در یک نگاه
سطح انرژی: ■■■■
نیاز به فعالیت: ■■■
بازیگوشی: ■■■■
سطح محبت: ■■■■
دوستی با سگها: ■■■
دوستی با سایر حیوانات خانگی: ■■
دوستی با غریبهها: ■■■■
سهولت در آموزش: ■■■■
توانایی نگهبانی: ■■■■■
توانایی محافظت: ■
نیاز به آراستن: ■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■■
وزن:
نر: ۷.۷–۸.۶ کیلوگرم
ماده: ۶.۸–۷.۷ کیلوگرم
قد:
نر: نباید بیش از ۳۹ سانتیمتر باشد
ماده: کوتاهتر
محبوبیت: نسبتاً کمیاب
خانواده: تریر
منطقهٔ پیدایش: انگلستان
زمان پیدایش: اوایل قرن 18
کاربرد اولیه: شکار جانوران موذی و بیرونکشیدن روباه
کاربرد امروزی: مسابقات اِرسداگ
نام دیگر: ندارد
تاریخچه
اطلاعات دقیقی از نیاکان فاکس تریر مو نرم در دست نیست، اما این نژاد تا سال ۱۸۰۰ شناختهشده بود و حتی پیش از آغاز نمایشهای سگ محبوبیت داشت. این سگها همراه دستههای فاکسهاوند حرکت میکردند و روباههایی را که در پناهگاه مخفی شده بودند، بیرون میکشیدند. سگهای عمدتاً سفید بیشتر مورد توجه بودند، زیرا در نور کم بهتر از شکار قابل تشخیص بودند. برخی منابع حدس میزنند که دو نوع مو نرم و مو زبر از تبارهای متفاوتی آمدهاند؛ مو نرمها احتمالاً از نژادهایی مانند بلکاَندتَن مو نرم، بول تریر و حتی گریهاوند و بیگل منشأ گرفته است. فاکس تریرهای مو زبر از نخستین نژادهایی بودند که وارد رینگ نمایش شدند و در ابتدا در گروه شکاری طبقهبندی شدند. این دو نوع زمانی بهطور گسترده با هم تلاقی داده میشدند، اما این کار بهتدریج کاهش یافت. ازآنجاکه تا اواخر دهۀ ۱۹۰۰ دیگر تلاقی میان این دو انجام نمیشد، انجمن AKC در سال ۱۹۸۵ آنها را بهعنوان دو نژاد مستقل به رسمیت شناخت.
استاندارد ظاهری
1. جمجمه صاف و نسبتاً باریک؛ طول سر ۱۸–۱۸.۵ سانتیمتر
2. چشمهای کوچک، عمیق و گرد
3. گوشهای کوچک، V‑شکل و روبهجلو، با تاخوردگی کمی بالاتر از سطح جمجمه
4. دم در بالا قرار گرفته و شاداب حمل میشود، اما نه روی پشت و نه با پیچش؛ حدود یکچهارم دم قطع میشود
5. پنجهها گرد و فشرده
رنگ: سفید باید رنگ غالب باشد (وجود نقشهای ببری، قرمز یا شکلاتی نامطلوب است).
موارد موجب رد صلاحیت (DQ): گوشهای راست، لالهای یا رزی؛ بینی سفید، صورتی یا با لکههای زیاد سفید یا صورتی؛ پیشآمدگی یا پسرفتگی شدید فک.
خلقوخو
واژههایی مانند پرانرژی، کنجکاو، جسور، سرسخت، بازیگوش، مستقل و ماجراجو بهترین توصیف برای فاکس تریر است. این نژاد عاشق دویدن، تعقیبکردن و کاوش است. معمولاً در برابر غریبهها کمی محتاط یا ساکت است. تمایل به پارسکردن و کندن زمین نیز در آن دیده میشود.
نگهداری
فاکس تریر مونرم بسیار پرانرژی است و نمیتوان آن را نادیده گرفت. این سگ در صورت داشتن فضای کافی، بخش زیادی از فعالیت روزانه لازم را خودش انجام میدهد. از بازیهای پرتحرک یا پیادهروی سریع لذت میبرد و همچنین گشتوگذار آزادانه در محیطهای امن برایش خوشایند است. مراقبت از پوشش آنها شامل برسزدن هفتگی برای رفع موهای مرده است. در واقع مونرمها بیشتر از فاکس تریرهای موزبر ریزش مو دارند. در تولهها گاهی باید گوشها کمی فرمدهی شوند تا شکل صحیح در بزرگسالی ایجاد شود.
سلامت
• نگرانیهای عمده: ندارد
• نگرانیهای جزئی: دررفتگی عدسی چشم، دیستیکیازیس، آبمروارید، بیماری لگ-پرتس
• مواردی که گاهی مشاهده میشود: ناشنوایی، دررفتگی کشکک
• آزمایشهای پیشنهادی: بررسی چشم، زانو و قلب
• طول عمر: ۱۰ تا ۱۳ سال
ساختار و کارکرد
فاکس تریر مونرم بدنی متعادل دارد؛ سگ نسبتاً جمعوجوری است، اما سطح زیادی از زمین را پوشش میدهد و درعینحال پشت کوتاهی دارد. ساختار بدنی آن ترکیبی از سرعت، استقامت و قدرت است؛ ویژگیهایی که به او امکان میدهد هنگام شکار همراه اسبها و سگهای شکار حرکت کند و روباه را حتی در گذرگاههای باریک دنبال نماید. هنگام تند راهرفتن، بیشترین نیروی پیشران از پاهای عقبی تأمین میشود. حالت چهره و طرز ایستادن سگ هشیار، دقیق و آماده به نظر میرسد. پوشش مو صاف، سخت و متراکم است و لایهٔ زیرین کوتاه و ظریفی دارد.
وبلاگ دانشنامه سگها
