در یک نگاه
سطح انرژی: ■■
نیاز به ورزش: ■■■
بازیگوشی: ■■■
میزان محبت: ■■■
رفتار با سگهای دیگر: ■■■
رفتار با سایر حیوانات خانگی: ■■
رفتار با غریبهها: ■■
سهولت آموزشپذیری: ■■
توان نگهبانی: ■■
توان محافظتی: ■■■
نیاز به رسیدگی ظاهری: ■■■
تحمل سرما: ■■■■
تحمل گرما: ■■
وزن:
نر: ۳۴ تا ۴۸ کیلوگرم
ماده: ۲۷ تا ۳۸ کیلوگرم
قد:
نر: حداقل ۷۱ سانتیمتر (میانگین حدود ۷۶ سانتیمتر)
ماده: حداقل ۶۶ سانتیمتر (میانگین حدود ۷۱ سانتیمتر)
میزان محبوبیت: نسبتاً نادر
خانواده: تازی بینایی
خاستگاه: روسیه
دورۀ شکلگیری: قرون وسطی
کارکرد اصلی: تعقیب گرگ
کارکرد امروزی: تعقیب طعمۀ مصنوعی
نام دیگر: تازی روسی (Russian Wolfhound)
تاریخچه
بورزوی (که با نام «تازی روسی» یا Russian Wolfhound نیز شناخته میشود) صدها سال بهدست اشراف روسیه پرورش یافت. تعقیب خرگوش بهعنوان یک ورزش، دستکم از قرن سیزدهم در روسیه رواج داشت. در قرون پانزدهم و شانزدهم، برای افزایش جثه و تقویت پوشش بدن (دو ویژگی ضروری برای شکار گرگ در اقلیم سرد) تازیهای دونده را با سگهای شکار خرس و نیز سگهای گله بلندقد روسی تلاقی دادند.
نخستین استاندارد این نژاد در دهۀ ۱۶۰۰ میلادی، در کتابی دربارۀ قوانین شکار با بورزوی، تدوین شد. شاید هیچ نژاد دیگری هرگز کانون چنین شکارهای باشکوه و گستردهای نبوده است. صدها رعیت در املاک وسیع اشراف، مسئول نگهداری این سگها بودند و خودِ شکار رویدادی پرشکوه بهشمار میرفت. در یکی از روایتها آمده است که قطاری متشکل از بیش از ۴۰ واگن، سگها، اسبها، یابندگان رد و شکارچیان را به محل میآورد و قطاری دیگر دوک بزرگ و سایر اشراف را منتقل میکرد. گاه بیش از ۱۰۰ بورزوی در یک شکار شرکت میکردند.
ابتدا یابندگان و سگهای بویایی گرگ را دنبال میکردند و شکارچیان سواره در پی آنان میرفتند. با رؤیت گرگ، یک جفت یا سهتایی هماهنگ از بورزویها (معمولاً دو نر و یک ماده) رها میشدند. سگها همزمان حمله میکردند، گرگ را زمینگیر کرده و تا رسیدن شکارچی نگه میداشتند و اغلب پس از مهار، گرگ را آزاد میکردند.
تا قرن نوزدهم، هفت زیرگونه متمایز از بورزوی در روسیه وجود داشت. بیشتر بورزویهای امروزی از تیپ «پرچینو» منشأ میگیرند که در املاک دوک بزرگ نیکلای نیکلایویچ نگهداری میشد و بسیاری از نخستین نمونههای واردشده به آمریکا مستقیماً از پرورشگاههای پرچینو آمده بودند. تزار روسیه اغلب بورزوی را بهعنوان هدیه به خاندانهای سلطنتی مهمان پیشکش میکرد.
پس از انقلاب روسیه، دوران اشرافیت پایان یافت و بسیاری از بورزویها از میان رفتند. بقای نژاد به اشراف خارجی که این سگها را هدیه گرفته بودند و نیز به چند پرورشگاه باقیمانده سپرده شد. در آمریکا، بورزوی بهسرعت بهعنوان «سگِ تجمل و شکوه» شهرت یافت و اغلب در کنار ستارگان سینما دیده میشد. هرچند بهعنوان حیوان خانگی محبوبیتی متوسط دارد، همچنان در نمایشهای زیبایی، کورسینگ و حتی بهعنوان مدل جایگاه برجستهای دارد.
استاندارد مصور

۱. حالت چهره مهربان و ملایم
۲. تمایل به پوزه رومی (قوسدار)
۳. استاپ نه چندان نمایان
۴. سر بلند و باریک با جمجمه اندکی گنبدی
۵. گوشهای کوچک و تاخورده
۶. خط پشت با انحنایی ظریف و موزون
۷. دم بلند، پایین حمل میشود و با قوسی ظریف خمیده است
۸. سینه عمیق و باریک
۹. پنجههای خرگوشی
رنگ: همه رنگها پذیرفته است
موارد رد صلاحیت (DQ): ندارد
خلقوخو
بورزوی نژادی با وقار و ظرافت خاموش است و در خانه نمونه یک سگ مؤدب و آرام بهشمار میآید. در فضای باز، با رهایی و سرعتی چشمگیر میدود و هر حیوان کوچکی را که بگریزد تعقیب میکند. مستقل است اما روحیهای حساس دارد.
با کودکان عموماً سازگار است، هرچند ممکن است برای برخی چندان بازیگوش نباشد. بعضی نمونهها میتوانند اندکی خجالتی باشند. در برابر غریبهها رفتاری محتاط دارد.
نگهداری
بورزوی باید هر روز فرصت تخلیه انرژی داشته باشد. اگرچه یک پیادهروی طولانی بخش عمده نیازش را برآورده میکند، بهتر است با دویدن آزاد در محیطی وسیع و امن همراه شود.
پوشش بدن (که در نرها معمولاً پُرپشتتر است) به برسزدن یا شانهکردن دو تا سه بار در هفته نیاز دارد و در برخی دورهها ریزش قابل توجهی دارد.
سلامت
نگرانیهای اصلی: پیچخوردگی معده
نگرانیهای جزئی: کاردیومیوپاتی، کمکاری تیروئید
مواردی که گاهی دیده میشود: میلوپاتی دژنراتیو (DM)
آزمایشهای پیشنهادی: تیروئید، قلب، DM
طول عمر: ۱۰ تا ۱۲ سال
نکته: نسبت به بیهوشی با باربیتوراتها حساس است
فرم و عملکرد
بورزوی یک تازی دونده است که توان شکار جانوران بزرگ و درنده را در اقلیم بسیار سرد دارد. ازاینرو ساختار بدنی تازیمانندِ لازم برای سرعت بالا را حفظ کرده، اما از گریهاوند بزرگتر و نیرومندتر است. آروارهها باید آنقدر قوی باشند که بتوانند گرگ را مهار کنند.
پوشش بلند و ابریشمی آن (که میتواند صاف، موجدار یا نسبتاً فرفری باشد) در برابر سرما و برف نقش حفاظتی دارد. بورزوی، چه در حالت ایستاده و چه در حرکت، باید جلوهای از ظرافت و وقار با خطوطی روان و جاری را به نمایش بگذارد.
