تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
معرفی اجمالی
سطح انرژی: ■■■■
نیاز به ورزش: ■■■
بازیگوشی: ■■■■
میزان محبت: ■■■■
سازگاری با سگ‌ها: ■■■■
سازگاری با سایر حیوانات خانگی: ■■■■
برخورد با غریبه‌ها: ■■■■■
آموزش‌پذیری: ■■■■
توانایی نگهبانی: ■■■
توان حفاظتی: ■
نیاز به آراستن: ■■■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■■
وزن:
نر ۱۴ تا ۱۸ کیلوگرم
ماده ۱۱ تا ۱۶ کیلوگرم
قد:
نر ۳۹ تا ۴۶ سانتی‌متر
ماده ۳۵ تا ۴۲ سانتی‌متر
محبوبیت: نسبتاً کم
گروه: اسپانیل
خاستگاه: ایالات متحده آمریکا
زمان پیدایش: قرن بیستم
کارکرد اولیه: بیرون راندن و بازیابی شکار
کارکرد امروزی: بیرون راندن و بازیابی شکار
نام دیگر: ندارد
تاریخچه
در اوایل دهۀ ۱۹۰۰، شکارچیان رودخانۀ واتِری در کارولینای جنوبی از قایق‌های بزرگ بخش‌بندی‌شده استفاده می‌کردند که به قایق‌های کوچک‌تر تقسیم می‌شدند. آن‌ها به سگی کوچک برای بازیابی شکار نیاز داشتند که در این قایق‌های کوچک—که تنها گنجایش یک مرد و یک سگ کوچک را داشت—جا بگیرد. ال. دبلیو. «ویت» بویکین و بستگانش با تلاقی‌های مختلف تلاش کردند چنین سگی پرورش دهند و سرانجام با یک اسپانیل قهوه‌ای ولگرد کوچک که حدود سال ۱۹۰۵ در اسپارتانبرگ کارولینای جنوبی پیدا شده بود، به موفقیت رسیدند.
سگ حاصل که «دامپی» نام گرفت، به سگی ماهر در شکار بوقلمون و بازیابی پرندگان آبزی تبدیل شد. دامپی با یک اسپانیل قهوه‌ای ولگرد دیگر جفت‌گیری شد و بعدها تلاقی‌هایی با چساپیک بِی رتریور، اسپرینگر اسپانیل، کوکر اسپانیل و اسپانیل آبی آمریکایی انجام گرفت. این سگ‌ها به دلیل چندمنظوره بودنشان شهرت داشتند؛ توانایی بیرون راندن شکارِ اسپانیل‌ها را حفظ کردند و قابلیت بازیابی از آب و حتی ردیابی و راندن گوزن را نیز به دست آورند. این نژاد «پوینت» نمی‌کند، بلکه شکار را بیرون می‌راند. استقامت بسیار خوبی دارد و می‌تواند کبوتر، قرقاول و دیگر پرندگان دشتی را حتی در هوای گرم شکار کند. با این حال، تخصص اصلی آن همچنان پرندگان آبزی است و به «سگی که قایق را تکان نمی‌دهد» شهرت یافته است.
کانون اصلی پرورش این نژاد در اطراف کَمدِنِ کارولینای جنوبی بود، جایی که بسیاری از شکارچیان و خانواده‌های متمول زمستان را آنجا می‌گذراندند. این خانواده‌ها اغلب در بهار با اسپانیل‌های قهوه‌ای کوچک منطقه را ترک می‌کردند و بدین ترتیب بویکین در سراسر کشور—به‌ویژه در سواحل شرقی ایالات متحده—گسترش یافت. انجمن بویکین اسپانیل در سال ۱۹۷۷ تأسیس شد و اکنون اعضایی در سراسر جهان دارد. در سال ۱۹۸۵، این نژاد به‌عنوان سگ رسمی ایالت کارولینای جنوبی معرفی شد و همان سال توسط UKC به رسمیت شناخته شد. در سال ۲۰۱۰ نیز به گروه سگ‌های شکاری AKC پیوست.
بویکین اسپانیل در عمل محبوب‌تر از آن چیزی است که آمار ثبت AKC نشان می‌دهد، زیرا به‌طور سنتی سگی برای شکار و همدمی در ایالات جنوب‌شرقی آمریکا بوده است.
استاندارد مصور
۱. چشم‌های متوسط و بیضی‌شکل، با فاصله مناسب از یکدیگر
۲. گوش‌های آویزان و صاف با پوست نازک، قرارگرفته کمی بالاتر یا هم‌سطح با چشم
۳. استاپ با میزان متوسط
۴. برجستگی پس‌سری نامحسوس
۵. بینی به رنگ جگری تیره
۶. پشت صاف و هم‌سطح
۷. دم به‌صورت افقی یا اندکی بالاتر حمل می‌شود؛ کوتاه‌شده تا حدود ۷ تا ۱۲ سانتی‌متر
۸. پنجه‌های گرد و جمع‌وجور با انگشتان پرده‌دار
رنگ: جگری یکدست، قهوه‌ای یا شکلاتی تیره
نقص موجب رد صلاحیت (DQ): ندارد
خلق‌وخو
بویکین اسپانیل دوست همه است؛ شاد، اجتماعی و مشتاق همراهی در هر ماجراجویی—به‌ویژه اگر شامل شکار، شنا یا گشت‌وگذار در جنگل باشد. تمایل زیادی به خشنود کردن صاحب خود دارد و آموزش آن نسبتاً آسان است، بنابراین برای صاحبان تازه‌کار نیز گزینه‌ای مناسب به‌شمار می‌آید. با سایر سگ‌ها و حیوانات خانگی به‌خوبی کنار می‌آید. معمولاً بیش‌ازحد پارس نمی‌کند و اگر ورزش کافی داشته باشد، در خانه رفتاری آرام و مطلوب خواهد داشت.
نگهداری
بویکین‌ها به سطح نسبتاً بالایی از فعالیت نیاز دارند. یک پیاده‌روی طولانی یا دویدن آرام، همراه با بازی‌هایی مانند پرتاب و آوردن توپ، معمولاً نیاز روزانه آن‌ها به ورزش را برطرف می‌کند. شنا نیز از فعالیت‌های مورد علاقه‌شان است. پوشش بدن کمی حالت چرب دارد، بنابراین به برس‌کشی هفتگی و استحمام گهگاه نیازمند است. گوش‌ها باید به‌طور منظم بررسی شوند.
سلامت
مشکلات عمده: دیسپلازی مفصل ران (CHD)، دررفتگی کشکک
مشکلات جزئی: آب‌مروارید
گاه‌به‌گاه دیده می‌شود: تنگی دریچه ریوی، فروپاشی ناشی از ورزش
آزمایش‌های پیشنهادی: مفصل ران، زانو، چشم
طول عمر: ۱۱ تا ۱۳ سال
فرم و کارکرد
بویکین اسپانیل سگی با اندازۀ متوسط است که برای بیرون راندن و بازیابی شکار در انواع شرایط زمین با چابکی و سرعتی مناسب توسعه یافته است. استخوان‌بندی آن قوی اما نه بیش‌ازحد سنگین است و طول بدن اندکی بیش از ارتفاع آن است. آرواره‌ها بلند و نیرومند هستند تا سگ بتواند شکار را به‌راحتی حمل کند. پوشش بدن دارای موهای بیرونی با طول متوسط است که می‌تواند از صاف تا کمی موج‌دار متغیر باشد؛ این پوشش در برابر عوامل محیطی محافظت کرده و آب را دفع می‌کند. زیرپوش کوتاه و متراکم نیز نقش عایق حرارتی دارد. حرکت آن روان و آسان، با گام‌برداری مناسب و رانش قوی است.
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
مشاهده
وبلاگ دانشنامه سگ‌ها
