وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
آکیتا یکی از شناخته‌شده‌ترین و محترم‌ترین نژادهای بومی ژاپن است؛ سگی قدرتمند، وفادار و دارای پیشینه‌ای فرهنگی که آن را از بسیاری نژادهای دیگر متمایز می‌کند.
ویژگی‌های کلی
سطح انرژی: ■■■
نیاز به ورزش: ■■■
بازیگوشی: ■■■
محبت‌ورزی: ■■■
دوستی با سگ‌های دیگر: ■
دوستی با سایر حیوانات: ■■
دوستی با غریبه‌ها: ■
سهولت آموزش: ■■■
توانایی نگهبانی: ■■■■■
توانایی محافظت: ■■■■
نیاز به آراستن: ■■
تحمل سرما: ■■■■■
تحمل گرما: ■
وزن:
نر: ۳۸.۵–۵۲ کیلوگرم
ماده: ۲۹.۵–۴۱ کیلوگرم
قد:
نر: ۶۳.۵–۷۱ سانتی‌متر
ماده: ۵۸.۵–۶۶ سانتی‌متر
محبوبیت: محبوب
خانواده: سگ‌های شمالی
سرزمین مبدأ: ژاپن
تاریخ پیدایش: نامشخص
کاربرد اولیه: شکار طعمه‌های بزرگ، جنگ سگ‌ها، نگهبانی
کاربرد امروزی: امنیت و نگهبانی
نام‌های دیگر: آکیتا اینو، آکیتای ژاپنی
تاریخچه
آکیتا شاید مشهورترین و محبوب‌ترین نژاد بومی ژاپن باشد. اگرچه شباهت‌هایی با سگ‌هایی که در آرامگاه‌های باستانی ژاپن دیده شده‌اند دارد، آکیتای امروزی نتیجۀ تلاش سازمان‌یافته‌ای در قرن نوزدهم برای احیای هفت نژاد بومی ژاپنی است. آکیتا که بزرگ‌ترین این نژادهاست، با استفاده از چندین نژاد مختلف (از جمله نژادهای جنگی) بازسازی شد.
سگ‌های بومی منطقه اوداته نیز به عنوان بهترین نمونه‌های ژاپنی به‌کار برده شدند. با گذشت زمان، پرورش‌دهندگان ژاپنی برخی ویژگی‌های ناخواسته که از اجداد جنگجو به ارث رسیده بود (مانند ماسک سیاه، لکه‌های پینتو و جثۀ بسیار درشت) را حذف کردند، در حالی که پرورش‌دهندگان آمریکایی همچنان آن خصوصیات را حفظ نمودند.
در سال ۱۹۱۸، انجمن حفاظتی آکیتا اینو در ژاپن برای حفظ شکل اصیل آکیتا تأسیس شد و در سال ۱۹۳۱ این نژاد به عنوان یکی از «آثار طبیعی» ژاپن معرفی گردید.
مشهورترین آکیتا در تاریخ، هاچیکو است؛ سگی که هر روز عصر در ایستگاه قطار به استقبال صاحبش می‌رفت. روزی صاحبش در محل کار درگذشت و بازنگشت؛ اما هاچیکو نه‌تنها دست از انتظار نکشید، بلکه نه سال تمام هر روز به همان نقطه برگشت و تا روز مرگش (۸ مارس ۱۹۳۵) در انتظار ماند. امروز یاد او با یک مجسمه و مراسم سالانه گرامی داشته می‌شود؛ نمادی از وفاداری بی‌نظیر.
اولین آکیتا در سال ۱۹۳۷ توسط هلن کلر از ژاپن به آمریکا برده شد. پس از جنگ جهانی دوم نیز سربازان آمریکایی نمونه‌هایی از این نژاد را با خود به کشورشان آوردند. محبوبیت آکیتا آهسته اما پیوسته افزایش یافت تا اینکه در سال ۱۹۷۲ توسط AKC به رسمیت شناخته شد. امروزه این نژاد همچنان در حال گسترش است و در ژاپن اغلب به‌عنوان سگ نگهبان و پلیس به‌کار گرفته می‌شود.
استاندارد مصور
1. پیشانی و پوزه با استاپ مشخص
2. چشم‌ها کوچک و مثلثی
3. سر از بالا شبیه مثلث
4. گوش‌ها کوچک و ایستاده، هم‌زاویه با گردن
5. جمجمۀ صاف
6. پشت صاف
7. دم پرپشت، بزرگ و خمیده که بالای پشت قرار می‌گیرد (یا کمی پایین‌تر از پشت)
8. پنجه‌ها شبیه پنجۀ گربه
رنگ: هر رنگی از جمله سفید، خالخال و راه‌راه
موارد موجب ردصلاحیت (DQ):
• بینی پروانه‌ای یا بی‌رنگی کامل (برای آکیتای سفید بینی به رنگ جگری مجاز است)
• گوش افتاده یا شکسته
• فک پایین جلو آمده یا عقب رفته
• دم صاف یا بدون پیچ
• قد زیر ۶۳.۵ سانتی‌متر برای نرها و زیر ۵۸.۵ سانتی‌متر برای ماده‌ها
خلق‌وخو
آکیتا سگی جسور، مستقل، لجباز و سرسخت است. در برابر اعضای خانواده خود بسیار احساسی و وفادار بوده و از آن‌ها محافظت می‌کند. در مقابل غریبه‌ها محتاط است و ممکن است نسبت به سگ‌های دیگر پرخاشگر باشد. گاهی تمایل به سلطه‌جویی دارد. با اینکه آکیتا نژاد مناسبی برای همه نیست، اما در دستان افراد باتجربه، همراهی فوق‌العاده خواهد بود.
مراقبت و نگهداری
آکیتا به ورزش روزانۀ ذهنی و فیزیکی نیاز دارد. این سگ باید فرصت دویدن در یک منطقۀ امن یا پیاده‌روی طولانی با قلاده را داشته باشد. با دریافت ورزش و آموزش کافی، می‌تواند به یک سگ آرام و خوش‌رفتار در خانه تبدیل شود. پوشش بدن آن به حدوداً یک بار برس کشیدن در هفته برای زدودن موهای مرده نیاز دارد، و در زمان ریزش مو، این کار باید بسیار مکررتر انجام شود. این سگ‌ها معمولاً هنگام نوشیدن آب، کمی آب بیرون می‌ریزند!
سلامت
مشکلات عمده: دیسپلازی مفصل ران (CHD)، رتینوپاتی پیشرونده (PRA)
مشکلات جزئی: دیسپلازی آرنج، پمفیگوس، آدنیت غدد سباسه، پیچ‌خوردگی معده (Gastric Torsion)، پارگی رباط صلیبی، استئوسارکوم (سرطان استخوان)، لنفوسارکوم (سرطان غدد لنفاوی)، کم‌کاری تیروئید (Hypothyroidism)
بیماری‌هایی که گاهی دیده می‌شود: دررفتگی کشکک (Patellar Luxation)، سندرم شبه VKH، انتروپیون (پلک برگشته به داخل)، صرع، آب مروارید، پلی‌نوروپاتی، هیپوپلازی قشر کلیه، میکروافتالمی (چشم کوچک)
آزمایش‌های پیشنهادی: مفصل ران، (آرنج)، چشم، تیروئید
طول عمر: ۱۰ تا ۱۲ سال
نکته: آکیتاها نسبت به کم‌خونی ناشی از آسیب گلبول‌های قرمز که بر اثر خوردن پیاز ایجاد می‌شود، حساس هستند.
فرم و کارکرد
آکیتا نژادی بزرگ و قدرتمند، با استخوان‌بندی سنگین و بدنی عضلانی است؛ طول بدن آن کمی بیشتر از ارتفاعش است. ساختار بدنی آکیتا منعکس‌کننده شغل اصلی آن یعنی شکار حیوانات بزرگ در برف عمیق و زمین‌های ناهموار است. پوشش دولایه آن شامل یک لایه زیرین متراکم و یک لایه بیرونی صاف، زبر و حدود ۵ سانتی‌متر (یا کمتر) است که از بدن فاصله دارد. این پوشش دوتایی، عایق‌بندی کافی در برابر آب و هوای نامساعد را فراهم می‌کند. حرکات آن سریع و قدرتمند است. آکیتا سگی همه‌کاره است که می‌تواند به عنوان همراه شکارچی و محافظ عمل کند.
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
مشاهده
وبلاگ دانشنامه سگ‌ها
