در یک نگاه
سطح انرژی: ■■■
نیاز به فعالیت: ■■■
بازیگوشی: ■■■■■
سطح محبت: ■■
دوستی با سگها: ■
دوستی با سایر حیوانات خانگی: ■
دوستی با غریبهها: ■■
سهولت آموزش: ■
توانایی نگهبانی: ■■■■■
توانایی محافظت: ■■■■
نیاز به آراستن: ■■■■
تحمل سرما: ■■■
تحمل گرما: ■■■
وزن:
نر: ۱۲ کیلوگرم (وزن ایدهآل)
ماده: ۱۱ کیلوگرم (وزن ایدهآل)
قد:
حدود ۴۶ سانتیمتر
محبوبیت: نسبتاً کمیاب
خانواده: تریر
منطقهٔ پیدایش: ایرلند
زمان پیدایش: دهۀ ۱۷۰۰
کاربرد اولیه: شکار روباه، سمور آبی و سایر جانوران موذی
کاربرد امروزی: شکار جانوران موذی
نام دیگر: Irish Red Terrier
تاریخچه
تریر ایرلندی، نمونهٔ کامل یک تریر بلندپا و درعینحال یکی از قدیمیترین نژادهای تریر است. هرچند تاریخچهٔ شکلگیری آن ثبت نشده، احتمال میرود از تریر قدیمیِ بلکاَندتَن و همچنین تریری بزرگتر و چابکتر با پوشش یکدست گندمیرنگ (هردو بومی ایرلند و مورد استفاده در شکار روباه، سمور آبی و جانوران موذی) منشأ گرفته باشد. شباهت آن به ولفهاوند ایرلندی نیز سبب شده برخی تصور کنند این نژاد تا حدی از آن سگ منشأ گرفته است.
تریر ایرلندی چابکترین عضو گروه تریرهاست؛ بدنی کشیدهتر و پاهایی بلندتر از دیگر تریرها دارد. نمونههای اولیهٔ این نژاد در رنگهای گوناگونی دیده میشدند، از جمله مشکی و حنایی، خاکستری و ببری، اما تنها در اواخر قرن نوزدهم بود که رنگ یکدست قرمز به ویژگی ثابت نژاد تبدیل شد. نخستین بار در سال ۱۸۷۵ تریر ایرلندی به نمایش گذاشته شد، و تا دههٔ ۱۸۸۰ چهارمین نژاد محبوب در انگلستان بود.
در آن دوران کوتاهکردن گوش بسیاری از تریرها رایج بود، اما در سال ۱۸۸۹ باشگاه تریر ایرلندی انگلستان این کار را برای نژاد ممنوع اعلام کرد؛ تصمیمی که اثرات گستردهای بر همهٔ نژادها داشت، زیرا بحثی بزرگ دربارهٔ کوتاهکردن گوش به راه انداخت و در نهایت به ممنوعیت کلی این کار در نمایشهای انگلستان انجامید.
این نژاد در آمریکا نیز محبوب شد و در اواخر دههٔ ۱۹۲۰ در میان همۀ نژادها رتبهٔ سیزدهم را داشت. در آن زمان، حضور پررنگی در رینگهای نمایش داشت. در جنگ جهانی اول، تریر ایرلندی توانایی خود را با خدمت بهعنوان پیامرسان و نگهبان ثابت کرد. با چنین پیشینهٔ درخشانی، بهنظر میرسید تریر ایرلندی یکی از محبوبترین نژادها باقی خواهد ماند، اما اینگونه نشد. امروزه این نژاد یکی از تریرهای کمیاب است و چه در نمایشها و چه در خانه کمتر دیده میشود.
استاندارد ظاهری
1. سر بلند و نسبتاً باریک
2. چشمهای کوچک با نگاهی نافذ
3. گوشهای کوچک و V‑شکل که رو به جلو میافتند و چین آنها بالاتر از خط جمجمه است
4. بدن نسبتاً کشیده
5. دم قرارگرفته در بالا، اما بدون پیچخوردگی؛ حدود یکچهارم آن قطع میشود
6. پنجهها گرد
رنگ: قرمز، قرمز طلایی، قرمز گندمی یا گندمی
موارد موجب رد صلاحیت: ندارد
خلقوخو
تریر ایرلندی را «ماجراجوی دنیای سگها» مینامند؛ نژادی جسور، بیپروا، قاطع، بازیگوش، کنجکاو، مستقل و با ارادهٔ قوی که همیشه برای اقدام و ماجراجویی آماده است. معمولاً نسبت به سایر سگها و حیوانات کوچک رفتار تهاجمی دارد و با غریبهها کمی محتاط است. عاشق دویدن، تعقیب، شکار و کشف محیط است و به فعالیت بدنی و ذهنی روزانه در محیطی امن نیاز دارد. با این حال، اگر نیازهایش برآورده شود، در محیط خانه رفتاری بسیار آرام و باوقار نشان میدهد. این نژاد همراهی وفادار و سرگرمکننده است.
نگهداری
این نژاد ذهن و بدنی فعال دارد و نیازمند سرگرمی و ورزش روزانه است. تریر ایرلندی همراه خوبی برای پیادهروی، دویدن، کوهپیمایی یا حتی شکار است. نیازهایش با یک بازی پرتحرک نیز برطرف میشود. پوشش زبر آن نیاز به شانهکردن یک تا دو بار در هفته دارد و علاوه بر آن باید دو تا چهار بار در سال اصلاح و فرمدهی شود؛ برای سگهای خانگی با کوتاهکردن و برای سگهای نمایشی با استریپینگ. کوتاهکردن مو باعث نرمتر شدن پوشش و کاهش درخشندگی رنگ آن میشود. برای شکلگیری صحیح گوشها در بزرگسالی، معمولاً فرمدهی مختصری لازم است.
سلامت
• نگرانیهای عمده: ندارد
• نگرانیهای جزئی: سنگهای مثانه، کلیه و مجرای ادراری
• مواردی که گاهی مشاهده میشود: آبمروارید، کمکاری تیروئید
• آزمایشهای پیشنهادی: ندارد
• طول عمر: ۱۲ تا ۱۵ سال
ساختار و کارکرد
تریر ایرلندی ساختاری ظریف و چابک دارد و بدن آن نسبتاً کشیده است. برخلاف بسیاری از تریرهای بلندپا، این نژاد نباید پشت کوتاه داشته باشد. درعینحال بدنی مستحکم و قدرتمند دارد و در حرکت پویا و سبکپا است. این نژاد تریری همهکاره است که باید سرعت، استقامت، چابکی و قدرت را با هم ترکیب کند تا طیف گستردهای از وظایف را انجام دهد.
پوشش آن متراکم و زبر است و آنقدر بلند نیست که فرم بدن را پنهان کند. حالت چهرهاش، همچون خلقوخویش، پرحرارت و مشتاق است.
وبلاگ دانشنامه سگها
