در یک نگاه
سطح انرژی: ■■■■
نیاز به فعالیت: ■■■
بازیگوشی: ■■■■■
سطح محبت: ■■■
دوستی با سگها: ■
دوستی با سایر حیوانات خانگی: ■■■
دوستی با غریبهها: ■■■
سهولت آموزش: ■
توانایی نگهبانی: ■■■■■
توانایی محافظت: ■■■■
نیاز به آراستن: ■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■■
وزن:
نر: ۲۷–۳۲ کیلوگرم
ماده: ۲۳–۲۷ کیلوگرم
قد: ۵۳–۵۶ سانتیمتر
محبوبیت: نسبتاً محبوب
خانواده: تریر، ماستیف، بول
منطقهٔ پیدایش: انگلستان
زمان پیدایش: دهۀ ۱۸۰۰
کاربرد اولیه: سگ همراه
کاربرد امروزی: سگ همراه
نام دیگر: بول تریر انگلیسی
تاریخچه
طی سالهای طولانی، سگجنگی و مبارزات سگها در اروپا نوعی سرگرمی محسوب میشد و علاقهمندان این عرصه مدام به دنبال ایجاد بهترین سگ مبارز بودند. حدود سال ۱۸۳۵، تلاقی بولداگ با تریر قدیمی انگلیسی سگی جنگجو و کارآمد پدید آورد که «بول اند تریر» نام گرفت. بعدها با افزودن نژاد پوینتر اسپانیایی، حجم و اندازهٔ مورد نیاز نیز فراهم شد و نتیجه، سگی نیرومند، سرسخت و در عین حال چابک بود که در میدانهای نبرد شهرت یافت.
با گسترش نمایشگاههای سگ در انگلستان، به این سگها که معمولاً با طبقات پایین جامعه مرتبط بودند توجه چندانی نمیشد. با غیرقانونی اعلام شدن مبارزات سگها، برخی از علاقهمندان بول تریر فرصت را برای حضور در نمایشگاهها مناسب دیدند و پرورش بر اساس ظاهر آغاز شد. حدود سال ۱۸۶۰، جیمز هینکس با آمیزش بول اند تریر با تریر سفید انگلیسی و دالمیشن، نژادی کاملاً سفید ایجاد کرد که نام بول تریر را بر آن گذاشت. این نژاد سفید بلافاصله در میدان نمایشگاهها موفق شد و توجه عموم را به خود جلب کرد؛ بهویژه جوانان اشرافزاده که به دنبال سگی خوشچهره و قدرتمند بودند.
این سگها بهعنوان حیواناتی شناخته شدند که از خود دفاع میکنند اما آغازگر درگیری نیستند و به همین دلیل «شوالیهٔ سفید» لقب گرفتند. بهتدریج اندام آنها کشیدهتر شد و سرِ شاخص و امروزیِ بول تریر شکل گرفت. حدود سال ۱۹۰۰، با آمیزش آنها با استافوردشایر بول تریر، رنگ دوباره به این نژاد بازگشت. این تغییر در ابتدا با استقبال روبهرو نشد، اما سرانجام در سال ۱۹۳۶ بهعنوان یک نوع جداگانه در AKC به رسمیت شناخته شد. نوع سفید همچنان پرطرفدارتر باقی مانده است، اما هر دو نوع (سفید و رنگی) در نمایشگاهها و بهعنوان حیوان خانگی محبوبیت زیادی دارند. حالت طنزآمیز چهره و رفتار این نژاد موجب شده در فیلمها و تبلیغات نیز حضوری پررنگ داشته باشد.
استاندارد ظاهری

1. سر دراز، قوی و عمیق، با انحنایی از جمجمه تا پوزه؛ در نمای روبهرو دارای خطوط بیضیشکل
2. چشمها کوچک، مثلثی، عمیق و نزدیک به یکدیگر
3. گوشها کوچک، ایستاده و نزدیک به هم
4. پشت کوتاه و محکم
5. دم کوتاه که افقی حمل میشود
6. پنجهها مشابه پنجهٔ گربه
7. استخوانبندی درشت اما بدون زمختی
رنگ: نوع سفید؛ سفید با امکان وجود لکههایی روی سر. نوع رنگی؛ هر رنگی به جز سفید، یا هر رنگی همراه با لکههای سفید؛ رنگ ببرگونه ترجیح داده میشود.
موارد موجب رد صلاحیت (DQ): چشم آبی؛ در نوع رنگی، سگهایی که غالباً سفید باشند.
خلقوخو
بول تریر سگی پرنشاط، بامزه، بازیگوش، جسور و بسیار شیطان است. این نژاد قوهٔ تخیل بالایی دارد و معمولاً دنیا را از زاویهٔ خودش میبیند و تا پایان کار نیز بر خواستهٔ خود پافشاری میکند. با وجود ظاهر قوی و رفتار جسورانه، این نژاد بسیار مهربان، باعاطفه و وفادار است. برخی از آنها ممکن است با سگها یا حیوانات کوچک رفتار تهاجمی داشته باشند. همچنین استعداد بروز رفتارهای وسواسی مانند دنبالکردن دُم یا خیرهشدن به نقطهای ثابت در آنها دیده میشود.
نگهداری
بول تریر هر روز نیاز به سرگرمی دارد؛ چه از طریق فعالیت ورزشی مناسب و چه با تحریک ذهنی (و ترجیحاً هر دو). این نژاد فعال از دویدن لذت میبرد، اما این کار فقط باید در محیطی کاملاً امن انجام شود. رسیدگی به پوشش بدن آن حداقل زمان را میطلبد.
سلامت
· نگرانیهای اصلی: ناشنوایی (در نوع سفید)، مشکلات کلیوی (نفریت ارثی و دیسپلازی کلیوی)
· نگرانیهای خفیفتر: مشکلات قلبی (SAS و تنگی دریچهٔ میترال)، رفتارهای وسواسی، آلرژی
· مواردی که گاهی مشاهده میشود: دررفتگی کشکک
· آزمایشهای پیشنهادی: شنوایی (نوع سفید)، نسبت UP:UC جهت بررسی عملکرد کلیه، بررسی قلب، بررسی زانو
· طول عمر: ۱۱ تا ۱۴ سال
ساختار و کارکرد
بول تریر بهعنوان «شوالیهٔ گلادیاتور» شناخته میشود؛ سگی خوشظاهر و در عین حال سختجان. بدنی عضلانی و قدرتمند دارد و طول بدنش کمی بیشتر از ارتفاع آن است. ترکیب حجم عضلانی و مرکز ثقل نسبتاً پایین باعث میشود حریفان بهسختی بتوانند او را از پا بیندازند. سر شاخص و منحصربهفردش نهتنها بیانگر هوشیاری و ارادۀ اوست، بلکه قدرت فک نیرومندش را نیز نشان میدهد. حرکتش روان و سبک است. این نژاد پوستی محکم و موهایی کوتاه، صاف و زبر دارد.
