در یک نگاه
سطح انرژی: ■■■■
نیاز به فعالیت: ■■■
بازیگوشی: ■■■■
سطح محبت: ■■■■
دوستی با سگها: ■
دوستی با سایر حیوانات خانگی: ■■
دوستی با غریبهها: ■■■■
سهولت آموزش: ■■■■
توانایی نگهبانی: ■■■■■
توانایی محافظت: ■
نیاز به آراستن: ■■■■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■■
وزن:
نر: ۷.۷–۸.۶ کیلوگرم
ماده: ۶.۸–۷.۷ کیلوگرم
قد:
نر: نباید بیش از ۳۹ سانتیمتر باشد
ماده: کوتاهتر
محبوبیت: نسبتاً کمیاب
خانواده: تریر
منطقهٔ پیدایش: انگلستان
زمان پیدایش: دهههای ۱۸۰۰
کاربرد اولیه: شکار جانوران موذی و بیرونکشیدن روباه
کاربرد امروزی: مسابقات اِرسداگ
نام دیگر: ندارد
تاریخچه
فاکس تریر موزبر که امروزه بهعنوان یکی از شاخصترین سگهای نمایشی شناخته میشود، در اصل ریشه در یک سگ شکارچی کارآمد دارد. نیاکان این نژاد در بیرونکشیدن و احتمالاً از پا درآوردن شکار (بهویژه روباههایی که به لانه پناه میبردند) مهارت داشتند. برخی بر این باورند که فاکس تریرهای مونرم و موزبر از نژادهای متفاوتی منشأ گرفتهاند و نوع موزبر از تریر بلکاَندتَن موزبر ولز سرچشمه گرفته است.
نوع موزبر حدود ۱۵ تا ۲۰ سال پس از معرفی نوع مونرم وارد عرصهٔ نمایش شد. در دورهای، این دو نوع بهطور گسترده با یکدیگر تلاقی داده میشدند؛ هدف اصلی از این کار بهبود نوع موزبر بود، از جمله کاهش اندازه، افزایش میزان رنگ سفید در پوشش و ایجاد خط بدنی صافتر و خوشفرمتر. این هدف نسبتاً زود تحقق یافت.
فاکس تریرهای موزبر در سالهای پس از جنگ جهانی دوم به محبوبیت بسیار زیادی دست یافتند. در سال ۱۹۸۵، یعنی ۱۰۰ سال پس از تأسیس باشگاه فاکس تریر آمریکا، انجمن AKC این نژاد را به دو نژاد مستقل تقسیم کرد. در قرن بیستم فاکس تریرهای موزبر به موفقیتهای فراوانی چه در نمایشها و چه بهعنوان حیوان خانگی دست پیدا کردند؛ جداسازی این دو نوع تصمیمی منطقی به نظر میرسید، زیرا دیگر با یکدیگر تلاقی داده نمیشدند.
استاندارد ظاهری
1. چشمهای نسبتاً کوچک، عمیق و گرد
2. جمجمه صاف و نسبتاً باریک؛ طول سر ۱۸ تا ۱۸.۵ سانتیمتر
3. گوشهای کوچک، V‑شکل و روبهجلو، با تاخوردگی کمی بالاتر از سطح جمجمه
4. دم در بالا قرار گرفته و با حالت شاداب حمل میشود، اما نه روی پشت و نه پیچخورده؛ حدود یکچهارم آن قطع میشود
5. پنجهها گرد و فشرده
رنگ: سفید باید رنگ غالب باشد (وجود نقشهای ببری، قرمز یا شکلاتی نامطلوب است).
موارد موجب رد صلاحیت (DQ): گوشهای ایستاده، لالهای یا رزی؛ بینی سفید، صورتی یا دارای لکههای زیاد سفید یا صورتی؛ جلوآمدگی یا عقبرفتگی شدید فک.
خلقوخو
فاکس تریر موزبر سگی بسیار پرانرژی و همیشه آمادهٔ ماجراجویی است.. این نژاد برای بازی، کاوش، دویدن، شکار و تعقیب زندگی میکند. ممکن است بازیگوش و مستقل باشد و گاهی زمین را بکند یا پارس کند. معمولاً در برابر غریبهها تا حدی محتاط است. در مقایسه با نوع مونرم در برخورد با سایر سگها کمی جنگجوتر است.
نگهداری
فاکس تریر به فعالیت روزانه نیاز دارد. اگر فضای کافی در اختیارش باشد، بخشی از فعالیت بدنی مورد نیاز خود را تأمین میکند، اما از یک پیادهروی مناسب با قلاده، بازی پرتحرک یا گردش آزادانه در محیطی امن سود بیشتری میبرد.
پوشش موی نوع موزبر باید دو تا سه بار در هفته شانه شود و هر سه ماه یکبار فرمدهی گردد. فرمدهی در سگهای خانگی با کوتاهکردن مو انجام میشود و در سگهای نمایشی از روش «استریپینگ» (کندن موی مرده) استفاده میشود. کوتاهکردن مو باعث نرمتر شدن پوشش و کدر شدن رنگ آن میشود. در تولهها ممکن است برای شکلگیری صحیح گوشها در بزرگسالی، کمی فرمدهی لازم باشد.
سلامت
• نگرانیهای اصلی: ندارد
• نگرانیهای جزئی: دررفتگی عدسی، دیستیکیازیس، آبمروارید، بیماری لگ–پرتس
• مواردی که گاهی مشاهده میشود: ناشنوایی، دررفتگی کشکک
• آزمایشهای پیشنهادی: بررسی چشم، قلب و زانو
• طول عمر: ۱۰ تا ۱۳ سال
ساختار و کارکرد
فاکس تریر موزبر پشت کوتاه و بدنی متناسب و تقریباً مربعشکل دارد، اما در عین حال سطح زیادی از زمین را پوشش میدهد. ساختار بدنی آن ترکیبی از سرعت، استقامت و قدرت است که به او امکان میدهد هنگام شکار همراه اسبها و سگهای شکاری حرکت کند و روباه را حتی در گذرگاههای باریک دنبال نماید. هنگام حرکت یورتمه بیشترین نیروی پیشران از اندامهای عقبی تأمین میشود. حالت چهره و رفتار کلی آن تیزبین و هشیار است و طرز ایستادنش آمادگی و انتظار را نشان میدهد.
پوشش مو متراکم، زبر، شکسته و پیچخورده است و ظاهری شبیه الیاف حصیری نارگیل دارد؛ در زیر آن نیز لایهای کوتاه و ظریف قرار گرفته است. پوشش بیرونی ممکن است کمی موجدار به نظر برسد، اما نباید فرفری باشد.
وبلاگ دانشنامه سگها
