وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
در یک نگاه
سطح انرژی: ■■■
نیاز به ورزش: ■■■
بازیگوشی: ■■■
محبت: ■■■■
دوستی با سگ‌های دیگر: ■
دوستی با حیوانات دیگر: ■■■■
دوستی با غریبه‌ها: ■
راحتی آموزش: ■■■
توانایی نگهبانی: ■■■■■
توانایی محافظت: ■■■■■
نیاز به رسیدگی به موها: ■■■
تحمل سرما: ■■■■
تحمل گرما: ■■
وزن:
نر: حدود ۳۶ کیلوگرم (به‌طور متوسط)
ماده: حدود ۳۲ کیلوگرم (به‌طور متوسط)
قد:
نر: حدود ۷۰ سانتی‌متر و بلندتر
ماده: حدود ۶۵ سانتی‌متر و بلندتر
محبوبیت: خیلی کمیاب
خانواده: سگ‌های گله و نگهبان گله
خاستگاه: مجارستان
زمان پیدایش: دوران باستان
کارکرد اصلی در گذشته: نگهبانی از گوسفندها
کارکرد امروزی: نگهبانی از گوسفندها
اسم دیگر: ندارد
تاریخچۀ نژاد کوموندور
هنگامی که هون‌ها به مجارستان قدم گذاشتند، سگ‌های نژاد روسی بزرگ و پادراز اوچارکا (Russian Owtcharka) را با خود به همراه آوردند که نیای اصلی نژاد کوموندور محسوب می‌شود. این سگ‌ها شباهت زیادی به گوسفندان نژاد مجار به نام راکا (Racka) داشتند؛ گوسفندانی سر و شکل و حالتی «شبیه به سگ» داشتند و پوشیده از پشم‌های انبوه و مجعد بودند. این شباهت موجب شد که سگ‌ها به راحتی در میان گله ادغام شوند و در نگاه اول جزئی از گله به نظر برسند.
کوموندورها که نزد چوپانان مجار بسیار ارزشمند بودند، اجازه نداشتند با هیچ نژاد دیگری جفت‌گیری کنند. قدیمی‌ترین مستندات مکتوب این نژاد به سال ۱۵۵۵ میلادی بازمی‌گردد، اگرچه تردیدی نیست که این نژاد مدت‌ها پیش از آن نیز وجود داشته است. کوموندور وظیفۀ خطیر حفاظت از گله‌ها در برابر حیوانات درنده را بر عهده داشت. کارایی این سگ‌ها به‌قدری چشمگیر بود که برخی معتقدند آن‌ها نقشی اساسی در انقراض گرگ‌ها در مجارستان داشته‌اند. این نژاد تا قرن بیستم نیز همچنان به عنوان سگ نگهبان به کار گرفته می‌شد.
نخستین کوموندور در سال ۱۹۳۳ وارد آمریکا شد و باشگاه AKC نیز در سال ۱۹۳۷ این نژاد را به رسمیت شناخت. جنگ جهانی دوم تقریباً نسل این سگ‌ها را در اروپا نابود کرد، اما با تلاش‌های هماهنگ پرورش‌دهندگان، کوموندور از انقراض نجات یافت. با وجود اینکه کوموندور یکی از باشکوه‌ترین سگ‌هایی است که تاکنون در رینگ‌های نمایش ظاهر شده، اما دشواری آماده‌سازی پوشش آن معمولاً باعث می‌شود که تنها بهترین نمونه‌ها به نمایش گذاشته شوند. در نتیجه، کوموندور در همه جای دنیا، به‌جز زادگاهش مجارستان، نژادی نسبتاً کمیاب باقی مانده است. تلاش‌های اخیر برای استفاده از این نژاد به عنوان نگهبان گله‌ها در غرب ایالات متحده نتایج امیدوارکننده‌ای داشته و توجه نسل جدیدی از چوپانان را به خود جلب کرده است.
مشخصات ظاهری استاندارد
۱. چشم‌ها: متوسط و بادامی شکل.
۲. جمجمه و پوزه: پهن.
۳. گوش‌ها: آویزان، با شکل مثلثی کشیده.
۴. پشت: صاف و تراز.
۵. دم: امتداد خط کمر را حفظ می‌کند، تا مفاصل زانو می‌رسد و در انتها اندکی انحنا دارد؛ پایین نگه داشته می‌شود.
۶. پاها: قوی و نسبتاً بزرگ.
رنگ: سفید.
موارد موجب رد صلاحیت (DQ):
· چشم آبی.
· بینی گوشتی (صورتی).
· نداشتن سه دندان یا بیشتر.
· موهای کوتاه و صاف در هر دو ناحیه سر و پاها.
· عدم شکل‌گیری رشته‌های مو تا سن دو سالگی.
· هر رنگی غیر از سفید (توله‌ها ممکن است مقدار کمی کرم یا بژ داشته باشند).
خلق‌وخو
کوموندور که برای حفاظت مستقل از دام پرورش یافته، کاملاً به میراث خود وفادار است. این سگ یک متفکر مستقل است و می‌تواند لجباز یا سلطه‌جو باشد. این نژاد مناسب صاحبان کم‌جرأت که به راحتی تحت سلطه قرار می‌گیرند، نیست؛ بنابراین، اجتماعی‌سازی برای کوموندورها امری ضروری است. کوموندور نسبت به غریبه‌ها محتاط بوده و ممکن است نسبت به سگ‌های ناآشنا حالت تهاجمی داشته باشد. با سایر حیوانات خانگی و به‌خصوص دام‌ها سازگاری خوبی دارد. در واقع، زمانی شادترین حالت را دارد که مراقب شخص یا شیئی باشد. اگرچه معمولاً آرام و کم‌صدا است، اما در صورت لزوم کاملاً بی‌باک خواهد بود. در نقش نگهبان طبیعی، از کودکان خانواده خود محافظت می‌کند، اما ممکن است گاهی اوقات بازی‌های خشن و پرتحرک کودکان مهمان را اشتباه درک کند.
نگهداری و مراقبت
کوموندور نیاز به ورزش روزانه به شکل پیاده‌روی‌های طولانی یا دویدن‌های کوتاه دارد. شنا کردن برای این نژاد توصیه نمی‌شود، زیرا خشک شدن پوشش آن زمان بسیار زیادی می‌برد. همچنین، تمیز نگه داشتن پوشش در برخی مناطق ممکن است دشوار باشد. این نژاد آب و هوای گرم را دوست ندارد. کوموندور ریزش مو ندارد، اما نگهداری از آن بدون زحمت نیست. رشته‌های موی آن باید به طور منظم از هم جدا شوند، وگرنه به شکل لایه‌های مسطح و سفت درمی‌آیند. پوشش آن آلودگی زیادی جذب می‌کند؛ حمام کردن زمان‌بر است و خشک کردن آن نیز می‌تواند تا یک روز طول بکشد. مراقبت از پوشش سگ‌های خانگی (غیرنمایشی) بسیار کمتر است. می‌توان سگ‌های معمولی را کوتاه کرد، اما در این صورت بخشی از جذابیت منحصربه‌فرد نژاد از بین می‌رود. شکل‌گیری رشته‌های مو ممکن است تا سن دو سالگی به طول انجامد.
سلامت
نگرانی‌های عمده: دیسپلازی مفصل ران (CHD)، نفخ و پیچ‌خوردگی معده.
نگرانی‌های جزئی: اوتیت خارجی (عفونت گوش خارجی)
مواردی که گاهی مشاهده می‌شود: انتروپیون (ورود پلک به داخل چشم).
آزمایش‌های پیشنهادی: ارزیابی لگن، چشم.
طول عمر: ۱۰ تا ۱۲ سال.
فرم و کارکرد
کوموندور سگی بزرگ و عضلانی است که استخوان‌بندی و استحکام قابل توجهی دارد؛ طول بدن آن اندکی بیشتر از ارتفاعش است. راه رفتن آن سبک و آرام بوده و گام‌های بلندی برمی‌دارد. پوشش شاخص آن دو لایه است: یک لایه زیرین پشمی متراکم و یک لایه بیرونی خشن‌تر که موج‌دار یا مجعد است. لایه زیرین در میان لایه بیرونی به دام افتاده و رشته‌های محکم، نمدی و منگوله‌مانندی را تشکیل می‌دهد. این پوشش به محافظت از سگ در برابر شرایط جوی و همچنین دندان‌های دشمنان سرسخت کمک می‌کرد. این ساختار همچنین باعث می‌شد سگ به خوبی با گله‌اش همرنگ شود.
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
مشاهده
وبلاگ دانشنامه سگ‌ها
