نگاه اجمالی
سطح انرژی: ■■■
نیاز به فعالیت بدنی: ■■■
میزان بازیگوشی: ■■■
سطح ابراز علاقه: ■■■
سازگاری با سگها: ■■■
سازگاری با سایر حیوانات خانگی: ■■
خوشبرخوردی با غریبهها: ■■■■
سهولت آموزش: ■■
توانایی نگهبانی: ■■■■■
توانایی محافظت: ■
نیاز به آراستن: ■■■■■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■■
وزن: ۷.۵ تا ۱۰.۵ کیلوگرم
قد:
نرها: حدود ۴۲ سانتیمتر
مادهها: حدود ۳۹ سانتیمتر
میزان محبوبیت: کمیاب
خانواده: تریرها
خاستگاه: انگلستان
تاریخ پیدایش: قرن نوزدهم میلادی
کاربرد اولیه: شکار موش، گورکن و ...
کاربرد امروزی: مسابقات استقامت و مهارت
سایر نامها: Rothbury Terrier
تاریخچه
بدلینگتون تریر یکی از خاصترین اعضای گروه تریرهاست. این نژاد اصالتی انگلیسی دارد و خاستگاه آن هانی هیلز در نورثامبرلند است. اگرچه خاستگاه دقیق آن در هالهای از ابهام قرار دارد، اما در اواخر قرن هجدهم، گونهای از تریرهای شکاری پرورش یافت که با نام راتبری تریر شناخته میشد. در سال ۱۸۲۵، جوزف اینزلی از اهالی شهر بدلینگتون، دو قلاده از راتبری تریرهای خود را جفتگیری داد و تولههای حاصل بدلینگتون تریر نامگذاری شدند.
اگرچه گمانهزنیهایی مبنی بر آمیزش این نژاد با ویپت (Whippet) (برای افزایش سرعت) و دندی دینمون تریر (Dandie Dinmont Terrier) (برای بهبود کیفیت پوشش) وجود دارد، اما سند مکتوبی در این باره موجود نیست و برخی مورخان این نژاد معتقدند چنین آمیزشی هرگز رخ نداده است. نتیجۀ این تلاشها، سگی چابک و شکارچی بود که در شکار گورکن، روباه، سمور، موش و حتی خرگوش بسیار موفق عمل میکرد. تا اواخر قرن نوزدهم، این نژاد علاوه بر میدانهای نمایش، به خانههای طبقۀ اشراف نیز راه یافت. زمانی رنگ «جگری» محبوبتر بود، اما امروزه رنگ «آبی» محبوبیت بیشتری پیدا کرده است. ظاهر برهمانند بدلینگتون، طرفداران بسیاری را به خود جلب کرده است، هرچند تاکید بیش از حد بر اصلاح موهای این نژاد برای مسابقات زیبایی، مدتی محبوبیت آن را کاهش داده بود. خوشبختانه با در دسترس قرار گرفتن ابزارها و آموزشهای نوینِ آرایش حیوانات، بدلینگتون بار دیگر جایگاه محبوب خود را نزد عموم بازیافته است.
استانداردهای ظاهری
۱. چشمهای بادامیشکل
۲. جمجمۀ باریک، عمیق و گرد
۳. استاپ ندارد
۴. کاکل پرپشت در قسمت بالای سر
۵. گوشهای مثلثی با نوک گرد، آویزان، با جایگیری پایین و دارای دستههای موی ابریشمی در نوک گوش
۶. کمر دارای قوس در ناحیه پشت کمر
۷. شکم با انحنای رو به بالای مناسب
۸. پنجههای خرگوشی
رنگ: آبی، شنی و جگری، که هر کدام میتوانند دارای لکههای خرمایی باشند یا نباشند. تولههای بدلینگتون با رنگ تیره متولد میشوند و تا یکسالگی به رنگ بلوغ خود میرسند
موارد موجب رد صلاحیت (DQ): ندارد
خلقوخو
بدلینگتون در میان تریرها از لحاظ رفتاری جزو آرامترینهاست. این سگ همدمی وفادار، مهربان و اجتماعی است. این نژاد از راحتی در محیط خانه لذت میبرند و بهطور کلی سگ خانگی کمسروصدایی است. با اینکه به ندرت آغازگر دعوا است، اما هرگز اجازه نمیدهند توسط سگهای دیگر مرعوب شود و در صورت تحت فشار قرار گرفتن، جنگجوی سرسختی خواهد بود. بدلینگتون در فضای باز تمایل به تعقیب حیوانات کوچک دارد، اما معمولاً در داخل خانه با آنها همزیستی مسالمتآمیزی خواهد داشت.
مراقبت و نگهداری
بدلینگتونها نیاز به فعالیت روزانه در محیطی امن دارند؛ آنها عاشق دویدن و تعقیب کردن هستند. نیازهای فیزیکی این نژاد با یک پیادهروی طولانی و مفید یا بازی پرتحرک برطرف میشود. پوشش بدن این سگ نیاز به یک یا دو نوبت شانه زدن در هفته و کوتاه کردن با قیچی (برای حفظ فرم) هر دو ماه یکبار دارد. موهای مردۀ این نژاد معمولاً به جای ریختن در محیط، به سایر تارهای مو میچسبند.
سلامت
نگرانیهای عمده: مسمومیت با مس
نگرانیهای جزئی: دیسپلازی شبکیه، هیپوپلازی کورتیکال کلیه، دیستیشیازیس (رشد مژههای اضافه)
مشکلات نادر: دررفتگی کشکک زانو
آزمایشهای پیشنهادی: آزمایش DNA برای سمیت مس، بیوپسی کبد، معاینات چشم و زانو
طول عمر: ۱۲ تا ۱۴ سال
فرم و عملکرد
این سگِ باوقار و ورزیده، دارای نیمرخی متمایز است. قوس کمر و ساختار بدنی متناسب آن، سرعت و چابکی فوقالعادهای به او میبخشد. بدلینگتون که گویی «گرگی در لباس بره» است، در توانایی تعقیب و نبرد با طعمههای چابک و سرسخت بیرقیب است. حرکت او سبک و فنری است. پوشش بدن او ترکیبی از موهای سخت و نرم است که با فاصله از پوست قرار گرفته و علاوه بر محافظت مناسب، ظاهری خیرهکنندهای به او میدهد.
وبلاگ دانشنامه سگها
