تبلیغات در ارم بلاگ

مطالب پیشنهادی از سراسر وب

» ماستیف ناپلی (Neapolitan Mastiff)

ماستیف ناپلی (Neapolitan Mastiff)


در یک نگاه

سطح انرژی: ■■

نیاز به فعالیت بدنی: ■

بازیگوشی: ■

محبت‌ورزی: ■■■■

دوستی با سگ‌ها: ■

دوستی با سایر حیوانات خانگی: ■■

رفتار با غریبه‌ها: ■

سهولت آموزش‌پذیری: ■■

توان نگهبانی: ■■■■■

توان حفاظت: ■■■■■

نیاز به رسیدگی و نظافت: ■■

تحمل سرما: ■■■■

تحمل گرما: ■


وزن:

نر: حدود ۶۸ کیلوگرم

ماده: حدود ۵۰ کیلوگرم

(اغلب وزن بیشتر نیز در این نژاد معمول است)


قد:

نر: ۶۶ تا ۷۹ سانتی‌متر

ماده: ۶۱ تا ۷۴ سانتی‌متر


محبوبیت: کم‌یاب

خانواده: ماستیف

خاستگاه: ایتالیا

تاریخ پیدایش: دوران باستان

کاربرد اولیه: نگهبانی

کاربرد امروزی: نگهبان، همراه خانواده

نام دیگر: ماستینو ناپولتانو


تاریخچه

سگ‌های عظیم‌الجثه با قدرت فک بالا که از دوران باستان شناخته شده هستند و ریشۀ آن‌ها به سگ‌های جنگی بزرگ خاورمیانه و آسیا بازمی‌گردد. در گذشته از آن‌ها برای کنترل دام، نگهبانی از خانه‌ها یا حتی نبرد با انسان، شیر و فیل استفاده می‌شد.

حدود سال ۳۳۰ پیش از میلاد، اسکندر مقدونی تعدادی از سگ‌های جنگی بومی مقدونیه را در مناطق فتح‌شده پراکنده کرد و برخی از آن‌ها را با سگ‌های موکوتاه هندی آمیخت. نتیجۀ این تلاقی، سگ معروف مالوسوس شد؛ نژادی که پایه بسیاری از سگ‌های ماستیف امروزی است.

پس از تسلط رومی‌ها بر یونان، آن‌ها نیز مالوسوس‌ها را با خود همراه کردند. در سال ۵۵ پیش از میلاد، رومی‌ها هنگام حمله به بریتانیا با ماستیف‌های بومی و نیرومند آنجا روبه‌رو شدند؛ سگ‌هایی که در دفاع از سرزمینشان به شکلی شجاعانه می‌جنگیدند. این ماستیف‌های بریتانیایی حتی از مالوسوس‌ها نیز جنگجوی‌تر بودند و تلاقی آن‌ها با یکدیگر نژادی بی‌رقیب از سگ‌های جنگی عظیم‌الجثه پدید آورد.

این سگ‌ها که در ایتالیایی ماستینی نامیده می‌شدند، به مناطق مختلف منتقل شدند. در جنوب ایتالیا، به‌ویژه در حوالی ناپل، این سگ‌ها طی قرن‌ها برای نگهبانی از املاک و خانه‌ها تکامل یافتند. با وجود این پیشینۀ طولانی، نژاد تقریباً تا سال ۱۹۴۶ ناشناخته مانده بود؛ زمانی که یک علاقه‌مند به نام پیره اسکانزیانی در نمایشگاه سگ ناپل، به‌طور اتفاقی این نژاد را مشاهده کرد. او با کمک دیگر دوستداران سگ، تلاش گسترده‌ای را برای احیای این نژاد آغاز کرد، استانداردی رسمی تدوین شد و از باشگاه کنل ایتالیا و فدراسیون FCI درخواست شد تا این نژاد را با نام ماستینو ناپولتانو به رسمیت بشناسند.

هرچند احتمال دارد چند نمونه از این سگ‌ها همراه مهاجران ایتالیایی به آمریکا رسیده باشند، اما حضور مستند آن‌ها در آمریکا از دهۀ ۱۹۷۰ آغاز شد. محبوبیت آن‌ها به‌سرعت افزایش یافت و حدود سال ۱۹۷۳ اولین باشگاه نژادی تشکیل شد. استاندارد اولیه در سال ۱۹۹۶ توسط AKC تأیید شد و در سال ۲۰۰۴ این نژاد رسماً وارد گروه سگ‌های کاری AKC شد.


استاندارد مصور


۱. چروک‌های عمیق و گسترده روی سر و بدن

۲. لب‌های آویزان و پوست اضافۀ فراوان

۳. چشم‌های عمیق‌نشسته و نیمه‌پنهان زیر پلک فوقانیِ افتاده؛ پلک پایینی افتاده و بخش داخلی چشم نمایان است

۴. استاپ مشخص و عمیق

۵. گوش‌ها می‌توانند بریده یا طبیعی باشند

۶. خط پشت صاف

۷. دم تا یک‌سوم کوتاه می‌شود

۸. جمع‌شدگی شکم بسیار کم یا بدون جمع‌شدگی

۹. پنجه‌های گرد


رنگ‌ها: خاکستری، مشکی، قهوه‌ای مایل به قرمز، گندمی با یا بدون راه‌راه. وجود لکۀ سفید در زیر بدن، سینه، گلو، روی انگشتان و پشت مچ‌ها مجاز است.

موارد موجب ردصلاحیت (DQ): نداشتن جثۀ سنگین؛ نبود چروک و تاخوردگی؛ نداشتن لب‌های آویزان و پوست اضافه؛ دمی کوتاه‌تر از یک‌سوم طول طبیعی؛ لکه‌های سفید خارج از محدودۀ مجاز.

 

خلق‌وخو

ماستیف ناپلی قرن‌هاست که برای نگهبانی از خانواده پرورش یافته است. به همین دلیل، به‌شدت به خانوادۀ خود وفادار و متعهد است. نسبت به غریبه‌ها محتاط و مشکوک اما نسبت به آشنایان، برخوردی تحمل‌پذیر دارد. این سگ، خانگی و درون‌گرا است. گرچه نسبت به کودکان مهربان است، اما جثۀ  بزرگش می‌تواند منجر به بروز حوادث ناخواسته شود. ممکن است با سگ‌های دیگر، به‌خصوص سگ‌های سلطه‌جو، به‌خوبی کنار نیاید. با توجه به جثۀ بزرگش، لازم است از سنین پایین، جامعه‌پذیری دقیقی روی آن انجام شود.


مراقبت و نگهداری

ماستیف ناپلی به ورزش زیاد نیاز ندارند، اما به فضای زندگی کافی احتیاج دارند. از فضای باز لذت می‌برند اما تحمل هوای گرم را ندارد. مانند هر نژاد غول‌پیکر دیگری، هزینه‌های غذا، نگهداری در پانسیون و حتی دامپزشکی می‌تواند بالاتر باشد. این سگ‌ها آبریزش دهان دارند و ممکن است ردی از غذا و آب از ظرفشان به اطراف باقی بگذارند. این نژاد برای کسانی که وسواس نظافت خانه دارند، ایده‌آل نیست!


سلامت

مشکلات عمده: دیسپلازی مفصل ران (CHD)، کاردیومیوپاتی، دمودیکوزیس (نوعی بیماری انگلی پوستی)

مشکلات جزئی: چشم گیلاسی، دیسپلازی آرنج

مشکلاتی که گاهی دیده می‌شود: ندارد

آزمایش‌های پیشنهادی: بررسی وضعیت مفصل ران، آرنج، قلب و چشم

طول عمر: ۸ تا ۱۰ سال (موارد درشت‌هیکل‌تر معمولاً کمتر عمر می‌کنند)

نکته: جفت‌گیری و زایمان در این نژاد اغلب نیازمند تلقیح مصنوعی و سزارین است.


ساختار و عملکرد

ماستیف ناپلی با جثۀ عظیم، غبغب، پوست شل و آویزان فراوان (به‌ویژه در ناحیۀ گردن)، شاید ترسناک‌ترین ظاهر را در بین تمام سگ‌ها داشته باشد. برخی معتقدند این ظاهر ترسناک عمداً در نژاد ایجاد شده تا بدون نیاز به اقدام فیزیکی سگ، مزاحمان را بترساند. با این حال، هنگامی که مجبور به واکنش شود با سرعتی غافلگیرکننده وارد عمل می‌شود. بدن عضلانی و قدرتمندش قادر است تقریباً هر مهاجمی را از پا دربیاورد. سر بزرگ با آرواره‌های کوتاه و قدرتمند و دندان‌های بزرگش می‌تواند حریف را خرد کند یا در دهان نگه دارد. پوست ضخیم و آویزان به تصور عظمت و همچنین ابهت ترسناک نژاد می‌افزاید.



بازدید سایت خود را میلیونی کنید
فرم ارسال نظر


مطالب پیشنهادی از سراسر وب




  ساخت وبلاگ   |   خرید آنتی ویروس   |   Telegram SMM Panel   |   ساخت وبلاگ حقوقی   |   مودم اینترنت  


آخرین مطالب این وبلاگ

آخرین مطالب مجله


✕ تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی مشاهده