ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
در یک نگاه
سطح انرژی: ■■■■
نیاز به ورزش: ■■■■
میزان بازیگوشی: ■■■
میزان محبت‌ورزی: ■■■
دوستی با سگ‌های دیگر: ■■■■■
دوستی با سایر حیوانات خانگی: ■■■■
رفتار با غریبه‌ها: ■■■■
سهولت آموزش‌پذیری: ■■
توانایی نگهبانی: ■■■■
توانایی محافظت: ■
نیاز به آراستن پوشش: ■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■■
وزن: ۱۸ تا ۲۹.۵ کیلوگرم
قد:
نر ۵۵ تا ۶۳.۵ سانتی‌متر
ماده ۵۳ تا ۶۱ سانتی‌متر
محبوبیت: بسیار نادر
خانواده: سگ تازی بویایی
خاستگاه: ایالات متحده آمریکا
زمان پیدایش: دهۀ ۱۶۰۰ میلادی
کاربری اولیه: ردگیری روباه
کاربری امروزی: ردگیری روباه
نام دیگر: ندارد
تاریخچه
این نژاد که به‌راستی آمریکایی‌ترینِ نژادها به‌شمار می‌رود، پیشینه‌اش به سال ۱۶۵۰ بازمی‌گردد؛ زمانی که نخستین سگ‌های روباه‌گیر از انگلستان وارد شدند. تا دهۀ ۱۷۰۰، سواری در کنار تازی‌ها به سرگرمی بسیار محبوب طبقه اشراف تبدیل شده بود؛ حتی جرج واشینگتن نیز آن را از تفریحات دلخواه خود می‌دانست.
جرج واشینگتن نوادگان همان سگ‌های روباه‌گیر اولیه را با سگ‌های روباه‌گیر فرانسوی که مارکی دو لافایت به او هدیه داده بود تلاقی داد و همین سگ‌ها پایه‌گذار تازی روباه‌گیر آمریکایی شدند. واردات بعدی از انگلستان، فرانسه و ایرلند نیز به تکامل بیشتر نژاد کمک کرد. شجره‌نامه‌های تازی روباه‌گیر در آمریکا از سال ۱۸۵۰ ثبت شده‌اند. تقریباً در همین زمان، این تفریح به جنوب ایالات متحده، به‌ویژه کوهستان‌های کنتاکی و تنسی، گسترش یافت. شکارچیان آن منطقه سگی سریع‌تر می‌خواستند که بتواند به‌تنهایی روباه را پیدا کند، تعقیب کند و حتی از پا درآورد، و در عین حال توان دنبال‌کردن گوزن را نیز داشته باشد. در نتیجه، این سگ‌ها نسبت به همتایان انگلیسی خود اندامی کشیده‌تر و سبک‌تر پیدا کردند.
به‌تدریج، نژاد به شاخه‌های گوناگونی تقسیم شد که محبوب‌ترین آن‌ها «واکر» بود. این شاخه از سگی به نام «تنسی لید» منشأ می‌گیرد؛ گفته می‌شود او از یک گروه شکار گوزن دزدیده و سپس توسط یک تاجر سگ به جرج واشینگتن ماپین فروخته شد. تلاقی‌های او با این تازی روباه‌گیر تندرو، برخی از بهترین سگ‌های دوندۀ آن دوران را پدید آورد. از آن پس، سگ‌های این شاخه واکر هاوند نام گرفتند.
از دیگر شاخه‌های تازی روباه‌گیر می‌توان به تریگ، گودمن، جولای، کالهون و هادسپث اشاره کرد. این سگ‌ها بعدها یا به‌عنوان دونده‌های میدانی و یا نمایشی تخصصی شدند؛ گروه دونده نیز خود به سگ‌های مسابقات فیلد تریال و سگ‌های دسته‌ای تقسیم شد. نوع دسته‌ای عموماً نمونه تیپیک تازی روباه‌گیر محسوب می‌شود. این سگ‌ها سرعت، استقامت و توان پرش بالا را با بینی قوی و تمایل به کار گروهی در تعقیب شکار ترکیب می‌کنند.
در سال ۱۸۸۶، تازی روباه‌گیر آمریکایی به یکی از نخستین نژادهایی تبدیل شد که در AKC به ثبت رسید، هرچند شمار موارد ثبت‌شده هرگز چندان بالا نبود. بااین‌حال، این آمار پایین گمراه‌کننده است؛ زیرا بیشتر تازی‌های روباه‌گیر در دسته‌های بزرگ نزد شکارچیانی نگهداری می‌شوند که علاقه‌ای به ثبت در AKC ندارند. سگ‌های آن‌ها معمولاً در دفاتر تخصصی تازی روباه‌گیر ثبت می‌شوند، به‌ویژه International Foxhunter’s Studbook. ازاین‌رو می‌توان گفت تازی روباه‌گیر یکی از محبوب‌ترین نژادهای محبوبِ آمریکایی است.
استاندارد مصور
۱. استاپ نه خیلی برجسته و عمیق است و نه کاملاً صاف و بدون گودی
۲. سر نسبتاً بلند با بخش پشتی جمجمه پهن
۳. گوش‌های نسبتاً پهن که کمی پایین قرار دارد
۴. کمرگاه پهن با قوس ملایم
۵. دم با حالت شاداب حمل می‌شود، اما روی پشت قرار نمی‌گیرد؛ با اندکی موهای بلند در انتها
۶. سینه نسبتاً باریک
رنگ: هر رنگی پذیرفته است
موارد رد صلاحیت (DQ): ندارد
خلق‌وخو
گرچه به‌طور سنتی تازی روباه‌گیر سگ خانگی محسوب نمی‌شود، در خانه رفتاری مؤدبانه دارد. در کنار انسان یا سایر سگ‌ها بهترین عملکرد را نشان می‌دهد. سگی بردبار، خوش‌رفتار و ملایم است، هرچند چندان احساساتش را آشکار نشان نمی‌دهد. بیشترشان در برابر غریبه‌ها محتاط‌اند.
در درجه نخست یک شکارچی است و همواره آمادۀ دنبال کردن رد شکار. به ورزش روزانه در محیطی امن نیاز دارد. وقتی رد بویی را بگیرد، با اشتیاق و بی‌توجه به فرمان‌ها آن را دنبال می‌کند. این سگ عاشق فضای باز است و برای زندگی شهری مناسب نیست. صدای «باو» یا زوزه‌مانند ویژه‌ای دارد.
نگهداری
تازی روباه‌گیر به ورزش روزانه نیاز دارد؛ ترجیحاً پیاده‌روی طولانی یا دویدن آرام در کنار صاحب. اگر بدون قلاده رها شود، باید در محیطی کاملاً امن و محصور باشد. پوشش بدن نگهداری آسانی دارد و تنها به برس‌زدن گاه‌به‌گاه برای حذف موهای مرده نیازمند است.
سلامت
نگرانی‌های اصلی: ندارد
نگرانی‌های جزئی: ندارد
مواردی که گاهی دیده می‌شود: ترومبوپاتی (اختلال پلاکتی)
آزمایش‌های پیشنهادی: بررسی پلاکت‌ها
طول عمر: ۱۱ تا ۱۳ سال
فرم و کارکرد
تازی روباه‌گیر آمریکایی نسبت به تازی روباه‌گیر انگلیسی استخوان‌بندی سبک‌تر و پاهای بلندتری دارد، با زاویۀ بیشتر در اندام‌های عقبی و قوس مشخص‌تر بر روی کمرگاه. این ویژگی‌ها به او سرعت و چابکی بیشتری برای شکار در زمین‌های ناهموار می‌دهد. هنگام تعقیب رد، صدایی آهنگین و خوش‌طنین دارد. پوشش بدن سخت و با طول متوسط است. حالت چهره ملایم و ملتمسانه به‌نظر می‌رسد.
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
مشاهده
وبلاگ دانشنامه سگ‌ها
