاحیت (DQ): چشم‌های زرد
خلق‌وخو
همان‌طور که از نامش پیداست، اسپانیل آبی آمریکایی ذاتاً عاشق آب است. افزون بر آنکه بازیاب ماهر و سگ شکاری چندمنظوره است، در صورت دریافت ورزش جسمی و ذهنی منظم، سگی خانوادگی، شاد و خوش‌رفتار نیز به‌شمار می‌آید. حساس و مایل به خشنود کردن صاحبش است. برخی نمونه‌ها ممکن است کمی خجالتی باشند. عموماً با سگ‌های هم‌خانه سازگار است، هرچند بعضی در برابر سگ‌های غریبه رفتار تهاجمی نشان می‌دهند. پارس‌کردن می‌تواند مشکل‌ساز شود؛ برخی نیز ناله می‌کنند یا آب‌دهان نسبتاً زیادی دارند.
نگهداری
مانند همه سگ‌های شکاری، این نژاد به ورزش روزانه نیاز دارد، هرچند یک پیاده‌روی طولانی می‌تواند این نیاز را برآورده کند. پوشش بدن حالتی چرب دارد و باید هفته‌ای یک‌بار برس کشیده شود. می‌توان موهای اطراف پنجه‌ها و دسته‌موی بالای سر را کوتاه کرد. گوش‌ها باید به‌طور منظم بررسی شوند.
سلامت
مشکلات عمده: بیماری دریچه میترال
مشکلات جزئی: PDA، تنگی دریچه ریوی، دیسپلازی مفصل ران (CHD)
گاه‌به‌گاه دیده می‌شود: دررفتگی کشکک، PRA
آزمایش‌های پیشنهادی: بررسی قلب، مفصل ران، چشم
طول عمر: ۱۰ تا ۱۲ سال
فرم و کارکرد
اسپانیل آبی آمریکایی توانایی‌های فراوانی را در قالب سگی نسبتاً کوچک جای داده است. پوزه آن بلند و نیرومند است و می‌تواند حتی غازی بزرگ را حمل کند؛ اندام‌های عقبی قوی دارد که او را در آب و خشکی به‌خوبی پیش می‌برند. طول بدن کمی بیش از ارتفاع آن است و بدنی عضلانی و مستحکم دارد. پوشش می‌تواند از موج‌های یکنواخت (مارسل) تا فرهای متراکم متغیر باشد و دارای زیرپوشی انبوه است. این ترکیب، محافظتی مؤثر در برابر شرایط جوی، آب و خار و خاشاک فراهم می‌کند. گوش‌ها پوشیده از مو هستند، اما مو نباید به داخل مجرای گوش رشد کند. گام‌برداری متعادل و همراه با دسترسی مناسب اندام جلو و رانش قوی اندام عقب است.
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
مشاهده
وبلاگ دانشنامه سگ‌ها
