مرور اجمالی
سطح انرژی: ■■■■
نیاز به فعالیت: ■■■
بازیگوشی: ■■■■
محبت به خانواده: ■■■
دوستی با سگها: ■
دوستی با سایر حیوانات خانگی: ■■
دوستی با غریبهها: ■■■
سهولت آموزش: ■■■
توانایی نگهبانی: ■■■■
توان محافظت: ■■■■
نیاز به آراستگی و رسیدگی: ■■■■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■■
وزن: حدود ۲۵ کیلوگرم
قد: نر حدود ۵۸ سانتیمتر؛ ماده کمی کوتاهتر
میزان محبوبیت: نسبتاً محبوب
گروه نژادی: تریر
منطقۀ پیدایش: انگلستان
زمان شکلگیری: دهۀ ۱۸۰۰ میلادی
کاربرد اولیه: شکارچی همهفنحریف؛ شکار سمور آبی و گورکن، به پرواز درآوردن پرندگان و بازگردان لاشۀ پرندۀ شکارشده
کاربرد امروزی: سگ نگهبان، سگ پلیس
نامهای دیگر: واترساید تریر، بینگلی تریر
تاریخچه
ایردیل تریر، که به «پادشاه تریرها» معروف است، بلندقدترین نژاد در میان تریرها به شمار میرود. مانند بسیاری از تریرها، یکی از نیاکان اصلیاش تریر قدیمی انگلیسی یا بلک اند تن بوده است. این سگهای متوسطجثه در یورکشایر، به دلیل توانایی شکار طیف گستردهای از جانوران (از موشهای آبی گرفته تا روباه) نزد شکارچیان بسیار ارزشمند بودند. همچنین توانایی یافتن و بازگردانی پرندگان را نیز داشتند.
در میانههای دهۀ ۱۸۰۰، برخی از تریرهای اطراف رود اِیر در یورکشایر جنوبی با اوتِرهاوندها آمیزش داده شدند تا توانایی شکار در آب و قدرت بویاییشان تقویت شود. نتیجه، سگی ماهر در شکار سمور آبی بود که در ابتدا بینگلی تریر یا واترساید تریر نام گرفت و در سال ۱۸۷۸ رسماً با نام اِیردِیل تریر شناخته شد.
با ورود این نژاد به دنیای نمایش سگها، برای بهبود ظاهر و حذف برخی ویژگیهای سنگینِ بهجامانده از اوترهاوند، آمیزشهایی با تریر ایرلندی و بول تریر انجام شد. تا سال ۱۹۰۰، جد اصلی نژاد، با نام چمپیون مستر برایر (Champion Master Briar)، به شهرت رسید و نسل او تأثیر زیادی بر این نژاد در آمریکا گذاشت.
ایردیل تریر بهواسطۀ قامت و جسارتش، به شهرت جهانی در شکار جانوران بزرگتر از خودش رسید. ظاهر شکیل و رفتار باوقارش نیز باعث شد بهعنوان سگ پلیس و حیوان خانگی پذیرفته شود؛ جایگاهی که هنوز هم حفظ کرده است. با این حال، پس از جنگ جهانی اول محبوبیتش کاهش یافت و امروز شهرتش بیش از جمعیت واقعیاش است.
استاندارد ظاهری

1. جمجمۀ بلند و صاف
2. چشمهای کوچک
3. استاپ بسیار کمعمق و تقریباً نامحسوس
4. گوشهای V شکل تاخورده که کمی بالاتر از سطح جمجمه قرار دارند
5. پشت کوتاه و صاف
6. دم در بالا قرار دارد و بهصورت برافراشته حمل میشود؛ طول آن نیز متناسب و هماهنگ با ساختار بدن است.
7. پنجههای کوچک، گرد و جمعوجور
رنگ: قهوهای مایل به زرد با پشت سیاه یا خاکستری تیره
موارد موجب رد صلاحیت (DQ): ندارد
خلقوخو
ایردیل تریر یکی از شکارچیان همهفنحریف دستۀ تریرها است؛ جسور، بازیگوش، ماجراجو و در عین حال هوشیار و محافظ. هوش بالایی دارد، اما گاهی یکدنده و مستقل عمل میکند. برخی از آنها میتوانند سلطهجو باشند، اما بیشترشان قابلاعتماد، فرمانبردار و پاسخگو به خواستههای صاحب خود هستند.
این نژاد اگر فعالیت ذهنی و بدنی روزانه داشته باشد، میتواند سگ خانگی بسیار خوبی باشد. معمولاً دوست دارد «سگ اول» خانه باشد و ممکن است با سگهایی که این جایگاه را به چالش میکشند کنار نیاید، هرچند اغلب با سگهای کوچکتر مشکلی ندارد.
رسیدگی و نگهداری
ایردیل تریر نژادی فعال است و هر روز باید فرصتی برای فعالیت شدید داشته باشد. پیادهروی طولانی، بازیهای پرتحرک یا فرصتی برای دویدن و گشتوگذار در محیط امن نیازهایش را برطرف میکند.
پوشش سیمی و زبرش باید هفتهای دو بار شانه شود و هر یک تا دو ماه نیز به اصلاح و فرمدهی نیاز دارد؛ برای سگهای خانگی معمولاً کوتاهکردن با ماشین، و برای سگهای نمایشی هند استریپینگ. کوتاهکردن با ماشین ممکن است بافت و رنگ مو را لایهلایه کند. گوشها در دوران تولگی معمولاً نیاز به چسبزدن دارند تا فرم استاندارد خود را در بزرگسالی حفظ کنند.
سلامتی
• موارد مهم: دیسپلازی مفصل ران (CHD)
• موارد کماهمیتتر: چرخش معده، کمکاری تیروئید
• مواردی که گاهی دیده میشود: بیماریهای روده بزرگ
• آزمایشهای پیشنهادی: بررسی مفصل ران، آزمایش تیروئید
• طول عمر: ۱۰ تا ۱۳ سال
شکل و کارکرد
ایردیل تریر، سگی است منظم و خوشاندام با قامتی برافراشته و پاهایی بلند، که در هیچ ویژگیاش اغراق دیده نمیشود. استخوانبندیاش گرد و محکم است و ترکیب قدرت و چابکی را در کنار هم دارد؛ ویژگیهایی که او را برای شکار جانوران سرسخت مناسب میکند. فکهایش قدرتمند و قاطع هستند. حرکتش آزاد و روان است. پوشش بدن زبر و متراکم است و بهصورت صاف و چسبیده بر بدن قرار میگیرد، هرچند در بخشهایی ممکن است کمی موج یا چینخوردگی جزئی داشته باشد.
