در یک نگاه
سطح انرژی: ■■■
نیاز به ورزش: ■■■■
میزان بازیگوشی: ■■■■
سطح محبت: ■■■
دوستی با سگهای دیگر: ■■■
دوستی با حیوانات خانگی دیگر: ■■■
دوستی با غریبهها: ■■■■■
سهولت آموزش: ■
توانایی نگهبانی: ■■■
توانایی محافظت: ■
نیاز به آراستن: ■■■
تحمل سرما: ■■■■■
تحمل گرما: ■
وزن:
نر: ۲۰ تا ۲۳ کیلوگرم
ماده: ۱۶ تا ۲۳ کیلوگرم
قد:
نر: ۵۳ تا ۶۰ سانتیمتر
ماده: ۵۱ تا ۵۶ سانتیمتر
محبوبیت: بسیار محبوب
دستهبندی: سگهای شمالی
خاستگاه: روسیه (سیبری)
دورۀ پیدایش: دوران باستان
عملکرد اصلی: کشیدن سورتمه
عملکرد امروزی: مسابقات سورتمهرانی
نام دیگر: هاسکی قطبی
تاریخچه
نژاد هاسکی سیبری توسط مردم چوکچی در شمال شرقی آسیا پرورانده شده است. شجرهنامۀ دقیق آن مشخص نیست، اما بهوضوح متعلق به نژادهای اسپیتز (Spitz) است که طی قرنها به عنوان سگ سورتمهکش برای این مردم کوچنشین تکامل یافته است. در دوران تب طلا در آلاسکا، سگها نقشی حیاتی در زندگی مردم مناطق قطبی ایفا میکردند و مسابقات سگدوانی به سرگرمی محبوب تبدیل شد. مسابقه آل-آلاسکا سوئیپ استیکز (All-Alaska sweepstakes) که ۴۰۸ مایل بین نوم و کندل مسافت داشت، بسیار محبوب بود. در سال ۱۹۰۹، اولین تیم از هاسکیهای چوکچی که از سیبری آورده شده بودند، در این مسابقه شرکت داده شد. این سگها که کوچکتر و آرامتر از بسیاری از رقبای دیگر بودند، توجه کمی را جلب کردند، به جز یکی از مسابقهدهندگان که تحت تأثیر قرار گرفت و هفتاد قلاده از آنها را برای مسابقه سال ۱۹۱۰ وارد کرد. سه تیم او مقامهای اول، دوم و چهارم را کسب کردند و بدین ترتیب راه را برای تسلط بیبدیل هاسکی سیبری در این مسابقه هموار ساختند. در طول باقی سال، این سگها زندگی خود را بهعنوان سگهای سورتمهکش کارآمد گذراندند، اما شهرت اصلی آنها در سال ۱۹۲۵ رقم خورد. تیمهایی از هاسکیها مسافت ۳۴۰ مایلی را طی کردند و سرم حیاتبخش برای مبتلایان به دیفتری را حمل کردند تا جان اهالی شهر نوم را نجات دهند. مجسمهای به افتخار آنها در پارک مرکزی نیویورک برپاست. اولین هاسکیهای سیبری حدوداً در همین زمان به کانادا و سپس به ایالات متحده آورده شدند. انجمن پرورشکنندگان سگ آمریکا (AKC) این نژاد را در سال ۱۹۳۰ به رسمیت شناخت. در طول جنگ جهانی دوم، بسیاری از هاسکیهای سیبری در تیمهای جستجو و نجات ارتش ایالات متحده خدمت کردند و تحسین عمومی را بیش از پیش برانگیختند. محبوبیت این نژاد همچنان رو به رشد بود تا جایی که به همان اندازه که بهعنوان سگ سورتمهکش مسابقه یا سگ نمایشی مورد ستایش قرار گرفت، بهعنوان حیوان خانگی خانواده نیز مورد علاقه واقع شد. این نژاد همچنان یکی از محبوبترین نژادهای قطبی باقی مانده است.
استاندارد ظاهری
۱. چشمهای بادامی شکل؛ قهوهای، آبی یا ترکیبی از هر دو
۲. گوشهای برافراشته، پرپشت، با نوک گرد.
۳. جمجمۀ کمی گرد.
۴. گردن با غرور برافراشته و کمانی شکل.
۵. خط پشتی صاف و تراز
۶. دم پرپشت، شبیه دم روباه، به صورت هلالی شکل به پشت خم شده
۷. پنجههای بیضی شکل، متوسط، با موهای پرپشت بین انگشتان و کف پا
رنگ: از سیاه تا سفید خالص، تمام رنگها مجاز است.
نقص موجب رد صلاحیت (DQ): نرهای بلندتر از ۶۰ سانتیمتر یا مادههای بلندتر از ۵۶ سانتیمتر.
خلقوخو
هاسکی سیبری شخصیتی شوخطبع، ماجراجو، هوشیار، مستقل، باهوش، اما لجباز، بازیگوش و سرکش دارد. این نژاد عاشق دویدن است و در صورت امکان، میل به پرسه زدن دارد. ممکن است نسبت به سگهای غریبه پرخاشگر باشد، اما عموماً با سگهای دیگر خانواده بهخوبی کنار میآید. در واقع، این سگ بسیار اجتماعی است و به همراهی انسان یا سگ دیگر نیاز دارد. ممکن است گربهها یا حیوانات مزرعهای غریبه را تعقیب کند. برخی از آنها زوزه میکشند، زمین را میکنند و اشیاء را میجوند.
نگهداری و رسیدگی
هاسکی سگی فعال است که برای دویدن بیوقفه در مسافتهای طولانی پرورش یافته است. به ورزش روزانه فراوان نیاز دارد، چه به صورت دویدن طولانی یا دویدن بدون قلاده در مکانی امن. همچنین عاشق کشیدن بار است و از هوای سرد لذت میبرد. پوشش بدن آن نیاز به برسکشی یک تا دو بار در هفته دارد؛ در دورۀ ریزش شدید مو، این کار باید روزی یک بار انجام شود.
سلامت
نگرانیهای عمده: ندارد
نگرانیهای جزئی: آتروفی پیشرونده شبکیه (PRA)، آب مروارید، دیستروفی قرنیه، کمکاری تیروئید
گاهی دیده میشود: دیسپلازی مفصل ران (CHD)
آزمایشهای پیشنهادی: چشم، (تیروئید)، مفصل ران
طول عمر: ۱۱ تا ۱۳ سال
فرم و کارکرد
هاسکی سیبری قدرت، سرعت و استقامت را ترکیب میکند و قادر است بارهای سبک را با سرعتی متوسط در مسافت طولانی حمل کند. این نژاد متناسب است، طول آن کمی بیشتر از ارتفاعش است و ریشهای کاملاً شمالی دارد. سریع و سبکپا است و حرکتی روان و بیزحمت دارد که هم پیشروی خوب و هم نیروی محرکه خوب را نشان میدهد. دارای پوشش دو لایه با طول متوسط است؛ شامل لایهای نرم و متراکم در زیر و لایهای صاف و تا حدی خوابیده در رو. حالت چهره آن، تیزبین اما دوستانه، کنجکاو و حتی بازیگوش به نظر میرسد.
وبلاگ دانشنامه سگها
