ساخت وبلاگ ویژه با درج لینک
می‌خوای از اخبار سئو و گوگل عقب نمونی؟
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
وبسایت داری؟ پیجمو فالو کن!
در یک نگاه
سطح انرژی: ■■■■
نیاز به فعالیت: ■■■
بازیگوشی: ■■■■
سطح محبت: ■■■■
دوستی با سگ‌ها: ■■■
دوستی با سایر حیوانات خانگی: ■
دوستی با غریبه‌ها: ■
سهولت در آموزش: ■■
توانایی نگهبانی: ■■■■■
توانایی محافظت: ■
نیاز به آراستن: ■
تحمل سرما: ■
تحمل گرما: ■■■■
وزن:
استاندارد: بیش از ۵.۴ تا ۱۰ کیلوگرم
مینیاتوری: کمتر از ۵.۴ کیلوگرم
قد: ۳۸ تا ۴۱ سانتی‌متر
محبوبیت: کمیاب
خانواده: تریر
منطقهٔ پیدایش: انگلستان
زمان پیدایش: دهۀ ۱۵۰۰
کاربرد اولیه: شکار موش و شکار خرگوش
کاربرد امروزی: مسابقات ارث‌داگ (Earthdog trials)
نام دیگر: Black and Tan Terrier
تاریخچه
یکی از محبوب‌ترین و توانمندترین تریرهای انگلستان قدیم، بلک اَند تَن تریر بود که از قرن شانزدهم میلادی از آن یاد شده است. این سگ در از بین بردن موش‌ها، چه در مسیرهای آبی و چه در گودال‌ها، مهارت زیادی داشت. با گسترش صنعتی‌شدن، سرگرمی طبقهٔ کارگر در شهرهای انگلستان بر مسابقهٔ موش‌کشی با این تریرها و سگ‌دوانی با ویپِت‌ها متمرکز شد.
طولی نکشید که این دو نژاد با یکدیگر تلاقی داده شدند؛ کاری که جان هولم در منچستر و با هدف پرورش سگی انجام داد که در هر دو فعالیت مهارت داشته باشد. نتیجه، تریری اصلاح‌شده با رنگ سیاه و حنایی و پشت اندکی قوس‌دار بود. به نظر می‌رسد همین نوع آمیزش در دیگر مناطق نیز انجام شده بود، زیرا سگ‌هایی شبیه به این نژاد جدید کم نبودند، اما رشد و گسترش این نژاد بیشتر در منچستر اتفاق افتاد.
در سال ۱۸۶۰ این نژاد رسماً منچستر تریر نام گرفت؛ نامی که چندان جا نیفتاد و مدتی کنار گذاشته شد و دوباره عنوان «بلک اَند تَن تریر» رواج یافت، اما در سال ۱۹۲۳ نام منچستر تریر مجدداً احیا شد.
این نژاد همیشه بازهٔ اندازه‌ای گسترده‌ای داشته است. تا سال ۱۹۵۹، نوع استاندارد و مینیاتوری در نمایش‌ها به‌عنوان دو نژاد جداگانه حضور داشتند، گرچه آمیزش میان آن‌ها مجاز بود. در سال ۱۹۵۹، این دو به‌عنوان یک نژاد با دو نوع طبقه‌بندی شدند و این روند رسمیت یافت. علاوه بر اندازه، تنها تفاوت میان دو نوع، مجازبودن کوتاه‌کردن گوش‌هاست که صرفاً در نوع استاندارد پذیرفته می‌شود.
استاندارد ظاهری
1. سر در نمای جانبی و روبه‌رو شبیه گوه‌ای با انتهای کند
2. چشم‌ها کوچک و بادامی
3. گوش‌ها طبیعی ایستاده، دکمه‌ای یا کوتاه‌شده
4. قوس ملایم بالای کمر
5. دم باریک‌شونده که با قوسی اندک رو به بالا حمل می‌شود
6. شکم جمع و کشیده
رنگ: سیاه و حنایی، با لکه‌هایی روی جلوی هر پای جلو و خطوطی روی بالای هر انگشت پا
موارد موجب رد صلاحیت: لکهٔ سفید بیش از ۱.۲۷ سانتی‌متر؛ هر رنگی جز سیاه و حنایی؛ وزن بیش از ۱۰ کیلوگرم؛ (در نوع مینیاتوری: گوش‌های بریده یا کوتاه‌شده)
خلق‌وخو
منچستر تریر را «شبیه گربه» توصیف کرده‌اند؛ سگی بسیار تمیز، مستقل، محتاط در برابر غریبه‌ها و درعین‌حال حساس. نسبت به بسیاری از تریرها فرمانبردارتر است و معمولاً در خانه رفتاری آرام و منظم دارد. به خانوادهٔ خود وفادار است و از خوابیدن کنار فرد محبوبش لذت می‌برد. در غیر این صورت، سگی پرجنب‌وجوش است که همواره در پی ماجراجویی یا بازی است. برخی از آن‌ها تمایل به کندن زمین دارند.
نگهداری
این نژاد هشیار و فعال است و با یک پیاده‌روی متوسط با قلاده، بازی پرتحرک در حیاط یا گشت‌وگذار آزادانه در محیطی امن، نیاز به فعالیت خود را برآورده می‌کند. این سگ بستر گرم و نرم را بسیار دوست دارد. مراقبت از پوشش بدن آن حداقلی است.
سلامت
• نگرانی‌های عمده: ندارد
• نگرانی‌های جزئی: کاردیومیوپاتی، بیماری فون‌ویلبراند (vWD)، کم‌کاری تیروئید
• مواردی که گاهی مشاهده می‌شود: بیماری لگ–پرتس، دررفتگی کشکک، ناشنوایی، PRA
• آزمایش‌های پیشنهادی: چشم، تیروئید، آزمایش ژنتیکی vWD
• طول عمر: ۱۵ تا ۱۶ سال
ساختار و کارکرد
منچستر تریر شاید ظریف‌ترین و چابک‌ترین تریر در میان تمام نژادها باشد؛ بدنی صاف، فشرده و عضلانی دارد و طول آن کمی بیشتر از ارتفاعش است. خط پشتی اندکی قوس‌دار است. ترکیب قدرت و چابکی به این نژاد امکان می‌دهد حیوانات کوچک و موذی را تعقیب و شکار کند. حرکت آن آزادانه و روان است و حالت پرگام یا نمایشی ندارد. حالت چهره‌اش تیزبین و هوشیار است و پوشش بدنش صاف و براق.
تقویت سئوی سایت با بک‌لینک قوی
مشاهده
وبلاگ دانشنامه سگ‌ها
