می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
معرفی اجمالی
سطح انرژی: ■■■
نیاز به ورزش: ■■■
بازیگوشی: ■
میزان محبت: ■■■■■
رفتار با سگ‌های دیگر: ■■■
رفتار با سایر حیوانات خانگی: ■■■■■
رفتار با غریبه‌ها: ■■■
سهولت آموزش‌پذیری: ■
توان نگهبانی: ■■■■
توان محافظتی: ■
نیاز به رسیدگی ظاهری: ■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■
وزن:
نر: میانگین ۴۰ تا ۵۰ کیلوگرم
ماده: میانگین ۳۶ تا ۴۵ کیلوگرم (نکته: بیشتر بلادهاوندها در عمل سنگین‌تر از این مقادیرند)
قد:
نر: ۶۳ تا ۶۹ سانتی‌متر
ماده: ۵۸ تا ۶۴ سانتی‌متر
میزان محبوبیت: نسبتاً محبوب
خانواده: تازی بویایی
خاستگاه: بلژیک، انگلستان
دورۀ شکل‌گیری: قرون وسطی
کارکرد اصلی: ردیابی
کارکرد امروزی: ردیابی انسان، جست‌وجو و نجات
نام‌های دیگر: سنت هوبرت هاوند، شین سنت هوبرت
تاریخچه
بلادهاوند نمونۀ بارز یک سگ بویایی است و ریشه‌هایش به دوران باستان بازمی‌گردد. کهن‌ترین نیای آن احتمالاً «سگ سیاه سنت هوبرت» بوده که در قرن هشتم میلادی در اروپا ثبت شده است. گفته می‌شود ویلیام فاتح در سال ۱۰۶۶ این سگ‌ها را به انگلستان آورد.
در قرن دوازدهم، بسیاری از مقامات کلیسا به شکار با این سگ‌ها علاقه‌مند شدند و اغلب صومعه‌ها گروه‌هایی با تبار دقیق و گزینش‌شده نگهداری می‌کردند. این سگ‌ها چنان با دقت پرورش می‌یافتند که به «سگ‌های اصیل‌نژاد» یا «بلادِد هاوند» شهرت یافتند؛ اشاره‌ای به خون خالص و پرورش نجیبانه‌شان.
بلادهاوند از اواسط دهه ۱۸۰۰ در آمریکا شناخته شد. هرچند شهرتی به‌عنوان تعقیب‌کننده بردگان یافت، بسیاری از آن سگ‌ها در واقع از تازی‌های بویایی دورگه بودند. با گذر زمان، بلادهاوند خود را به‌عنوان یکی از کارآمدترین نژادها ثابت کرد و با بهره‌گیری از حس بویایی بی‌رقیبش، افراد گمشده و مجرمان را ردیابی می‌کند.
پس از یافتن فرد، مأموریت بلادهاوند پایان می‌یابد، زیرا تمایلی به حمله ندارد. این نژاد رکوردهای متعددی در ردیابی (از نظر طول مسیر و قدمت بو) در اختیار دارد و زمانی تنها نژادی بود که شناسایی‌هایش در دادگاه پذیرفته می‌شد.
به‌طور طنزآمیز، نام بلادهاوند و تبلیغات منفی باعث شد برخی مردم از این نژاد فاصله بگیرند، زیرا باور داشتند این سگ‌ها از روی تشنگی به خون انسان را دنبال می‌کنند؛ در حالی که چنین چیزی به هیچ وجه حقیقت ندارد. این نژاد برای همگان شناخته‌شده است، اما به‌عنوان حیوان خانگی چندان رایج نیست؛ با این حال، در رقابت‌های نمایشی و ردیابی بی‌همتا به شمار می‌آید.
استاندارد مصور
۱. چین‌های آویخته پوستِ شل در اطراف گردن و سر
۲. لب‌های آویزانِ عمیق و سنگین
۳. چشم‌های فرو‌رفته با فرم لوزی
۴. سر باریک و کشیده، متناسب با بدن
۵. برجستگی پس‌سر کاملاً نمایان
۶. گوش‌های بسیار بلند، نازک و با جایگاه پایین
۷. دم بلند و باریک‌شونده به سمت نوک، که بالا حمل می‌شود
۸. سینه عمیق با جناغ برجسته
رنگ: سیاه و قهوه‌ای، جگری و قهوه‌ای، یا قرمز
موارد رد صلاحیت (DQ): ندارد
خلق‌وخو
بلادهاوند با وجود وقار و آرامش مثال‌زدنی در خانه، به‌محض قرار گرفتن روی رد بو به ردیابی خستگی‌ناپذیر تبدیل می‌شود. سگی نیرومند، سرسخت و مستقل است، اما در عین حال چنان ملایم و آرام‌خوست که در کنار کودکان کاملاً قابل اعتماد به شمار می‌آید، هرچند ممکن است برای برخی کودکان چندان بازیگوش و پرجنب‌وجوش نباشد.
برخلاف تصویر کلیشه‌ای «سگ شکاری تنبل» در افسانه‌ها، بلادهاوند در واقع همراهی فعال و حتی بازیگوش است. آموزش آن در اطاعت‌پذیری کلاسیک چندان آسان نیست، اما در کارهای مرتبط با ردیابی به شکلی استثنایی سریع و کارآمد آموزش می‌بیند. در برخورد با غریبه‌ها رفتاری محتاط و نسبتاً سرد دارد.
نگهداری
به‌عنوان سگ شکاری، بلادهاوند به میزان قابل توجهی فعالیت روزانه نیاز دارد. این نژاد برای دنبال‌کردن رد بو در هر شرایط دشوار پرورش یافته و وقتی وارد مسیر شود، به‌سادگی قابل بازگرداندن نیست؛ بنابراین باید در محیطی کاملاً امن ورزش داده شود.
آب‌دهان‌ریزی آن زیاد است و چین‌های صورت باید روزانه تمیز شوند. نوک گوش‌ها ممکن است داخل ظرف غذا کشیده شوند و نیازمند نظافت مداوم‌اند. مجرای گوش نیز برای حفظ سلامت باید به‌طور منظم پاک‌سازی شود. رسیدگی به پوشش بدن حداقلی است و به برس‌زدن یا پاک‌کردن گهگاهی محدود می‌شود. این نژاد برای افرادی که به نظم و پاکیزگی بی‌نقص در خانه وسواس دارند، انتخاب مناسبی نیست.
سلامت
نگرانی‌های اصلی: اکتروپیون، آنتروپیون، پیچ‌خوردگی معده، اوتیت اکسترنا، درماتیت چین‌های پوستی، دیسپلازی مفصل ران، دیسپلازی آرنج
نگرانی‌های جزئی: کم‌کاری تیروئید
مواردی که گاهی دیده می‌شود: میلوپاتی دژنراتیو (DM)
آزمایش‌های پیشنهادی: مفصل ران، آرنج، (چشم)، تیروئید، قلب، (DM)
طول عمر: ۷ تا ۱۰ سال
فرم و کارکرد
بلادهاوند ردیابی استوار و ساخته‌شده برای استقامت است، نه سرعت. پوست آن نازک و شل بوده و در اطراف سر و گلو به چین‌های مشخصی می‌افتد. گفته می‌شود گوش‌های بلندش هنگام کشیده‌شدن روی زمین به پراکندن بو کمک می‌کنند و چین‌های فراوان صورت بو را در اطراف پوزه نگه می‌دارند، هرچند این فرضیه‌ها از نظر علمی به‌طور قطعی تأیید نشده‌اند.
پوشش کوتاه اما متراکم آن از گیرکردن در خار و بوته جلوگیری می‌کند. خلق‌وخوی آرام و غیرتهاجمی‌اش سبب می‌شود برای مجرمانی که امروزه مأمور ردیابی آن‌هاست، تهدیدکننده نباشد. حرکت آن کشسان و آزاد است و دم را بالا نگه می‌دارد. حالت چهره‌اش نجیب و باوقار است.
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
مشاهده
وبلاگ دانشنامه سگ‌ها
