ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
در یک نگاه
سطح انرژی: ■■
نیاز به ورزش: ■■
بازیگوشی: ■■
میزان محبت: ■■■■
رفتار با سگ‌های دیگر: ■■■
رفتار با سایر حیوانات خانگی: ■■■
رفتار با غریبه‌ها: ■■■
سهولت آموزش‌پذیری: ■■
توان نگهبانی: ■■■
توان محافظتی: ■
نیاز به رسیدگی ظاهری: ■■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■■
وزن: ۱۸ تا ۲۷ کیلوگرم
قد: ترجیحاً بیش از ۳۵.۵ سانتی‌متر نباشد
میزان محبوبیت: محبوب
خانواده: تازی بویایی
خاستگاه: فرانسه
دورۀ شکل‌گیری: قرن شانزدهم
کارکرد اصلی: ردیابی خرگوش و خرگوش صحرایی
کارکرد امروزی: ردیابی خرگوش و خرگوش صحرایی، آزمون‌های میدانی، آزمون‌های میدانی باست
تاریخچه
نخستین اشاره به سگ باسِت در متنی از قرن شانزدهم دربارۀ شکار گورکن دیده می‌شود. نمونه‌های کوتاه‌پا و کوتوله در بسیاری از نژادها از دوران باستان وجود داشته‌اند، اما مشخص نیست از چه زمانی چنین سگ‌هایی به‌طور هدفمند پرورش یافته‌اند و کدام خطوط خونی به باست هاوند امروزی انجامیده‌اند. با این حال شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد در فرانسه، از قرن پنجم میلادی، تازی‌های کوتاه‌پا در کنار تازی‌های جثه‌کامل حضور داشته‌اند.
واژه باسِت از کلمه فرانسوی «bas» به معنای «کوتاه» یا «کوتوله» گرفته شده است؛ از این رو ردگیری دقیق تاریخچه شکل‌گیری نژاد چندان آسان نیست. پیش از انقلاب فرانسه، سگ‌های کوتاه‌پا برای شکار با سرعت کمتر به کار می‌رفتند، اما در جریان انقلاب بسیاری از این سگ‌ها پراکنده شدند و سرنوشتشان ثبت نشد.
پس از انقلاب، با روی آوردن شمار بیشتری از مردم عادی به شکار (که اغلب با سلاح گرم انجام می‌شد) تاریخچه نژاد روشن‌تر می‌شود. شکارچیان به سگی نیاز داشتند که بتوانند پیاده شکار را دنبال کنند، اما همچنان از توان بویایی قوی و استخوان‌بندی سنگین و قدرتمند برخوردار باشد؛ در واقع نسخه‌ای کوتاه‌پا از تازی‌های گروهی محبوب اشراف. از آنجا که باست توان تعقیب سریع شکار را نداشت، حیوان کمتر با سرعت می‌گریخت و هدف آسان‌تری برای تیرانداز فراهم می‌کرد.
این سگ‌ها انواع پستانداران را شکار می‌کردند، اما به‌ویژه برای خرگوش و خرگوش صحرایی مناسب بودند. چهار گونه متفاوت از تازی‌های کوتاه‌پا شکل گرفت که باست آرتزین نورماند (Basset Artesien Normand) بیشترین شباهت را به باست امروزی داشت. در اواخر دهۀ ۱۸۰۰ (و بار دیگر در سال ۱۹۳۰) برای افزایش اندازه، تلاقی‌هایی با بلادهاوند انجام شد و سپس برای تعدیل ویژگی‌ها، دوباره با آرتزین نورماند آمیخته شدند.
نخستین باست‌ها در اواخر قرن نوزدهم به انگلستان و آمریکا وارد شدند و علاقه به این نژاد به‌تدریج افزایش یافت. در سال ۱۸۸۵، باست ها,ند یکی از نخستین نژادهایی بود که توسط AKC به رسمیت شناخته شد. تا میانه قرن بیستم، چهره خاص و اندکی طنزآمیز این نژاد جایگاهی در تبلیغات، سرگرمی و قلب بسیاری از صاحبان حیوانات خانگی برایش فراهم کرد.
استاندارد مصور
۱. لب‌های آویزان با بخش‌های گوشتی بلند
۲. چشم‌های ملایم و اندوهگین با نمایان بودن ملتحمه پایین
۳. پوست شل که هنگام پایین آوردن سر، به‌صورت چین‌های مشخص روی پیشانی می‌افتد
۴. جمجمه گنبدی‌شکل با پس‌سر برجسته
۵. گوش‌های بسیار بلند با جایگاه پایین
۶. خط پشت صاف
۷. دم اندکی خمیده که شاداب حمل می‌شود
۸. پنجه‌های بزرگ و گرد
۹. دست‌های جلو کوتاه و قدرتمند با پوست چین‌خورده
رنگ: هر رنگ پذیرفته‌شده در تازی‌ها
نقص منجر به رد صلاحیت (DQ): قد بیش از ۳۸ سانتی‌متر؛ انحراف مچ دست‌های جلو؛ پوشش موی بلند و مشخص
خلق‌وخو
باست هاوند از خوش‌اخلاق‌ترین و آرام‌ترین نژادها به‌شمار می‌رود. با سایر سگ‌ها، حیوانات خانگی و کودکان رفتاری دوستانه دارد، هرچند باید به کودکان آموزش داد که هنگام بازی فشاری به پشت او وارد نکنند. در فضای خانه آرام است، اما برای حفظ آمادگی بدنی به ورزش منظم نیاز دارد. ترجیح می‌دهد با حوصله محیط را بررسی کند و عاشق بوکشیدن و دنبال‌کردن رد بو است. ردیاب ماهر و مصممی است و به‌سادگی از مسیر خود منصرف نمی‌شود؛ به همین دلیل ممکن است رد بویی را دنبال کند و آن‌قدر پیش برود تا راه را گم کند. معمولاً سرسخت و کندحرکت است. هنگام هیجان در مسیر شکار، زوزه‌ای بلند و طنین‌دار سر می‌دهد.
نگهداری
باست به فعالیت روزانه ملایم نیاز دارد که می‌تواند با پیاده‌روی با قلاده یا بازی در حیاط تأمین شود. پوشش بدن آن تنها به رسیدگی حداقلی احتیاج دارد، اما برای جلوگیری از ایجاد بوی نامطبوع، تمیز کردن منظم اطراف دهان و چین‌های صورت ضروری است. باست‌ها معمولاً آب‌دهان‌ریزی دارند.
سلامت
نگرانی‌های اصلی: استئوکندریت دیسکانس (OCD)، دیسپلازی آرنج، ترومبوپاتی، آنتروپیون، اکتروپیون، اوتیت اکسترنا (التهاب مجرای گوش خارجی)، گلوکوم، پیچ‌خوردگی معده، دیسپلازی مفصل ران
نگرانی‌های جزئی: دررفتگی کشکک زانو، بیماری فون‌ویلبراند (vWD)
مواردی که گاهی دیده می‌شود: موردی گزارش نشده است
آزمایش‌های پیشنهادی: چشم، مفصل ران، (vWD)، (آرنج)، (پلاکت‌ها)
طول عمر: ۸ تا ۱۲ سال
نکته: چاقی در این نژاد مشکل شایعی است، به‌ویژه به این دلیل که می‌تواند به مشکلات ستون فقرات دامن بزند.
فرم و عملکرد
بدن کشیده و سنگین و پاهای کوتاه باست، دنبال کردن آن را برای شکارچی پیاده آسان می‌کند و در پوشش گیاهی متراکم به آن برتری می‌دهد. باست هاوند نسبت به اندازه کلی خود، استخوان‌بندی سنگین‌تری از هر نژاد دیگر دارد. پوشش ضخیم و چسبیده به بدنش از آن در برابر خار و بوته محافظت می‌کند، بی‌آنکه به آن‌ها گیر کند.
گمان می‌رود گوش‌های بسیار بلند آن با به‌هم‌زدن بوی سطح زمین به تقویت حس بویایی کمک کنند و چین‌های صورت بو را در اطراف پوزه به دام اندازند. پوزه بزرگ فضای کافی برای دستگاه بویایی فراهم می‌کند؛ فضایی که در یک سگ مینیاتوری وجود نخواهد داشت. تنها یک سگ بزرگ با پاهای کوتاه می‌تواند ارتفاع کم را با پوزه بزرگ ترکیب کند. حرکت آن روان و قدرتمند است و اغلب با بینی نزدیک به زمین حرکت می‌کند.
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
مشاهده
وبلاگ دانشنامه سگ‌ها
