ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
تقویت سئوی سایت با بکلینک قوی
میخوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
در یک نگاه
سطح انرژی: ■■■
نیاز به ورزش: ■■■
بازیگوشی: ■■■
میزان محبت: ■■■
رفتار با سگهای دیگر: ■■■■
رفتار با سایر حیوانات خانگی: ■■■
رفتار با غریبهها: ■■■
سهولت آموزشپذیری: ■
توان نگهبانی: ■■■
توان محافظتی: ■■
نیاز به رسیدگی ظاهری: ■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■■
وزن:
نر: ۲۵ تا ۳۶ کیلوگرم
ماده: ۲۰ تا ۳۰ کیلوگرم
قد:
نر: ۵۶ تا ۶۹ سانتیمتر
ماده: ۵۳ تا ۶۴ سانتیمتر
میزان محبوبیت: نسبتاً نادر
خانواده: تازی بویایی
خاستگاه: ایالات متحده آمریکا
دورۀ شکلگیری: قرن نوزدهم
کارکرد اصلی: ردیابی و بالای درخت فرستادن راکون و سایر پستانداران
کارکرد امروزی: ردیابی و بالای درخت فرستادن راکون و سایر پستانداران، مسابقات شکار شبانه
نام دیگر: ندارد
تاریخچه
کونهاوند خالآبی در آغاز پیدایش خود با کونهاوند انگلیسی آمریکایی تاریخچۀ مشترکی دارد. نیاکان آن سگهای شکاری انگلیسی بودند که در قرنهای هفدهم و هجدهم به آمریکا آورده شدند. از جمله پرورشدهندگان اولیه، جرج واشنگتن بود که فاکسهاوندهای انگلیسی را با سگهای شکاری فرانسوی تلاقی داد.
تلاقیهای بعدی با نژاد فرانسوی گراند بلو دو گاسکون» (که آهسته اما مصمم رد را دنبال میکرد) سگهایی بزرگتر با خالهای سیاه پدید آورد و مهمتر از آن، سبک شکاری آهستهتر اما توانمندتر در دنبالکردن ردهای قدیمی (سرد) ایجاد کرد.
بخش عمدهای از تکامل این نژاد در مردابهای لوئیزیانا و اوزارکهای تنسی رخ داد. در ابتدا این سگها زیرگونهای از کونهاوند انگلیسی محسوب میشدند که در سال ۱۹۰۵ توسط United Kennel Club به رسمیت شناخته شد. با افزایش گرایش به کونهاوندهای سریعتر و با حس بویایی قوی، پرورشدهندگان نمونههای خالآبی مسیر جداگانهای در پیش گرفتند و در سال ۱۹۴۵ UKC آنها را بهعنوان نژادی مستقل ثبت کرد. کونهاوند خالآبی در سال ۲۰۰۹ بهطور رسمی به گروه تازی در American Kennel Club پیوست.
این نژاد همچنان محبوب شکارچیان باقی مانده و به ماندگاری روی دشوارترین و پیچیدهترین ردها و نیز سماجت در هنگام بالای درخت فرستادن شکار شهرت دارد. هنگام کار روی رد، بانگی بلند و پرطنین سر میدهد. با وجود نامش، تنها به راکون محدود نیست و در شکار اپوسوم، خرس، شیر کوهی و گراز وحشی نیز مهارت دارد.
استاندارد مصور

۱. بینی بزرگ و سیاه با سوراخهای باز و گسترده
۲. پوزه بلند، پهن و عمیق؛ لبهای آویخته فک پایین را میپوشانند
۳. چشمهای بزرگ، گرد و با فاصله مناسب از هم، به رنگ قهوهای تیره
۴. استاپ برجسته
۵. گوشهای نازک با جایگاه پایین، باریکشونده به سمت نوک، که تا نزدیکی بینی امتداد مییابند
۶. خط پشت با شیبی ملایم از جلوگاه تا کفل پایین میآید
۷. پنجههای گرد و قوسدار شبیه پنجه گربه
۸. دم با جایگاه اندکی پایین، برافراشته حمل میشود و در نیمه جلو به شکل هلالی رو به جلو خم میشود؛ بدون پرچم
رنگ: زمینه آبیِ پرخال با لکههای سیاه روی پشت، گوشها و پهلوها (سر و گوشها عمدتاً سیاه)، با یا بدون نشانههای قهوهای و خالهای قرمز روی پاها و پنجهها
موارد رد صلاحیت (DQ): نرها کوتاهتر از ۵۵ سانتیمتر یا بلندتر از ۶۹ سانتیمتر؛ مادهها کوتاهتر از ۵۳ سانتیمتر یا بلندتر از ۶۳.۵ سانتیمتر؛ جلوآمدگی یا عقبماندگی فک (آندِرشات یا اُوِرشات)؛ آلبینیسم
خلقوخو
خالآبی سگی مهربان، ماجراجو، مستقل و تا حدی یکدنده است. بهطور کلی آرام و خونسرد است، اما نباید انتظار اطاعت بیچونوچرا از او داشت. در دستبرد به پیشخوان آشپزخانه و یافتن راههای فرار بدنام است؛ بینیاش او را بهسوی غذا یا شکار هدایت میکند و در برابر درخواستهای بازگشت، گاهی خود را به ناشنوایی میزند.
با این حال، طبیعت آسانگیرش او را به دوستی برای همه تبدیل میکند؛ از همراهی غریبهها، سگهای دیگر و حتی سایر حیوانات (اگر از تولگی در کنارشان بزرگ شده باشد) لذت میبرد. بهعنوان سگ نگهبان عملکردی قابل قبول دارد. هنگام هیجان، با صدایی بلند و کشیده بانگ میزند.
نگهداری
خالآبی ذاتاً شکارچی است و در جنگل، هنگام دنبالکردن ردی دشوار، در اوج رضایت قرار دارد. حتی نمونههای شهری نیز باید بهطور منظم فرصت دنبالکردن ردهای بویایی و کشف بوهای تازه را داشته باشند. این نژاد بیش از آنکه دونده سرعتی باشد، دونده استقامتی است و روزانه به پیادهروی طولانی یا دویدن ملایم نیاز دارد.
در محیط خانه، به شرط داشتن فعالیت روزانه کافی، آرام است. مواد غذایی باید کاملاً دور از دسترس نگه داشته شوند. رسیدگی به پوشش بدن محدود به برسزدن گهگاهی است.
سلامت
نگرانیهای اصلی: موردی گزارش نشده است
نگرانیهای جزئی: موردی گزارش نشده است
مواردی که گاهی دیده میشود: دیسپلازی مفصل ران، عفونتهای گوش، بیماری ذخیرهای لیزوزومی
آزمایشهای پیشنهادی: (مفصل ران)
طول عمر: ۱۱ تا ۱۳ سال
فرم و عملکرد
خالآبی باید ظاهری سریع و عضلانی داشته باشد. گرچه نسبت به برخی کونهاوندهای دیگر استخوانبندی محکمتری دارد، هرگز نباید دستوپاچلفتی یا بیش از حد سنگین به نظر برسد. پاها دارای زاویه متوسط و عضلانیاند و امکان سرعت، چابکی و استقامت مطلوب را فراهم میکنند.
سوراخهای بینی باز، ورود هوا و بو را تسهیل میکنند و پوزه عمیق فضای بیشتری برای گیرندههای بویایی فراهم میآورد. پوشش کوتاه و نسبتاً زبر آن محافظی مناسب در برابر خار و بوته است. در حرکت، سر و دم را بالا نگه میدارد. بانگ بلند و مشخصش به شکارچی اجازه میدهد حتی از فاصله دور و در تاریکی شب موقعیت او را تشخیص دهد.
تقویت سئوی سایت با بکلینک قوی
مشاهده