تقویت سئوی سایت با بکلینک قوی
ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
میخوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
در یک نگاه
سطح انرژی: ■■
نیاز به ورزش: ■■■
بازیگوشی: ■■
میزان علاقه به صاحب: ■■■
دوستی با سگها: ■■■
دوستی با حیوانات خانگی دیگر: ■■■■
دوستی با غریبهها: ■■
سهولت آموزش: ■■■■
توانایی نگهبانی: ■■■■
توانایی محافظت: ■■■
نیاز به آراستن: ■
تحمل سرما: ■■■■
تحمل گرما: ■■
وزن:
نر: ۴۸ تا ۶۴ کیلوگرم
ماده: ۳۹ تا ۵۰ کیلوگرم
قد:
نر: ۶۵ تا ۷۲ سانتیمتر
ماده: ۶۰ تا ۶۹ سانتیمتر
محبوبیت: نسبتاً غیررایج
خانواده: سگ گله، ماستیف
خاستگاه: سوئیس
تاریخ پیدایش: دوران باستان
کاربرد اصلی: سگ حمل بار، نگهبان
کاربرد امروزی: همدم، چوپان (هدایت گله)
نام دیگر: Grosser Schweizer Sennenhund، سگ گلهبان بزرگ سوئیسی (Great Swiss Cattle Dog)
تاریخچه
سگ کوهستانی سوئیس، قدیمیترین و بزرگترین عضو از چهار گونه سگهای زننهوند (Sennenhunde) سوئیس است. سه گونه دیگر شامل اپنزلر (Appenzeller)، انتابوخر (Entlebucher) و برنیز (Bernese) هستند. این نژادها دارای میراث مشترکی هستند که احتمالاً از سگهای ماستیف یا مولوسیان رومیان سرچشمه گرفته است. این سگها احتمالاً زمانی که رومیان از سوئیس عبور میکردند، به این منطقه آورده شدهاند. نظریه دیگری نیز وجود دارد که فنیقیها حدود ۱۱۰۰ سال قبل از میلاد این سگها را به اسپانیا آوردهاند.
صرف نظر از منشأ اصلی، این سگها در سراسر اروپا پراکنده شده و با سگهای بومی منطقه آمیزش یافتند و در نهایت در جوامع منزوی، خطوط نژادی مستقلی را توسعه دادند. آنها اخلاق کاری مشابهی داشتند و وظایف نگهبانی از دام و خانه، چوپانی و کشیدن گاری را بر عهده داشتند. بسیاری از آنها به عنوان متزگرهوند (Metzgerhunde) یا سگ قصابان شناخته میشدند. تا اواخر دهه ۱۸۰۰، تمام این سگها که الگوی رنگی پوشش یکسانی داشتند، عموماً یک نژاد یا نوع واحد محسوب میشدند.
تنها زمانی که پروفسور اِی. هایم تلاش جدی برای مطالعه نژادهای کوهستانی بومی سوئیس انجام داد، توانست تفاوتهایی را تشخیص دهد که امکان طبقهبندی آنها را به عنوان چهار نژاد مجزا فراهم کرد. سال ۱۹۰۸ را میتوان تاریخ تولد نژاد سگ کوهستانی سوئیس در نظر گرفت؛ در این سال، پروفسور هایم سگی نر با موی کوتاه و باشکوه را در یک مسابقه سگ کوهستانی برنیز دید. او این سگ را یک نژاد جداگانه شناسایی کرد و به دلیل شباهتش به سگهای قصابی قوی هیکل سوئیسی که دیده بود، نام سگ بزرگ سوئیسی را بر آن نهاد. محبوبیت این نژاد بسیار آهسته رشد کرد و علاوه بر آن، دو جنگ جهانی نیز مانع پیشرفت آن شد. در سال ۱۹۶۸، سگ کوهستانی سوئیس بزرگ وارد آمریکا شد و اولین زایمان آن در سال ۱۹۷۰ اتفاق افتاد. در سال ۱۹۸۵، این نژاد در کلاس متفرقه AKC پذیرفته شد و در سال ۱۹۹۵ به رسمیت کامل دست یافت.
استاندارد مصور

1. چشمهای متوسط، بادامی شکل
2. جمجمه صاف و پهن.
3. گوشهای با فاصله زیاد از هم قرار گرفته، مثلثی با نوک گرد
4. خط بالایی بدن صاف و همسطح
5. دم در حالت استراحت به سمت پایین، هنگام هیجان بالا نگه داشته میشود.
6. پنجههای گرد.
رنگ: سیاه و حنایی با پنجهها، سینه، نوک دم، پوزه و خطی روی پیشانی سفید؛ رنگ حنایی بین سفید و سیاه روی پاها وجود دارد.
نقص موجب رد صلاحیت (DQ): هر رنگی غیر از سهرنگ سیاه، حنایی و سفید؛ رنگ چشم آبی.
خلقوخو
سگ کوهستانی سوئیس، همدمی حساس، وفادار و به شدت علاقهمند به خانواده خود است. این نژاد آرام و خوشرفتار بوده و با کودکان و همچنین سایر حیوانات خانگی بسیار مهربان است. این سگ قلمروطلب، هوشیار، جسور و مراقب است.
مراقبت و نگهداری
همانطور که از نژادی با ریشههای کاری انتظار میرود، این سگ به فضای باز علاقه دارد، به خصوص در هوای سرد. این نژاد به ورزش روزانه نیاز دارد، چه پیادهروی طولانی و خوب و چه بازی پرانرژی. به خصوص از کشیدن (کالسکه یا سورتمه) لذت میبرد. پوشش بدن آن هفتهای یک بار نیاز به برس کشیدن دارد و در زمان ریزش مو، این کار باید بیشتر انجام شود.
سلامت
مشکلات عمده: دیسپلازی مفصل ران (CHD)
مشکلات جزئی: استئومیلیت (استخوان درد) یا پانواستئیت، استئوکندریتیس دیسکانس شانه، دیستیشیازیس (رشد غیرطبیعی مژهها)، پیچخوردگی معده، پیچخوردگی طحال، تشنج، بیاختیاری ادرار در مادهها
مواردی که گاهی مشاهده میشود: ندارد
آزمایشهای پیشنهادی: آرنج، چشم، (شانه)، لگن
طول عمر: ۱۰ تا ۱۲ سال
فرم و کارکرد
این نژاد، یک گونه قوی برای کشیدن بار است. جثه آن بزرگ و قدرتمند بوده و طول بدن کمی بلندتر از ارتفاعش است. پوشش دو لایه آن شامل یک لایه زیرین ضخیم و یک لایه رویی متراکم است که طول آن حدود ۱ تا ۱.۷۵ اینچ (۲.۵ تا ۴.۵ سانتیمتر) میباشد. حالت چهره و نگاه آن مهربان و سرزنده است.

تقویت سئوی سایت با بکلینک قوی
مشاهده