در یک نگاه
سطح انرژی: ■■■
نیاز به فعالیت: ■■■
بازیگوشی: ■■■■■
سطح محبت: ■■■■
دوستی با سگها: ■■
دوستی با سایر حیوانات خانگی: ■■■
دوستی با غریبهها: ■■■
سهولت آموزش: ■■■
توانایی نگهبانی: ■■
توانایی محافظت: ■■
نیاز به آراستن: ■■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■
وزن:
نر: حدود ۱۶ کیلوگرم؛ ماده: سبکتر (این وزن برای سگهای کاری لاغر است و بسیاری از آنها سنگینترند)
قد:
۳۲–۳۶ سانتیمتر
محبوبیت: بسیار کمیاب
خانواده: تریر
منطقهٔ پیدایش: ایرلند
زمان پیدایش: نامشخص؛ احتمالاً دهۀ ۱۶۰۰
کاربرد اولیه: سگ همهکارهٔ مزرعه، شکار جانوران موذی، سگ گردانندهٔ سیخ کباب
کاربرد امروزی: حیوان خانگی، اِرسداگ، سگ مزرعه
نام دیگر: Irish Glen of Imaal Terrier
تاریخچه
ایرلند بهخاطر چشماندازهای سرسبزش مشهور است، اما همۀ این سرزمین به رنگ زمردی نیست. منطقۀ گِلِن در شهرستان ویکلو، سرزمینی خشک و سنگلاخی است؛ جایی که مردم برای بهدستآوردن معاشی اندک سخت تلاش میکنند. بااینحال، ایرلند به همان اندازه که به طبیعتش شناخته میشود، به تریرها و شخصیتهای افسانهایاش نیز معروف است؛ و این منطقه تریر خاص خود را دارد: گلن آو ایمال تریر.
در این سرزمین خشک، سگ باید ارزش خود را ثابت میکرد. این تریرهای جسور با شکار موش، گورکن و روباه، سرگرم کردن مردان با جنگیدن در گودهای مسابقه در شب و کمک به زنان در آشپزخانه با کار بهعنوان سگ گردانندهٔ سیخ کباب در روز، نقش خود را ایفا میکردند. این نژاد چنان شجاع بود که میتوانست زیرِ زمین با گورکن روبهرو شود و چنان بااستقامت بود که ساعتها در آشپزخانههای داغ به دویدن روی دستگاه میپرداخت. در کنار این تواناییها، شخصیت دلنشین و سرزندهای داشت که آن را عضوی از خانواده میکرد.
تنها تعداد کمی از نژادهای سگ گردانندهٔ سیخ کباب توانستند تا قرن بیستم باقی بمانند؛ بخشی از این موضوع به این دلیل بود که آنها نژادهایی شناختهشده یا جذاب برای نمایشهای سگ نبودند. گلن آو ایمال تریر تا حد زیادی در جنبوجوش معرفی نژادهای جدید نادیده گرفته شد و همین امر کمک کرد ویژگیهای طبیعی خود را حفظ کند، بدون آنکه به «نژاد نمایشی» تبدیل شود.
در سال ۱۹۳۴، این نژاد یکی از نخستین تریرهایی بود که توسط کنل کلاب ایرلند به رسمیت شناخته شد. در بسیاری از نمایشهای گلن، ارائهٔ گواهی کار الزامی بود؛ گواهیای که در آن سگ باید گورکنی را در مجموعهای از تونلها دنبال کرده و بیرون بکشد، آن هم در سکوت کامل.
تا دههٔ ۱۹۸۰ تلاشی جدی برای گسترش این نژاد در آمریکا آغاز نشد. باشگاه گلن آو ایمال تریر آمریکا در سال ۱۹۸۶ تأسیس شد و AKC در سال ۲۰۰۱ این نژاد را وارد ردهٔ متفرقه کرد. در نهایت در سال ۲۰۰۴ بهطور کامل در گروه تریر جای گرفت.
استاندارد ظاهری
1. سر نیرومند
2. چشمهای گرد
3. استاپ پیشانی مشخص
4. گوشهای به شکل رز یا نیمهافراشته
5. خط پشت صاف با شیب ملایم رو به کمر
6. دم تا حدود نصف طول قطع میشود و با حالت شاداب حمل میگردد
7. دستهای کوتاه، کمی خمیده و محکم
8. پنجههای جلو کمی رو به بیرون
رنگ: گندمی، آبی یا ببری
موارد موجب رد صلاحیت: ندارد
خلقوخو
گلن، سگی بزرگ با پاهای کوتاه است؛ سگی با ایدههای بزرگ که همیشه راهی برای رسیدن به آنها پیدا میکند. این نژاد سرزنده، کنجکاو و شجاع است و همیشه برای بازی یا شکار آمادگی دارد. هرچند نسبت به بسیاری از تریرها کمتر تحریکپذیر است، اما همچنان سگی فعال به شمار میآید. بااینحال، پس از انجام فعالیت روزانه، بهراحتی کنار صاحبش آرام میگیرد.
در خانه، گلن مهربان و خوشرفتار است و بهویژه با کودکان (که با روحیۀ کودکانهٔ خود او سازگارند) ارتباط خوبی برقرار میکند. برخی گلنها ممکن است نسبت به سگهای دیگر رفتار تهاجمی داشته باشند. آنها سریع یاد میگیرند، اما همیشه مطابق خواست شما عمل نمیکنند. معمولاً زیاد پارس نمیکنند.
نگهداری
گلن بهاندازۀ کافی بزرگ است که در تقریباً هر فعالیت خانوادگی شرکت کند، و درعینحال آنقدر جمعوجور است که بتوانید آن را تقریباً همهجا همراه خود ببرید. با هوای نامساعد به خوبی کنار میآید، اما طرفدار هوای گرم نیست.
این نژاد معمولاً در پیادهروی نزدیک صاحبش میماند، اما بهدلیل بیباکی در برابر خودروها یا سگهای تهدیدکننده و عشق به تعقیب و شکار، نباید در فضای باز و بدون نظارت از قلاده رها شود. گلنها معمولاً شناگران ماهری نیستند و تا زمانی که مطمئن نشدهاید قادر به شنا هستند، نباید در نزدیکی آبهای عمیق رها شوند.
پوشش مو چند بار در سال نیاز به استریپینگ دارد، اما در بقیۀ مواقع نگهداری آن آسان است.
سلامت
• نگرانیهای اصلی: PRA
• نگرانیهای جزئی: دیسپلازی مفصل ران (CHD)
• مواردی که گاهی مشاهده میشود: دیسپلازی آرنج، دیستروفی مخروط–میله (CRD)
• آزمایشهای پیشنهادی: چشم، لگن، آرنج، تست ژنتیکی CRD
• طول عمر: ۱۰ تا ۱۴ سال
ساختار و کارکرد
طول بدن گلن کمی از ارتفاعش بیشتر است. دستهای کوتاه و کمی خمیده، کمر عضلانی، خط پشت با شیب ملایم رو به کمر و اندام عقبی نیرومند به او امکان میدهد زمین را حفر کند و سپس با قدرت کافی رو به عقب حرکت کند و گورکنی را که حتی ممکن است سنگینتر از خودش باشد، از لانه بیرون بکشد.
پوشش با طول متوسط، زبر و دارای زیرلایهای نرم است و نسبت به پوششهای بلند و نرم کمتر گره میخورد یا خار و خاشاک به خود میگیرد. دم قوی بهعنوان دستگیرهای محکم برای بیرون کشیدن سگ از تونل عمل میکند. برخلاف بسیاری از تریرها، پارسکردن هنگام کار در این نژاد مطلوب نیست. گلن نژادی کاری است که شکل ظاهریاش را فدای ورود به مسیر مد و نمایش نکرده است.
وبلاگ دانشنامه سگها
