وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
در یک نگاه
سطح انرژی: ■
نیاز به ورزش: ■■■
میزان بازیگوشی: ■■
میزان محبت: ■■■
دوستی با سگ‌های دیگر: ■■
دوستی با حیوانات خانگی دیگر: ■■■
دوستی با غریبه‌ها: ■■
سهولت آموزش: ■
توانایی نگهبانی: ■■■■■
توانایی محافظت: ■■■■
نیاز به آراستن: ■■■
تحمل سرما: ■■■■■
تحمل گرما: ■
وزن:
نر: حدود ۵۲ کیلوگرم
ماده: حدود ۳۹–۴۱ کیلوگرم
قد:
نر: حدود ۷۱–۸۱ سانتی‌متر
ماده: حدود ۶۴–۷۴ سانتی‌متر
محبوبیت: نسبتاً محبوب
خانواده: سگ گله، نگهبان گله
خاستگاه: فرانسه
تاریخ پیدایش: دوران باستان
کاربرد اصلی: نگهبان گوسفندان
کاربرد امروزی: همراه، نگهبان دام
نام‌های دیگر: Pyrenean Mountain Dog، Chien des Pyrenees، Chien de Montagne des Pyrenees
تاریخچه
سگ پیرنه نژادی بسیار قدیمی است که احتمالاً از اولین سگ‌های نگهبان گله که حدود ۱۰,۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح در آسیای صغیر وجود داشتند، منشعب شده است. این سگ‌های باستانی، سگ‌های بزرگ و سفیدرنگی بودند. زمانی که چوپانان کوچ‌نشین گله‌های خود را حدود ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد به کوه‌های پیرنه آوردند، سگ‌های نگهبان گله خود را نیز همراه داشتند و این پایه نژاد پیرنه امروزی را تشکیل داد. این سگ‌ها برای چندین قرن در نگهبانی از دام‌ها عملکردی عالی داشتند.
در قرون وسطی در فرانسه، سگ پیرنه به عنوان یک نگهبان مستحکم برای قلعه‌ها به کار گرفته شد و بعدها دسته‌ای از این سگ‌های باشکوه مایه افتخار بسیاری از عمارات بزرگ شد. در اواخر قرن ۱۷ میلادی، این نژاد مورد توجه اشراف فرانسوی قرار گرفت و برای مدتی کوتاه، تقاضا برای آن‌ها در دربار لویی چهاردهم بسیار زیاد شد. در واقع، در سال ۱۶۷۵ پیرنه توسط لویی چهاردهم به عنوان سگ سلطنتی فرانسه اعلام شد.
حدوداً در همان زمان، پیرنه بزرگ به نیوفاندلند نیز راه یافت و ممکن است در توسعه نژاد نیوفاندلند نقش داشته باشد، اما خود به عنوان یک نژاد خالص ادامه نیافت. اولین سگ پیرنه ثبت‌شده در سال ۱۸۲۴ توسط ژنرال لافایت به آمریکا آورده شد. تا اوایل قرن بیستم، این نژاد از زندگی درباری فرانسه ناپدید شده بود و سگ‌های باقی‌مانده آن‌هایی بودند که هنوز در مناطق دورافتاده روستایی مشغول به کار بودند. بسیاری از توله‌هایی که ارزش کمتری داشتند، به توریست‌ها فروخته می‌شدند که آن‌ها را به انگلستان و کشورهای دیگر می‌بردند. این سگ‌ها شباهت کمی به پیرنه‌های باشکوهی داشتند که زمانی مورد تحسین بودند. علاقه به این نژاد در انگلستان کاهش یافت، اما خوشبختانه این نژاد همچنان در سرزمین مادری خود، کوهستان پیرنه، از تعداد و کیفیت کافی برخوردار بود تا علاقه‌مندان بعدی بتوانند نسل‌های خوب و مناسبی را برای پرورش به دست آورند. این سگ‌ها اساس پیرنه‌های مدرن را تشکیل دادند.
واردات جدی این نژاد به آمریکا در دهه ۱۹۳۰ رخ داد و تا سال ۱۹۳۳، پیرنه توسط انجمن AKC به رسمیت شناخته شد. این نژاد توجه زیادی را به خود جلب کرد و مالکان جدیدی پیدا نمود و امروزه پیرنه از محبوبیت متوسطی برخوردار است. این نژاد به عنوان یک نگهبان قابل اعتماد دام در بسیاری از نقاط ایالات متحده شهرت یافته است.
استاندارد مصور
1. چشم‌های با اندازه متوسط و بادامی
2. سر به شکل لوزی , نه چندان سنگین
3. گوش‌های کوچک تا متوسط به شکل V با نوک‌های گرد
4. دم پرپشت
5. پشت پاها متمایل به سمت خارج
6. دو ناخونک در هر پای عقبی
7. پاهای گرد
رنگ: سفید یا سفید با مقداری از رنگ‌های خاکستری، قهوه‌ای مایل به قرمز یا قهوه‌ای مایل به زرد
موارد موجب رد صلاحیت (DQ): ندارد
خلق‌وخو
سگ پیرنه یک نگهبان توانمند و با ابهت است که به خانواده‌اش متعهد بوده و به غریبه‌ها (چه انسان و چه سگ) نسبتاً مشکوک است. وقتی تحریک نشود، آرام، مؤدب و کمی جدی است. این نژاد بسیار با خانواده و به‌ویژه کودکان مهربان است. دارای طبیعتی مستقل و تا حدودی سرسخت است و ممکن است تلاش کند بر صاحب ضعیف‌النفس‌تر تسلط یابد. این نژاد در زمان عدم استفاده از قلاده خوب عمل نمی‌کند و ممکن است دور شود. پیرنه تمایل به پارس کردن زیاد دارد.
نگهداری
پیرنه به ورزش روزانه برای حفظ تناسب اندام نیاز دارد، هرچند که نیاز آن زیاد نیست. یک پیاده‌روی متوسط معمولاً کافی است. این سگ از پیاده‌روی در کوهستان لذت می‌برد، به ویژه در هوای سرد و برفی. در هوای گرم به خوبی عمل نمی‌کند. پوشش آن نیاز به شانه‌کردن یک یا دو بار در هفته دارد و در زمان ریزش مو، هر روز باید شانه شود. این سگ ممکن است گاهی اوقات ریزش آب دهان داشته باشد و هنگام نوشیدن آب را به اطراف بپاشد.
سلامتی
نگرانی‌های اصلی: دیسپلازی مفصل ران (CHD)، دررفتگی زانو
نگرانی‌های جزئی: انتروپیون، OCD، مشکلات پوستی، استئوکارسوم، آب مروارید، جانودروپلازی، پانوسیت
گاهی مشاهده می‌شود: پیچ‌خوردگی معده، اوتیت خارجی، آتروفی عضلانی نخاعی
آزمایش‌های پیشنهادی: مفصل ران، زانو، چشم
طول عمر: ۱۰–۱۲ سال
فرم و کارکرد
پیرنه سگی با ابهت، زیبا، بزرگ و با ساختاری متعادل است که طول بدنش کمی بیشتر از ارتفاعش است. پوشش ضخیم آن احساس استخوان و قامت سنگین‌تر را منتقل می‌کند. این نژاد برای نگهبانی از گله‌ها در شیب‌های تند کوهستانی توسعه یافته است و بنابراین باید قدرت را با چالاکی ترکیب کند. حرکت آن نرم و با دسترسی و نیروی خوب است. پوشش دولایه مقاوم در برابر آب و هوا شامل یک زیرپوشش نرم و یک پوشش خارجی بلند و زبر است که از بدن در برابر سرمای سخت پیرنه به خوبی محافظت می‌کند. حالت چهره این نژاد زیبا و متفکرانه است.
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
مشاهده
وبلاگ دانشنامه سگ‌ها
