وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
در یک نگاه
سطح انرژی: ■■
نیاز به ورزش: ■■■
میزان بازیگوشی: ■■■
میزان محبت‌ورزی: ■■■
دوستی با سگ‌های دیگر: ■■■
دوستی با سایر حیوانات خانگی: ■■
رفتار با غریبه‌ها: ■■■
سهولت آموزش‌پذیری: ■■■
توانایی نگهبانی: ■■
توانایی محافظت: ■■
نیاز به آراستن پوشش: ■
تحمل سرما: ■
تحمل گرما: ■■
وزن:
نر: ۲۹ تا ۳۲ کیلوگرم
ماده: ۲۷ تا ۳۰ کیلوگرم
قد:
نر: ۶۸ تا ۷۴ سانتی‌متر
ماده: ۶۶ تا ۷۱ سانتی‌متر
محبوبیت: نادر
خانواده: تازی بینایی (Sighthound)
خاستگاه: بریتانیای کبیر
زمان پیدایش: دوران باستان
کاربری اولیه: کورسینگ خرگوش
کاربری امروزی: مسابقات سرعت، لور کورسینگ، کورسینگ در دشت باز
نام دیگر: ندارد
تاریخچه
یکی از نخستین تیپ‌های سگی که به‌طور انتخابی توسط انسان پرورش یافت، تازی بود؛ سگی که می‌توانست با پیشی‌گرفتن از شکار، آن را در حال دویدن بگیرد. نمونه شاخص این گروه همواره گری‌هاوند بوده است. سگ‌هایی شبیه گری‌هاوند از زمان مصر، یونان و روم باستان در نقوش و آثار هنری دیده می‌شوند.
نام گری‌هاوند ممکن است از «Graius» به معنای یونانی گرفته شده باشد یا از واژه لاتین «gradus» به معنی سطح بالا. در دوران ساکسون‌ها، گری‌هاوند در بریتانیا به‌خوبی شناخته شده بود و هم نزد مردم عادی برای تأمین غذا و هم نزد اشراف برای لذت شکار ارزشمند محسوب می‌شد.
در سال ۱۰۱۴ «قوانین جنگل» نگهداری گری‌هاوند را در نزدیکی جنگل‌های سلطنتی برای همگان (جز اشراف) ممنوع کرد، مگر آنکه سگ «لنگ» شده باشد. این قوانین حدود چهارصد سال برقرار ماند. حتی پس از لغو آن‌ها نیز گری‌هاوند همچنان سگ اشراف باقی ماند، زیرا با گسترش کشاورزی و منابع غذایی دامپروری، سگ دونده از نظر اقتصادی اهمیت کمتری داشت. در عوض، برای کورسینگ خرگوش به‌عنوان یک ورزش مورد استفاده قرار گرفت و در قرن نوزدهم این فعالیت به سرگرمی فراگیر طبقه مرفه بدل شد.
مهاجران اولیه به آمریکا اغلب گری‌هاوند را با خود به دنیای جدید بردند؛ در آنجا این سگ‌ها در دشت‌های باز عملکردی درخشان نشان دادند. زمانی که کورسینگ ابتدا در پارک‌های محصور و سپس در پیست‌ها با طعمۀ مکانیکی برای عموم مردم برگزار شد، سرنوشت گری‌هاوند رقم خورد. مسابقات پیست که از سال ۱۹۲۶ آغاز شد، چنان محبوب شد که سگ‌ها به‌طور اختصاصی برای شتاب‌های کوتاه و سرعت انفجاری پرورش یافتند و در نهایت سریع‌ترین نژاد سگ جهان شکل گرفت.
گری‌هاوند از دهه ۱۸۷۰ در نمایشگاه‌های سگ شرکت می‌کرد و در سال ۱۸۸۵ توسط AKC به رسمیت شناخته شد. به‌تدریج نژاد به دو تیپ نمایشی و مسابقه‌ای تقسیم شد که به‌ندرت با یکدیگر تلاقی داده می‌شدند. در آمریکا، بر اساس آمار ثبت سگ‌های نمایشی AKC، گری‌هاوند از کم‌جمعیت‌ترین نژادهاست. بااین‌حال انجمن ملی گری‌هاوند (NGA) هر سال هزاران گری‌هاوند را ثبت می‌کند و در سال‌های اخیر، سگ‌های بازنشسته مسابقه‌ای به‌عنوان حیوان خانگی محبوبیت یافته‌اند.
استاندارد مصور
۱. سر بلند و باریک
۲. استاپ نه چندان نمایان
۳. گوش‌های کوچک و تاخورده
۴. کمرگاه با قوس مشخص
۵. دم بلند، ظریف و باریک‌شونده به انتها
۶. سینه عمیق
۷. پنجه‌های خرگوشی
رنگ: اهمیت ندارد (شامل مشکی، خاکستری، قرمز، نخودی؛ یکدست یا راه‌راه؛ ساده یا خال‌دار)
موارد رد صلاحیت (DQ): ندارد
خلق‌وخو
گری‌هاوند را «سریع‌ترین سیب‌زمینیِ روی کاناپه جهان» می‌نامند. در خانه آرام، ساکت و بسیار باوقار است. با سایر سگ‌ها خوب کنار می‌آید و اگر از ابتدا با حیوانات دیگر بزرگ شود، معمولاً با آن‌ها نیز سازگار است؛ اما در فضای باز تمایل دارد هر موجود کوچکی را که حرکت کند تعقیب کند.
در برابر غریبه‌ها محتاط است، روحیه‌ای حساس دارد و گاهی می‌تواند کمی خجالتی باشد. با وجود طبیعت نسبتاً مستقل، مشتاق خشنودکردن صاحب خود است.
نگهداری
گری‌هاوند به ورزش روزانه نیاز دارد، اما دونده استقامتی نیست؛ یک دونده سرعتی است. بنابراین نیازش با فرصتی برای دویدن آزاد یا پیاده‌روی نسبتاً طولانی با قلاده برآورده می‌شود. عاشق دویدن و تعقیب در فضای باز است و اگر در محیطی امن نباشد، ممکن است با سرعت بالا وارد موقعیت خطرناک شود.
این نژاد به آسایش علاقه‌مند است و باید بستر نرم و محیطی گرم داشته باشد. پوشش بدن بسیار آسان نگهداری می‌شود و تنها به برس‌زدن گاه‌به‌گاه برای حذف موهای مرده نیاز دارد.
سلامت
مشکلات عمده: استئوسارکوما (سرطان بدخیم استخوان)
مشکلات خفیف‌تر: آشالازی مری، پیچ‌خوردگی معده
مشکلاتی که گاهی مشاهده می‌شود: تنگی زیرآئورتی (SAS)، کاردیومیوپاتی اتساعی (DCM)، استئوژنز ایمپرفکتا
آزمایش‌های پیشنهادی: ارزیابی قلبی
طول عمر: ۱۰ تا ۱۳ سال
نکته: آسیب‌های ناشی از مسابقه (به‌ویژه صدمات انگشتان پا، مفصل خرگوشی (هاک) و عضلات) در سگ‌های بازنشسته ثبت‌شده در NGA شایع است. گری‌هاوندهای هر دو خط NGA و AKC نسبت به بیهوشی با باربیتورات‌ها حساس‌اند و مستعد بریدگی‌های پوستی و آسیب نوک دم هستند.
فرم و کارکرد
گری‌هاوند نمونه نهایی یک سگ دونده است و بدنش کاملاً برای سرعت ساخته شده است. پاهای بلند و پشت قوس‌دارش به او امکان می‌دهد هنگام اجرای «یورتمه دو تعلیقی» بیشترین میزان جمع‌شدن و کشش بدن را داشته باشد. تودۀ عضلانی فراوان در کنار پاهای سبک، سرعت او را بیشتر تقویت می‌کند. پنجه‌ها بلند و باریک‌اند و اهرم حرکتی حداکثری ایجاد می‌کنند. دم بلند هنگام دویدن با سرعت بالا همچون سکان و ترمز عمل می‌کند. پوشش بدن کوتاه و صاف است.
دو تیپ از گری‌هاوند وجود دارد: تیپ نمایشی (AKC) و تیپ مسابقه‌ای (NGA). گری‌هاوندهای بازنشسته NGA معمولاً از سگ‌های نمایشی کوچک‌تر، عضلانی‌تر و سریع‌ترند و ممکن است تمایل بیشتری به تعقیب حیوانات کوچک داشته باشند.
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
مشاهده
وبلاگ دانشنامه سگ‌ها
