می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
معرفی اجمالی
سطح انرژی: ■■■■
نیاز به ورزش: ■■■■
میزان بازیگوشی: ■■■
میزان محبت‌ورزی: ■■■
دوستی با سگ‌های دیگر: ■■■■■
دوستی با سایر حیوانات خانگی: ■■■
رفتار با غریبه‌ها: ■■■■
سهولت آموزش‌پذیری: ■■
توانایی نگهبانی: ■■■■■
توانایی محافظت: ■
نیاز به آراستن پوشش: ■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■■
وزن:
نر: ۲۰ تا ۲۷ کیلوگرم
ماده: ۱۶ تا ۲۰.۵ کیلوگرم
قد: ۴۸ تا ۵۴ سانتی‌متر
محبوبیت: بسیار نادر
خانواده: تازی بویایی (Scenthound)
خاستگاه: بریتانیای کبیر
زمان پیدایش: قرون وسطی
کاربری اولیه: ردگیری خرگوش
کاربری امروزی: ردگیری خرگوش و روباه
نام دیگر: ندارد
تاریخچه
واژه هریر در زبان نورمن به‌معنای سگ یا سگ شکاری بوده است؛ بنابراین جدا کردن تاریخچه دقیق این نژاد از تاریخ کلی سگ‌های تازی و شکاری چندان آسان نیست. بااین‌حال، هریر احتمالاً یکی از قدیمی‌ترین تازی‌های بویاییِ موجود است و اشاره به آن به انگلستان قرن سیزدهم بازمی‌گردد.
به‌احتمال زیاد، این نژاد از تالبت منقرض‌شده و سگ‌های سنت‌هوبرت منشأ گرفته و شاید بعدها از براکه و باست فرانسوی نیز تأثیر پذیرفته باشد. نتیجه این تبار، سگی بود که می‌توانست خرگوش را با تکیه بر بو و با سرعتی دنبال کند که شکارچیان پیاده قادر به همراهی با آن باشند.
اگرچه دسته‌های هریر عمدتاً در اختیار طبقه مرفه بودند، شکارچیان کم‌بضاعت که اسب نداشتند نیز می‌توانستند با هریر شکار کنند و اغلب چند سگ محدود خود را کنار هم می‌گذاشتند تا گروهی موقت تشکیل دهند. در اوایل دهۀ ۱۸۰۰ احتمالاً تازی‌های روباه‌گیر انگلیسی کوچک‌تر با این سگ‌ها تلاقی داده شدند تا سگی بلندپا‌تر و سریع‌تر به‌وجود آید که بتواند همراه شکارچیان سوار نیز بدود.
هریر از دوران استعمار در آمریکا شناخته شده است. با وجود تناسب اندام کلاسیک و اندازۀ کاربردی، هرگز به‌عنوان سگ نمایشی یا حیوان خانگی محبوبیت گسترده‌ای نیافته است.
استاندارد مصور
۱. استاپ نه خیلی برجسته و عمیق است و نه کاملاً صاف و بدون گودی است
۲. گوش‌های پایین‌قرارگرفته با نوک گرد
۳. خط پشت صاف
۴. دم بلند که شاداب حمل می‌شود اما روی پشت حلقه نمی‌شود
۵. پنجه‌های گربه‌ای
۶. تمایل خفیف به برگشت مفصل مچ به جلو
رنگ: هر رنگی پذیرفته است
موارد رد صلاحیت: ندارد
خلق‌وخو
هریر از تازی روباه‌گیر بازیگوش‌تر و اجتماعی‌تر است، اما به اندازۀ بیگل برون‌گرا نیست. رفتاری دوستانه، صبور و مناسب با کودکان دارد. عشق اول این نژاد شکار است و به بوکشیدن و ردگیری علاقه فراوان دارد.
به ورزش روزانه در محیطی امن نیازمند است. اغلب در برابر غریبه‌ها محتاط است. تمایل به زوزه‌کشیدن دارد و اگر بی‌حوصله یا تنها بماند، ممکن است با زوزه یا پارس واکنش نشان دهد.
نگهداری
هریر به ورزش روزانه نیاز دارد، اما این نیاز با پیاده‌روی یا دویدن طولانی و یک بازی پرتحرک در حیاط برآورده می‌شود. پوشش بدن به‌راحتی نگهداری می‌شود و تنها به برس‌زدن گاه‌به‌گاه برای حذف موهای مرده نیاز دارد.
هریرها سگ‌های گروهی بسیار اجتماعی‌اند و در صورت تنها ماندن برای مدت طولانی عملکرد خوبی ندارند. بیشتر آن‌ها در کنار یک سگ دیگر برای بازی و همراهی شادترند.
سلامت
مشکلات عمده: دیسپلازی مفصل ران (CHD)
مشکلات خفیف‌تر: ندارد
مشکلاتی که گاهی مشاهده می‌شود: صرع، فیستول پری‌آنال
آزمایش‌های پیشنهادی: ارزیابی مفصل ران و چشم
طول عمر: ۱۲ تا ۱۴ سال
فرم و کارکرد
هریر نسخه‌ای کوچک‌تر از تازی روباه‌گیر انگلیسی است و برای شکار خرگوش سازگاری بیشتری دارد. نسبت به اندازه‌اش استخوان‌بندی درشتی دارد و طول بدنش اندکی بیشتر از ارتفاع آن است.
هریر یک سگ شکاری گروهی است و باید بتواند همراه سایر سگ‌ها بدود، با تکیه بر حس بویایی شکار را ردیابی کند و در هر نوع زمینی برای مدت طولانی و بدون خستگی به شکار ادامه دهد. در حالت آرام، چهره‌ای ملایم دارد و هنگام هیجان یا توجه، حالتش هوشیار می‌شود. پوشش بدن کوتاه و زبر است.
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
مشاهده
وبلاگ دانشنامه سگ‌ها
