وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
در یک نگاه
سطح انرژی: ■■
نیاز به فعالیت بدنی: ■■■
بازیگوشی: ■■
میزان محبت: ■■■
دوستی با سگ‌های دیگر: ■■■■
دوستی با حیوانات خانگی دیگر: ■■■
دوستی با غریبه‌ها: ■■■
سهولت آموزش: ■■
توانایی نگهبانی: ■
توانایی محافظت: ■■
نیاز به آراستن: ■■■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■
وزن:
نر: ۳۸.۵ تا ۵۰ کیلوگرم
ماده: ۳۴ تا ۴۳ کیلوگرم
قد:
نر: حداقل ۷۶–۸۱ سانتی‌متر
ماده: حداقل ۷۱ سانتی‌متر
محبوبیت: بسیار نادر
خانواده: تازی بینایی (Sighthound)
خاستگاه: اسکاتلند
تاریخ پیدایش: قرون وسطی
کاربرد اصلی: تعقیب گوزن
کاربرد امروزی: تعقیب طعمه مصنوعی
نام دیگر: Deerhound
تاریخچه
سگ گوزن اسکاتلندی، که از اشرافی‌ترین نژادها به شمار می‌رود، از قرن شانزدهم به خاطر توانایی‌اش در شکار گوزن، مورد تحسین نجبا بوده است. ابهام در نام‌گذاری‌ها، ردیابی تاریخ دقیق آن پیش از این دوره را دشوار می‌سازد، اما احتمالاً این نژاد بسیار کهنی است که ریشه‌های آن به گری‌هاوندها بازمی‌گردد. همانند خویشاوند مو کوتاه خود، سگ گوزن مو بلند هم در عصر شوالیه‌ها تنها توسط افرادی با رتبه کنت یا بالاتر قابل نگهداری بود. با کاهش جمعیت گوزن در انگلستان، سگ‌های بزرگتر و مو بلندتر که برای شکار گوزن مناسب بودند، در مناطقی که گوزن فراوان بود (یعنی ارتفاعات اسکاتلند) متمرکز شدند و مورد توجه و نگهداری سران قبایل اسکاتلندی قرار گرفتند. این تمرکز و انحصار نگهداری، منجر به افول این نژاد در اواسط قرن هجدهم، پس از فروپاشی سیستم قبیله‌ای در نبرد کالودن شد. افول بیشتری در قرن نوزدهم با ظهور تفنگ‌های قابل بارگذاری از پشت رخ داد، زیرا شکار گوزن با تفنگ، محبوبیت بیشتری نسبت به تعقیب آن پیدا کرد. با این حال، تا اواسط قرن نوزدهم، تلاش‌های هماهنگ برای احیای نژاد موفقیت‌آمیز بود و اگرچه تعداد آن‌ها هرگز زیاد نبود، کیفیت سگ‌ها بالا بود. اولین باشگاه سگ گوزن در انگلستان در دهۀ ۱۸۶۰ تأسیس شد، همزمان با اولین نمایش سگ‌های این نژاد در نمایشگاه‌های سگ. جنگ جهانی اول دوباره باعث کاهش شدید تعداد این نژاد شد، زیرا بیشتر سگ‌ها متعلق به تعداد محدودی از املاک بزرگ بودند که بیشتر آن‌ها در طول جنگ پابرجا نماندند. از آن زمان به بعد، تعداد سگ گوزن اسکاتلندی کم باقی مانده، اما کیفیت آن‌ها همچنان بالا بوده است و این نژاد به معنای واقعی کلمه یک نژاد کلاسیک محسوب می‌شود.
استاندارد مصور
۱. سبیل و ریش خوش‌حالت با موهای ابریشمی
۲. سر کشیده با جمجمه تخت
۳. گوش‌های کوچک و افتاده، به رنگ تیره
۴. کمر کمانی که به سمت دم افتاده است
۵. ران‌های پهن و افتاده
۶. دم بلند و باریک شونده
۷. سینۀ عمیق
۸. پنجه‌های جمع‌وجور
رنگ: تمام سایه‌های خاکستری و راه‌راه خاکستری، خاکستری متمایل به آبی تیره ارجحیت دارد؛ رنگ‌های زرد، قرمز و حنایی نیز مجاز هستند اما امروزه کمتر دیده می‌شوند.
نقص موجب رد صلاحیت (DQ): لکۀ سفید روی سر، یا یقه سفید.
خلق‌وخو
سگ گوزن اسکاتلندی، آرام، کم‌تحرک و خوش‌مشرب است و عضوی باوقار و خوش‌رفتار برای خانه به شمار می‌رود. در فضای باز، عاشق دویدن و تعقیب هر چیزی است که حرکت می‌کند. در فضای داخل خانه، به فضای کافی برای دراز کشیدن و استراحت بر روی سطحی نرم نیاز دارد. این نژاد مستقل است اما تمایل به اطاعت دارد؛ بسیار حساس است. نسبت به غریبه‌ها دوستانه اما اغلب خوددار است. با کودکان، سگ‌های دیگر و معمولاً حیوانات خانگی دیگر رفتار خوبی دارد، هرچند ممکن است حیوانات غریبه را تعقیب کند.
نگهداری و مراقبت
سگ گوزن اسکاتلندی به میزان قابل توجهی فعالیت بدنی روزانه نیاز دارد، چه به صورت یک پیاده‌روی طولانی و چه یک بازی و یورتمه رفتن در یک محیط امن. اگرچه از نظر فیزیکی برای زندگی در فضای باز در آب و هوای معتدل یا خنک مناسب است، اما ترجیح می‌دهد در داخل خانه و همراه با خانواده خود زندگی کند و به همراهی انسان نیاز دارد. صرف نظر از این، برای جلوگیری از ایجاد پینه به بستر نرم نیاز دارد. پوشش خشن و خشک آن نیاز به شانه زدن یک یا دو بار در هفته دارد. برخی قیچی‌کاری‌ها برای مرتب کردن موهای آشفته اطراف صورت و گوش‌ها اختیاری است، به علاوه تمیز کردن مختصر اطراف صورت و گوش‌ها.
سلامت
مشکلات عمده: پیچ‌خوردگی معده، کاردیومیوپاتی (بیماری عضله قلب)، استئوسارکوم (سرطان استخوان)
مشکلات جزئی: سیستینوریا (نوعی اختلال کلیوی)، آتوپی (آلرژی‌های پوستی)
مواردی که گاهی دیده شده: کم‌کاری تیروئید، درد گردن، کمبود فاکتور VII (factor VII deficiency)
آزمایش‌های پیشنهادی: قلبی، (سیستینوریا)، فاکتور VII
طول عمر: ۷ تا ۹ سال
نکته: به بیهوشی از طریق باربیتورات (نوعی آرام‌بخش) حساسیت دارد.
فرم و کارکرد
سگ گوزن اسکاتلندی بدنی شبیه به گری‌هاوند دارد اما جثه و استخوان‌بندی بزرگتری دارد که به آن امکان می‌دهد با سرعت زیاد و با تاخت با تعلیغ مضاعف بدون فدا کردن قدرت و استقامت بدود. یورتمه رفتن آن راحت و صحیح است. پوشش بدن آن زمخت و خشک، حدود سه تا چهار اینچ (۷.۵ تا ۱۰ سانتی‌متر) در طول بدن است و به طور ایده‌آل نزدیک به بدن می‌نشیند. چنین پوششی کیفیتی مقاوم در برابر آب و هوا (و کثیفی) ایجاد می‌کند، که یک مزیت ضروری در آب و هوای سرد و مرطوب است.
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
مشاهده
وبلاگ دانشنامه سگ‌ها
