ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
معرفی اجمالی
سطح انرژی: ■■■■
نیاز به ورزش: ■■■■
میزان بازیگوشی: ■■■
میزان محبت‌ورزی: ■■■
دوستی با سگ‌های دیگر: ■■■■■
دوستی با سایر حیوانات خانگی: ■■■
رفتار با غریبه‌ها: ■■■■
سهولت آموزش‌پذیری: ■■
توانایی نگهبانی: ■■■■
توانایی محافظت: ■
نیاز به آراستن پوشش: ■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■■
وزن: ۲۵ تا ۳۴ کیلوگرم
قد: ۵۸ تا ۶۹ سانتی‌متر
محبوبیت: بسیار نادر
خانواده: سگ شکاری بویایی
خاستگاه: بریتانیای کبیر
زمان پیدایش: دهۀ ۱۷۰۰ میلادی
کاربری اولیه: تعقیب روباه
کاربری امروزی: تعقیب روباه
نام دیگر: فاکس‌هاوند
تاریخچه
شجره‌نامه‌های دقیق تازی روباه‌گیر انگلیسی از اواخر قرن هجدهم ثبت شده‌اند؛ طولانی‌تر از هر نژاد دیگری. با این حال، منشأ دقیق آن همچنان ناشناخته است. در زمان شکل‌گیری این نژاد، تعقیب گوزن با تازی‌ها (گری‌هاوندها) ورزش محبوب اشراف به‌شمار می‌رفت.
حدود سال ۱۷۵۰، گروهی تصمیم گرفتند روباه را با اسب‌های تندرو و سگ‌های شکاری تعقیب کنند. این سگ‌ها باید قادر می‌بودند هنگام دویدن، رد بویی ضعیف را دنبال کنند و ساعت‌ها تعقیب را ادامه دهند. شکار روباه به سرگرمی طبقه مرفه بدل شد و دسته‌های سگ زیر نظر «استادان شکار روباه» نگهداری می‌شدند که مسئول پرورش و مراقبت از آن‌ها بودند.
سواری در کنار دستۀ سگ‌ها آیینی آکنده از تشریفات شد و کشتن واقعی روباه گاه جنبه‌ای فرعی پیدا می‌کرد. با افزایش اهمیت جنبه‌های زیبایی‌شناختی شکار، توجه شد تا سگ‌هایی پرورش یابند که نف فقط به‌تنهایی، بلکه در قالب یک دسته نیز ظاهری هماهنگ و چشم‌نواز داشته باشند. از این‌رو اعضای هر دسته معمولاً رنگ پوشش مشابهی داشتند؛ رایج‌ترین الگو، مشکی روی بدن حنایی با نشانه‌های سفید بود.
شکار روباه چنان محبوب شد که تا اواخر دهه ۱۸۰۰، تنها در انگلستان ۱۴۰ دسته (هرکدام حدود ۵۰ سگ) ثبت شده بود. تازی‌های روباه‌گیر در قرن هجدهم به آمریکا نیز راه یافتند، اما بسیاری از آن‌ها بعدها با سگ‌های دیگر تلاقی داده شدند و به شکل‌گیری تازی‌های روباه‌گیر آمریکایی انجامیدند. این نژاد آمریکایی بعدها در ایالات متحده از نظر محبوبیت از نوع انگلیسی پیشی گرفت، هرچند هیچ‌یک به‌عنوان حیوان خانگی یا سگ نمایشی چندان رایج نیستند.
امروزه تازی‌های روباه‌گیر انگلیسی همچنان انتخاب نخست شکارچیانی است که خواهان تجربه‌ای سنتی و سواره در کنار آوای زوزۀ آهنگین این نژاد کلاسیک هستند.
استاندارد مصور
۱. پیشانی برجسته
۲. گوش‌های با جایگاه پایین، اغلب «گردشده» (کوتاه‌شده در انتها)
۳. خط پشت صاف و هم‌تراز
۴. دم با حالت شاداب حمل می‌شود اما روی پشت قرار نمی‌گیرد؛ با اندکی موهای بلند در انتها
۵. پنجه‌های گرد
۶. دستهای جلو قوی و مستقیم
رنگ: هر رنگ مطلوب سگ تازی
موارد رد صلاحیت (DQ): جلوآمدگی یا عقب‌ماندگی فک (آندربایت یا اوربایت)
خلق‌وخو
اگرچه به‌طور سنتی سگ دستهای بوده، تازی روباه‌گیر انگلیسی در خانه نیز رفتاری باوقار دارد، به‌شرط آنکه از همراهی انسان یا سگ‌های دیگر برخوردار باشد. با اسب‌ها، سگ‌ها، کودکان و سایر حیوانات خانگی به‌خوبی کنار می‌آید.
بااین‌حال بینی فعالی دارد و شیفته دنبال‌کردن رد است؛ بنابراین به ورزش روزانه در محیطی امن نیاز دارد. سگی بردبار، خوش‌خو و ملایم است، هرچند چندان احساساتش را آشکار بروز نمی‌دهد. بیشترشان در برابر غریبه‌ها محتاط‌اند. برای زندگی شهری مناسب نیست. زوزه‌ای کشیده و ویژه سر می‌دهد.
نگهداری
تازی روباه‌گیر انگلیسی سگی آرام‌خو است، اما به فعالیت بدنی فراوان نیاز دارد. برای دویدن در مسافت‌های طولانی پرورش یافته و می‌تواند همراه خوبی برای دویدن با قلاده یا پیاده‌روی طولانی در محیطی امن باشد. پوشش بدن تنها به برس‌زدن گهگاه نیاز دارد.
سلامت
نگرانی‌های عمده: ندارد
نگرانی‌های جزئی: ندارد
مواردی که گاهی دیده می‌شود: دیسپلازی مفصل ران (CHD)، بیماری‌های کلیوی
آزمایش‌های پیشنهادی: بررسی مفصل ران
طول عمر: ۱۰ تا ۱۳ سال
فرم و عملکرد
تازی روباه‌گیر انگلیسی بدنی قدرتمند با استخوان‌بندی درشت دارد. اندازه استخوان در ناحیه مچ پا اهمیت ویژه‌ای دارد. این ساختار، همراه با زاویۀ نسبتاً مستقیم در زانوهای عقبی، استقامت را بر سرعت ترجیح می‌دهد. صدای پرطنین و عمیق آن در شکار بسیار ارزشمند است. بسیاری از این سگ‌ها گوش‌های «گردشده» دارند که در آن حدود ۱٫۵ اینچ از انتهای گوش با جراحی کوتاه می‌شود.
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
مشاهده
وبلاگ دانشنامه سگ‌ها
