وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
در یک نگاه
سطح انرژی: ■■
نیاز به فعالیت: ■■■
بازیگوشی: ■■■
میزان محبت‌ورزی: ■■■■
دوستی با سگ‌های دیگر: ■■■
دوستی با سایر حیوانات خانگی: ■■■■
دوستی با غریبه‌ها: ■■■■
سهولت آموزش: ■■■■
توانایی نگهبانی: ■■■■■
توانایی محافظت: ■■■■
نیاز به آراستن: ■■■■
تحمل سرما: ■■■■■
تحمل گرما: ■■
وزن:
نر: ۵۹ تا ۷۷ کیلوگرم
ماده: ۴۵ تا ۵۹ کیلوگرم
قد:
نر: ۷۱ تا ۸۰ سانتی‌متر
ماده: ۶۵ تا ۷۵ سانتی‌متر
محبوبیت: نسبتاً کمیاب
خانواده: ماستیف
خاستگاه: آلمان
دورهٔ پیدایش: اوایل دهه ۱۹۰۰
کاربرد اصلی: سگ کاری چندمنظوره در مزارع، سگ بارکش
کاربرد امروزی: عملیات نجات آبی، سگ بارکش
نام دیگر: ندارد
تاریخچه
نژاد لئون‌برگر از شهر لئون‌برگ آلمان سرچشمه می‌گیرد؛ جایی که گفته می‌شود از دهه ۱۸۳۰، این سگ‌ها با هدف شبیه‌سازی شیر نماد شهر پرورش داده شدند. هاینریش اسیگ شهردار شهر و پرورش‌دهنده سگ بود. روایت مشهور این است که او با تلاقی نژاد لندسیر نیوفاندلند با سگی از تبار اولیه سنت برنارد (به نام Barry)، و سپس آمیختن آن با سگ پیرنه، پایه‌های اولیه این نژاد را شکل داد.
البته تردیدهایی در مورد صحت این روایت وجود دارد. توصیفاتی از سگ‌هایی شبیه به لئون‌برگر در اتریشِ سال ۱۵۸۵ نیز وجود دارد. همچنین متخصصین ژنتیک امروزی معتقدند، برای ایجاد ویژگی‌های اولیه لئون‌برگر، بیش از این سه نژاد نیاز بوده است. صرف‌نظر از این اختلاف‌ها، یک نکته قطعی است: اسیگ در معرفی این نژاد بسیار موفق بود. او سگ‌هایش را به چهره‌های شناخته‌شده آن دوران، از جمله خانواده‌های سلطنتی، هدیه می‌داد و همین موضوع، محبوبیت و ارزش بالایی برای این نژاد ایجاد کرد.
لئون‌برگرها در میان مردم عادی نیز به‌عنوان سگ‌های همه‌فن‌حریف مزرعه، نگهبان و سگ‌های بارکش مورد توجه بودند. در نیمه دوم قرن نوزدهم، محبوبیت این نژاد به اوج رسید و به دلیل هدیه داده شدن به اشراف، تبدیل به یک سگ مد روز با قیمت بالا شد.
در جنگ جهانی اول، لئون‌برگرها برای کشیدن مهمات به‌کار گرفته شدند و تنها پنج سگ از آن دوران جان سالم به در بردند. در جنگ جهانی دوم نیز فقط هشت لئون‌برگر باقی ماند. تمامی لئون‌برگرهای امروزی به این تعداد محدود بازمی‌گردند که نجاتش از انقراض نتیجه تلاش گروهی از پرورش‌دهندگان آلمانی بود که در سال ۱۹۴۵ برای حفظ این نژاد بسیج شدند.
این نژاد اکنون در اروپا محبوب است، اما هنوز در آمریکا چندان رایج نیست. نخستین لئون‌برگر در سال ۱۹۷۱ وارد آمریکا شد. AKC در سال ۲۰۱۰ این نژاد را به رسمیت شناخت و از آن زمان، محبوبیتش رو به افزایش بوده است.
لئون‌برگرها در عملیات نجات آبی بسیار خوب عمل می‌کنند و حتی از هلیکوپتر به دریا می‌پرند تا جان انسان‌ها را نجات دهند.
مشخصات ظاهری استاندارد
۱. چشم‌ها با اندازه متوسط، بیضی تا بادامی
۲. گوش‌های متوسط، خوابیده و چسبیده به گونه‌ها
۳. استاپ متوسط و مشخص
۴. پشت صاف و هم‌سطح؛ کپل بالاتر از شانه‌ها نیست
۵. سینه برجسته و قابل توجه
۶. دم تا حداقل پایین مفصل خرگوشی رسیده و بالاتر از سطح پشت حمل نمی‌شود
۷. پنجه‌های گرد
۸. وجود پنجه‌های اضافی در پاهای عقب ممکن است دیده شود
رنگ: زردِ شیری، طلایی تا قرمز، قرمز-قهوه‌ای یا شنی، همراه یا بدون ترکیب این رنگ‌ها؛ همگی با نقاب سیاه. در برخی سگ‌ها نوک موها به درجاتی تیره است.
موارد موجب رد صلاحیت:
· فقدان کامل نقاب سیاه
· کمبود دندان‌هایی غیر از آسیای سوم
· هر رنگی خارج از فهرست ذکرشده
· سفیدی روی سینه بیش از ۱۳ سانتی‌متر
· سفیدی که از نوک پنجه‌ها فراتر رود
خلق‌وخو
لئون‌برگر رفیقی وفادار و قابل اعتماد است و به شدت محبت‌آمیز رفتار می‌کند. این نژاد مشتاق خشنودی صاحب خود بوده و آموزش دادن به آن نسبتاً آسان است. آن‌ها با غریبه‌ها دوستانه رفتار می‌کنند، اما در عین حال از صاحبان خود محافظت می‌نمایند. لئون‌برگرها به‌طور کلی با سایر حیوانات خانگی و سگ‌ها رابطه خوبی دارند، اگرچه برخی از آن‌ها ممکن است نسبت به سایر سگ‌ها رفتاری سلطه‌جو از خود نشان دهند. این نژاد در محیط خانه آرام و کم‌صدا است، اما در عین حال به‌عنوان سگ نگهبان بسیار قابل اعتماد عمل می‌کند.
نگهداری و مراقبت
لئون‌برگرها نسبت به بسیاری از نژادهای غول‌پیکر، ورزیده‌تر و چابک‌تر هستند، اما برای دویدن‌های طولانی مناسب نیستند. آن‌ها از پیاده‌روی روزانه یا بازی و هیجان کوتاه و همچنین پیاده‌روی‌های طولانی‌تر لذت می‌برند. این سگ‌ها در کشیدن کالسکه، شنا کردن و عملیات جستجو و نجات نیز عملکرد خوبی دارند.
پوشش ضخیم آن‌ها نیازمند برس کشیدن چندین بار در هفته است که در فصل‌های ریزش مو باید این کار را روزانه انجام داد. لئون‌برگرها عاشق آب و هوای سرد هستند.
سلامت
نگرانی‌های عمده: دیسپلازی مفصل ران (CHD).
نگرانی‌های جزئی: دیسپلازی آرنج، پیچ‌خوردگی معده (نفخ)، سرطان استخوان (Osteosarcoma).
مواردی که گاهی دیده می‌شود: انتروپیون (چرخش پلک به داخل)، اکتروپیون (چرخش پلک به خارج)، پلی‌نوروپاتی (Polyneuropathy - بیماری چندگانه عصبی محیطی).
آزمایش‌های پیشنهادی: ارزیابی لگن، معاینه چشم، آزمایش DNA برای پلی‌نوروپاتی.
طول عمر: ۸ تا ۱۱ سال.
ساختار و عملکرد
لئون‌برگر یک سگ کاری بزرگ و عضلانی است که برای اهداف اولیه خود، یعنی سگ خانواده، سگ مزرعه و سگ بارکش، کاملاً مناسب است. این نژاد قوی و نیرومند بوده و استخوان‌بندی متوسط تا سنگین دارد. طول بدن آن اندکی بیشتر از ارتفاعش است. نرها به‌ویژه یال شیرمانندی روی گردن و سینه خود دارند، اما همه آن‌ها دارای پوشش دو لایه هستند. پوشش بدن متوسط تا بلند است. لایه بیرونی از نرمی متوسط تا زبر متغیر بوده و عمدتاً صاف و مستقیم قرار می‌گیرد. لایه زیرین نرم و متراکم است. لئون‌برگر با حرکت نرم و روان جلو می‌رود. پاهایش محکم است و گام‌ها به‌گونه‌ای برداشته می‌شود که به خوبی روی زمین می‌نشیند و مسیر را سریع می‌پیماید.
فرم کلی بدن همیشه قابل تشخیص است. داشتن رفتاری یکنواخت و مطمئن در کنار اطاعت‌پذیری و هوشیاری، برای ایفای نقش این نژاد به عنوان یک همراه خانوادگی ضروری است.
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
مشاهده
وبلاگ دانشنامه سگ‌ها
