وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
در یک نگاه
سطح انرژی: ■■■■
نیاز به ورزش: ■■■■
بازیگوشی: ■■■■
میزان محبت: ■■■■■
رفتار دوستانه با سگ‌ها: ■■■
رفتار با سایر حیوانات خانگی: ■■■
رفتار با غریبه‌ها: ■■■
سهولت آموزش: ■■■
توان نگهبانی: ■■■■
توان محافظتی: ■
نیاز به آراستگی: ■■■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■■
وزن: ۱۸ تا ۲۵ کیلوگرم
قد: نر ۵۸ تا ۶۴ سانتی‌متر؛ ماده ۵۴ تا ۵۹ سانتی‌متر
محبوبیت: نادر
گروه: سگ شکار با اسلحه گرم، پوینتر، شکارچی چندمنظوره
خاستگاه: مجارستان
دوره شکل‌گیری: قرن بیستم
کاربری اولیه: شکار عمومی
کاربری امروزی: شکار، مسابقات میدانی
نام دیگر: ندارد
تاریخچه
در دهۀ ۱۹۳۰، چند شکارچی و شاهین‌دار مجارستانی تصمیم گرفتند گونه‌ای از ویزلا ایجاد کنند که اندکی قوی‌تر بوده و پوششی مناسب‌تر برای زمستان‌های سخت، آب‌های یخ‌زده و پوشش گیاهی خشن داشته باشد. با مجوز باشگاه ویزلای مجارستان، دو پرورش‌دهنده باتجربه دو ماده ویزلا را با یک نر پوینتر زبرموی آلمانی به رنگ قهوه‌ای یکدست تلاقی دادند. پس از سه نسل، نتایج به اندازه‌ای رضایت‌بخش بود که باشگاه اجازه ادامۀ پروژه را صادر کرد. تا سال ۱۹۴۴، ۶۰ ویزلای زبرمو در فهرست باشگاه ثبت شده بودند. تقریباً تمامی این سگ‌ها در جریان جنگ جهانی دوم از بین رفتند، اما پرورش در مقیاسی محدود ادامه یافت. برخی شواهد غیررسمی حاکی از آن است که در ادامۀ مسیر، نژادهایی چون وایرهیرد پوینتینگ گریفون، پودل پوینتر، ستر ایرلندی و حتی احتمالاً بلادهاوند نیز وارد برنامۀ اصلاح نژاد شدند.
پس از جنگ، روند رشد نژاد آهسته اما پیوسته بود و در سال ۱۹۶۶ فدراسیون بین‌المللی سگ‌شناسی (FCI) آن را به رسمیت شناخت. بیشتر مالکان این نژاد شکارچی بودند، بنابراین باشگاه ویزلای مجارستان آزمون‌های شکار برگزار می‌کرد تا توانایی‌های آن را به سایر شکارچیان نشان دهد.
نخستین ویزلاهای زبرمو در دهه ۱۹۷۰ به کانادا و در سال ۱۹۷۳ به ایالات متحده وارد شدند. در آن زمان به دلیل خاستگاهشان در ارتفاعات شمال مجارستان «آپ‌لَندِر» نامیده می‌شدند. حامیان این سگ‌ها باشگاهی با همین نام تشکیل دادند، اما انجمن AKC آنها را به رسمیت نشناخت و در نتیجه تأثیری بر ویزلاهای زبرموی امروزی نگذاشتند.
باشگاه Canadian Kennel Club در سال ۱۹۸۶، انجمن سگ‌های شکاری چندمنظورۀ آمریکای شمالی در همان سال، UKC در سال ۲۰۰۶ و در نهایت AKC در سال ۲۰۱۴ این نژاد را به رسمیت شناختند.
استاندارد مصور
1. چشمان بیضی‌شکل ملایم و متوسط
2. گوش‌ها با محل قرارگیری متوسط، طول متعادل و انتهای V شکل گرد
3. جمجمه کمی گنبدی
4. رنگ بینی هماهنگ با رنگ پوشش
5. لب‌های ریش‌دار
6. خط پشت صاف
7. سینه برجسته و خوش‌تراش
8. دم با محل اتصال کمی پایین‌تر از سطح کپل؛ ترجیحاً به اندازه یک‌چهارم کوتاه‌شده؛ در صورت طبیعی بودن تا مفصل خرگوشی می‌رسد؛ هنگام حرکت تقریباً افقی حمل می‌شود
رنگ: قهوه‌ای مایل به طلایی در طیف‌های مختلف؛ گوش‌ها ممکن است اندکی تیره‌تر باشند؛ رنگ چشم، حاشیه چشم، لب‌ها، بینی و ناخن‌ها با رنگ پوشش هماهنگ است.
موارد موجب حذف (DQ): نر بالای ۶۶ سانتی‌متر یا زیر ۵۵ سانتی‌متر؛ ماده بالای ۶۰ سانتی‌متر یا زیر ۵۲ سانتی‌متر؛ وجود رنگ سیاه روی بینی؛ جلوآمدگی یا عقب‌رفتگی شدید فک؛ بیش از دو دندان از دست‌رفته؛ سم‌واری پاهای عقب؛ وجود رنگ سفید در هر نقطه‌ای غیر از انگشتان، جلوی سینه و گلو؛ بیش از ۵ سانتی‌متر سفیدی در جلوی سینه یا گلو.
خلق‌وخو
ویزلای موزبر سگی جسور، سرزنده، بازیگوش و مهربان است. هم‌زمان یک همراه وفادار خانوادگی و شکارچی‌ای توانا به شمار می‌رود. ممکن است در برخورد نخست با غریبه‌ها کمی محتاط باشد، اما عموماً با سایر سگ‌ها و حیوانات خانگی رفتار مناسبی دارد. مشتاق جلب رضایت صاحب خود است و آموزش را سریع فرا می‌گیرد، هرچند در صورت استفاده از روش‌های خشن می‌تواند لجبازی نشان دهد. این نژاد نگهبان بسیار خوبی است و توان محافظتی قابل قبولی نیز دارد.
نگهداری
این نژاد پرانرژی عاشق دویدن، جست‌وجو و به‌ویژه شکار است. همراهی عالی برای پیاده‌روی‌های طولانی، طبیعت‌گردی و حتی دویدن محسوب می‌شود و شناگر توانمندی نیز هست. نیاز دارد هر روز فرصت دویدن آزاد یا پیاده‌روی طولانی و بازی فعال داشته باشد. در صورت تأمین فعالیت کافی، در محیط خانه رفتاری آرام و دلپذیر خواهد داشت. پوشش بدن آن نگهداری نسبتاً آسانی دارد و با برس کشیدن منظم و مقدار کمی اصلاح دستی مرتب می‌ماند. میزان ریزش مو کم است.
سلامت
نگرانی اصلی: دیسپلازی مفصل ران
مواردی که گاهی دیده می‌شود: آلرژی، صرع، سنگ کلیه، پرمژه‌ای
آزمایش‌های پیشنهادی: بررسی مفصل ران و چشم
طول عمر: ۹ تا ۱۳ سال
فرم و عملکرد
ویزلای موزبر سگی شکاری، چندمنظوره و با جثه متوسط است که در ردیابی و شکار حیوانات پشمالو و پرندگان، چه در خشکی و چه در آب، توانایی بالایی دارد. طول بدن اندکی بیشتر از ارتفاع آن است و استخوان‌بندی و حجم بدنی مناسبی دارد. حرکت آن قدرتمند اما در عین حال روان و موزون است و گام‌های کشیده و مؤثری دارد که امکان پیمودن زمین‌های گوناگون را برای شکارچی پیاده فراهم می‌کند. پوشش بدن مقاوم در برابر شرایط جوی، چسبیده به بدن و حدود ۲.۵ سانتی‌متر طول دارد؛ زیرپوشش متراکم و لایه بیرونی زبر آن، محافظت خوبی در برابر سرما و رطوبت ایجاد می‌کند. ابروهای مشخص و ریش زبر و نسبتاً بلند، به چهره‌اش حالت و بیان ویژه‌ای می‌بخشد.
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
مشاهده
وبلاگ دانشنامه سگ‌ها
