نگاه کلی
سطح انرژی: ■■■
نیاز به فعالیت: ■■■
بازیگوشی: ■■■
میزان محبت: ■■■
دوستی با سگهای دیگر: ■■■
دوستی با حیوانات خانگی دیگر: ■■■
دوستی با غریبهها: ■■
سهولت آموزش: ■■
هوشیاری و توانایی نگهبانی: ■■■■■
توانایی محافظت: ■
نیاز به آراستن: ■■■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■■
وزن: حدود ۵.۴ تا ۶.۴ کیلوگرم
قد: ۲۵ تا ۲۸ سانتیمتر
محبوبیت: کمیاب
خانواده: تریر
منطقۀ پیدایش: استرالیا
دورۀ پیدایش: دهۀ ۱۹۰۰ میلادی
کاربرد اصلی: شکار جوندگان کوچک
کاربرد امروزی: رقابتهای شکار در حفره
نام دیگر: ندارد
تاریخچه
تریر استرالیایی، بهعنوان تریر ملی استرالیا، یکی از کوچکترین تریرهای کاری محسوب میشود. این نژاد در تاسمانی، از نژادهای مختلف اروپایی، زاده شده و بخش زیادی از پیشینۀ آن با تریر ابریشمی (Silky Terrier) مشترک است. در تاسمانی، تریر مو زبر (Rough Coated Terrier) یک همراه همهکاره بود که جوندگان و مارها را شکار میکرد، دامها را کنترل مینمود و در صورت ورود مزاحمان هشدار میداد. نژادهای گوناگونی با این نژاد اصلی ترکیب شدند، از جمله نیاکان تریرهای اسکای، دندی دینمونت، اسکاچ، یورکشایر و منچستر. نتیجه، سگی بود که هم مفید و هم از نظر ظاهری چشمگیر بود. اولین نمونه از این نژاد در اواخر دهۀ ۱۸۰۰ میلادی بهعنوان «تریر با پوشش زبر و به رنگ آبی مایل به سیاه» به نمایش گذاشته شد. نام آن مدتی بعد به به «بلو اند تن» (Blue and Tan)، «اسباببازی» (Toy)، «بلو تریر» (Blue Terrier) و در سال ۱۹۰۰ به «راِف کوتد تریر، بلو اند تن» (Rough-Coated Terrier, Blue and Tan) تغییر یافت. اگرچه عمدتاً به خاطر رنگ آبی و قهوهای (blue and tan) شناخته شده است، اما رنگ قرمز یا شنی نیز در میان نمایندگان اولیه این نژاد یافت میشد. مدتی بعد این نژاد راه خود را به نمایشگاهها و خانههای بریتانیایی باز کرد و تا سال ۱۹۲۵ به آمریکا رسید. این نژاد در سال ۱۹۶۰ توسط انجمن AKC به رسمیت شناخته شد.
استاندارد ظاهری
1. چشمهای کوچک و بیضی شکل
2. سر کشیده و قوی
3. گوشهای کوچک، ایستاده و نوکتیز
4. پشت صاف و بدون شیب
5. دم در بالا قرار گرفته و با زاویه ساعت دوازده یا یک (نسبت به بدن) حمل میشود؛ دم کوتاه شده و کمتر از نصف طول طبیعی باقی گذاشته میشود (کوتاه کردن دم اختیاری است)
6. پنجههای کوچک و شبیه پنجه گربه
رنگ: آبی و قهوهای، شنی یکدست و قرمز یکدست
نقصهای موجب رد صلاحیت (DQ): ندارد
خلقوخو
تریر استرالیایی یکی از آرامترین تریرهاست، اما شخصیتی جسور و مصمم دارد و آماده است تا در صورت پیش آمدن فرصت، جوندگان را شکار کند. این نژاد عشق بازی و ماجراجویی دارد و برای جلوگیری از کلافگی، به فعالیت روزانه نیاز دارد. باهوش و عموماً مشتاق به جلب رضایت صاحبش است، که این امر او را به یکی از فرمانبردارترین تریرها تبدیل میکند. او نسبتاً با سگهای دیگر و حیوانات خانگی همخانه به خوبی کنار میآید، اما با غریبهها محتاط است. این سگ علاقه به کندن زمین را از نیاکان خود که عاشق شکار در حفره بودند به ارث برده است.
رسیدگی و نگهداری
تریر استرالیایی سگ فعالی است که هر روز به گردش خوب نیاز دارد: پیادهروی متوسط، بازی پرهیاهو یا دویدن بدون قلاده در منطقهای امن. پوشش زبر آن به شانه زدن هفتگی نیاز دارد و لازم است که دو بار در سال موهای مرده جدا شوند (شانهزنی منظم موهای مرده، پوشش بدن را در تمام طول سال در وضعیت مطلوب نگه میدارد). مقداری کوتاه کردن مو در اطراف پنجهها به ظاهر مرتب آن میافزاید.
سلامت
مشکلات عمده: ندارد
مشکلات جزئی: دررفتگی کشکک، دیابت.
مشکلات نادر: بیماری لگ پرتس،، تشنج، پارگی رباط صلیبی.
آزمایشهای پیشنهادی: چشم، زانو، تیروئید.
طول عمر: ۱۲ تا ۱۴ سال.
شکل و کارکرد
تریر استرالیایی کوچک، تنومند و با استخوانبندی متوسط است؛ طول بدنش نسبت به قدش بیشتر است. یک تریر کاری است که باید حرکتی پیوسته و با گامهای بلند و بدنی سالم و ورزیده را به نمایش بگذارد.. پوشش ضد آب آن از یک لایه زیرین کوتاه و نرم و یک لایه بیرونی زبر و صاف، به طول حدود ۶ سانتیمتر تشکیل شده است که روی دم و پاهای پایینی کوتاهتر است. یال یا پوششی اطراف گردن و دستهای موی بلندتر روی سر به ظاهر هوشمند و تیزبین آن میافزاید.
وبلاگ دانشنامه سگها
