ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
در یک نگاه
سطح انرژی: ■■■■
نیاز به فعالیت بدنی: ■■■■
بازیگوشی: ■■■■
میزان محبت: ■■■■
دوستی با سگ‌ها: ■■■
دوستی با سایر حیوانات خانگی: ■■■■
رفتار با غریبه‌ها: ■■■
سهولت آموزش: ■■■
توان نگهبانی: ■■■■
توان حفاظت: ■■■
نیاز به رسیدگی و نظافت: ■■■■■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■■
وزن:
نر: ۱۹ تا ۲۷ کیلوگرم
ماده: ۱۶ تا ۲۳ کیلوگرم
قد:
نر: ۵۱ تا ۵۸ سانتی‌متر
ماده: ۴۳ تا ۵۳ سانتی‌متر
محبوبیت: نسبتاً محبوب
خانواده: سگ‌های شناگر
منطقۀ پیدایش: پرتغال
تاریخ پیدایش: قرون وسطی
کاربرد اولیه: کمک به ماهیگیری
کاربرد امروزی: امداد و نجات در آب
نام دیگر: Cão de Água
تاریخچه
سگ شناگر پرتغالی نمونۀ کامل یک سگ کاریِ شناگر است و احتمالاً بخشی از تبار آن با پودل مشترک است. نیاکان این نژاد سگ‌های گله‌ای بودند که از دشت‌های آسیای مرکزی به اروپا راه یافتند؛ یا در قرن پنجم از مسیر ویزیگوت‌ها وارد پرتغال شدند یا در قرن هشتم همراه با بربرها و سپس مورها به این منطقه رسیدند.
ورود این سگ‌ها به پرتغال نقطۀ آغاز شکل‌گیری نژادی بود که به‌سرعت استعداد خارق‌العادۀ خود در کار با آب را نشان داد. سگ شناگر پرتغالی در طول تاریخ وظایف متنوعی بر عهده داشت: هدایت ماهی‌ها به درون تور، از آب بیرون کشیدن تورها و وسایل گمشده و رساندن پیام یا اشیاء بین قایق‌ها یا میان قایق و ساحل. بعدها این سگ‌ها عضو ثابت خدمۀ کشتی‌های ماهیگیری شدند که از سواحل پرتغال تا ایسلند فعالیت می‌کردند.
این نژاد در کشور خود با نام Cão de Água شناخته می‌شود به معنای «سگِ آب». دو نوع پوشش مختلف دارند:
Cão de Água de Pelo Ondulado: پوشش بلند و موج‌دار
Cão de Água de Pelo Encaradolado: پوشش فرفری
با تغییر شیوه‌های سنتی ماهیگیری در اوایل قرن بیستم، حضور ماهیگیران و در نتیجه سگ‌هایشان در سواحل پرتغال رو به کاهش گذاشت و این نژاد به‌سرعت در مسیر انقراض قرار گرفت.
نجات این نژاد تا حد زیادی مرهون تلاش‌های یک فرد است: دکتر واسکو بنسواده، بازرگان برجستۀ حوزۀ کشتیرانی. او با علاقه و پشتکار، این نژاد را ترویج کرد، موجب بازسازماندهی باشگاه نژاد شد، استاندارد رسمی را تدوین کرد و نخستین بار سگ‌ها را به نمایش‌های رسمی وارد نمود.
در دهۀ ۱۹۵۰ حضور کوتاهی در انگلستان داشت، اما در آنجا تقریباً از بین رفت. در همان دوران نخستین سگ‌های این نژاد وارد آمریکا شدند و به‌تدریج محبوبیت یافتند. پس از ثبت رسمی در AKC در سال ۱۹۸۴، شهرتشان با سرعت بیشتری افزایش یافت و امروزه به‌عنوان سگ خانوادگی محبوب و کارآمد شناخته می‌شوند.
استاندارد مصور
۱. استاپ مشخص و واضح
۲. چشمان گرد و با اندازۀ متوسط
۳. سر بزرگ و قدرتمند
۴. گوش‌ها در قسمت بالایی جمجمه قرار گرفته و شکل قلبی دارند
۵. خط پشت صاف و بدون انحنا
۶. هنگام هوشیاری، دم به‌صورت حلقه نگه داشته می‌شود و بخش جلویی آن نباید از ناحیه کمر جلوتر بیاید
۷. پنجه‌ها گرد و نسبتاً تخت با انگشتان پرده‌دار؛ نرم‌پنجۀ مرکزی بسیار ضخیم است
رنگ‌ها: مشکی، سفید، قهوه‌ای یا ترکیبی از مشکی یا قهوه‌ای با سفید
موارد موجب ردصلاحیت (DQ): ندارد
خلق‌وخو
سگ شناگر پرتغالی ذاتاً اجتماعی، سرزنده و شیفتۀ خانواده است و علاقۀ زیادی به آب دارد. این نژاد رابطه‌ای بسیار خوب با کودکان، سایر سگ‌ها و اغلب حیوانات خانگی برقرار می‌کند. حساس و هشیار است و به فرمان‌ها پاسخ مناسبی می‌دهد. انتخابی مطلوب برای افراد فعالی است که به دنبال همراهی ماجراجو، مهربان و فرمان‌پذیر هستند.
نگهداری
این نژاد فعال نیازمند تحرک روزانه هم از نظر جسمی و هم ذهنی است؛ بهترین فعالیت‌ها برای او شنا کردن و بازیابی اشیاء از آب است. در غیر این صورت، یک پیاده‌روی طولانی، دویدن سبک یا یک بازی پرتحرک ضروری است. پوشش این سگ باید یک روز در میان شانه شود و ماهی یک‌بار نیاز به کوتاهی یا مرتب‌سازی با قیچی دارد.
سلامت
مشکلات عمده: آتروفی پیشرونده شبکیه (PRA)
مشکلات جزئی: بیماری ذخیره‌ای GM1، دیستیکیازیس (رشد مژۀ اضافی)، بیماری آدیسون، دیسپلازی مفصل ران (CHD), کاردیومیوپاتی جوانی، ریزش مو ناشی از اختلالات فولیکولی
مواردی که گاهی دیده می‌شود: سندرم رودۀ تحریک‌پذیر، تشنج
آزمایش‌های پیشنهادی: معاینه چشم، بررسی مفصل ران، آزمایش DNA برای GM1، آزمایش DNA برای PRA، (ارزیابی قلب)
طول عمر: ۱۰ تا ۱۴ سال
فرم و کارایی
سگ شناگر پرتغالی، سگی نیرومند با جثه‌ای متوسط است که طول بدن آن اندکی بیشتر از ارتفاعش است. بدنی عضلانی و قوی دارد و می‌تواند مدت طولانی در خشکی و آب کار کند. پوشش آن تک‌لایه و بسیار انبوه است و ممکن است موج‌دار یا فِرفِری باشد. دو نوع آرایش رسمی برای این نژاد پذیرفته شده است:
• آرایش شیر (Lion Clip): در این شیوه، پوزه و بخش میانی بدن تا نوک دم کوتاه می‌شود.
• آرایش رتریور (Retriever Clip): پوشش تمام بدن تا حدود ۲٫۵ سانتی‌متر کوتاه می‌شود، در حالی که انتهای دم با طول طبیعی باقی می‌ماند.
چهره این سگ حالتی ثابت، نافذ و هوشیار دارد که به‌خوبی بازتاب‌دهندۀ روحیه پرنشاط و فعال اوست.
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
مشاهده
وبلاگ دانشنامه سگ‌ها
